Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2009

Με ύφος κουρασμένου δημοδιδάσκαλου

Δεν υπάρχουν στον χάρτη αυτά που έγιναν στο παιχνίδι της εθνικής. Οι τρίχρωμοι ήθελαν να χάσουν και δεν μπορούσαν. Και το χειρότερο, είναι ότι δεν μπορούσαμε να κερδίσουμε ούτε εμείς που το θέλαμε! Το τελευταίο δεκάλεπτο θα γραφτεί στην ιστορία των Ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων διότι ήταν ξεκάθαρο τι ήθελαν οι δύο ομάδες!
Ο Κολέ δεν μπορούσε να πει στους παίκτες του ’’μπείτε στο ματς για να χάσουμε’’. Και έβαλε στο ματσάκι την ώρα που η μπάλα έκαιγε τον Ζανό που είχε ξεχάσει και η μανούλα του ότι παίζει στην εθνική και τον πιτσιρικά τον Ντιό σα να λέμε τον Βλαδίμηρο Γιάνκοβιτς των Γάλλων! Ο Πάρκερ καθόταν στον πάγκο και σεκφτόταν τι ωραία που είχε περάσει το καλοκαίρι στις διακοπές παρέα με την desperate housewife... Και πήραν το ματσάκι κατα λάθος και δεν πανηγύρισαν οι τύποι! Κάτι γελάκια έσκασαν, μισή χαρά δηλαδή διότι προφανώς δεν έκαναν κέφι να παίξουν με τους Σπανιόλους...
Εμείς πάλι τρέχαμε μόνοι μας και βγήκαμε δεύτεροι. Διότι η γραμμή που είχε πέσει ήταν ’’νίκη οπωσδήποτε’’. Και για λόγους αξιοπρέπειας και για λόγους ουσίας, να πάει δηλαδή η ομάδα στο Κατοβίτσε με καλό ηθικό και όχι δύο μαζεμένες ήττες. Μας άφησαν να σουτάρουμε ένα τρίποντο για την ισοπαλία, αυτό που έβαλε ο Σπανούλης και ισοφαρίσαμε χωρίς να κάνουν φάουλ. Και στο τέλος ο ανυποψίαστος Μποκολό το έβαλε το σουτάκι και τον κοίταζαν παραξενεμένοι όλοι. Και οι δικοί μας και οι δικοί τους. Ο μοναδικός που δεν άλλαξε το ύφος του κουρασμένου δημοδιδασκάλου ήταν ο Καζλάουσκας. Πολύ μου αρέσει ο Γιάννης από το Βίλνιους. Χάνουμε, κερδίζουμε, πλάκα, σοβαρά ότι και να γίνει το ίδιο ύφος έχει...
Τώρα αν θα μας βγει σε καλό ή σε κακό αυτό που έγινε είναι η άλλη ιστορία. Σε ένα Ευρωμπάσκετ που μοιάζει με... ανώμαλο ρήμα μπορεί να το κερδίσει ακόμη και η Ρωσία! Αρα μπορεί να παίξει και μικρό ρόλο ότι δεν διαλέξαμε αντίπαλο και τον διάλεξαν έστω και κατά λάθος οι Γάλλοι. Αλαλούμ δηλαδή...

9 σχόλια:

  1. αγαπητή κουρούνα...

    ΚΑΛΩΣ ΌΡΙΣΕΣ ΣΤΟ ΔΙΑΚΑΛΩΔΙΚΟ ΧΩΡΟ.

    όντως η γαλλία δεν ήθελε να κερδίσει... αλλά μετά την ισοφάριση γιατί δεν τους κάναμε φάουλ για να πάμε στις βολές? ούτε νομιζω παίξαμε την τρομερή άμυνα στο τελευταίο σουτ. μήπως τελικά ουτε και εμείς θέλαμε τη νίκη???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστώ για το καλωσόρισμα...
    Εμείς πάντως θέλαμε να κερδίσουμε και αυτό είναι βέβαιο από τον τρόπο και τη λογική που παίζαμε. Είναι λογική η ερώτηση σου αλλά για να γίνει φάουλ κάποιος πρέπει να το πει. Η άμυνα του Ζήση νομίζω ότι ηταν καλή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. μα γιατί να θέλουμε να νικήσουμε? για να γυρίσουμε νωρίτερα στα σπίτια μας?? γιατί δεν νομίζω ότι μπορούμε να νικήσουμε τους ισπανούς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλημέρα,

    Ούτε οι αυλοκόλακες του Γιαννάκη δεν θα τα έλεγαν αυτά. Που ουρλιάζουν σε ένα επιθετικό φάουλ που κερδίσαμε και είναι περήφανοι για το ανασταλτικό μπάσκετ που χρόνια παίζουμε. Ευτυχώς που η αισθητική των πολλών δεν περιορίζεται στο παρουσιαστικό του Γιόνας αλλά και στο πιο επιθετικό μπάσκετ που παίζουμε με το πολλές πρωτοβουλίες και βαθμούς ελευθερίας. Ναι, με τα αρκετά μειονεκτήματά του αλλά τουλάχιστον με μία νέα πνοή για κάτι που επιτέλους θα αρέσει.

    Είχαμε φτάσει με τον προηγούμενο κόουτς να κάνει ο Διαμαντίδης μπάσιμο και όντας μόνος του, να την στέλνει έξω. Η απόλυτη συντριβή της ατομικότητας και της αυτοπεποίθησης. Ο Γιαννάκης έδωσε πολλά, μας καταξίωσε, τον ευχαριστούμε αλλά με αυτό το αμυντικό μπάσκετ που παίζαμε, φτάσαμε στα γήπεδά μας να είμαστε εμείς κι εμείς. Διαφωνούμε εδώ;

    Με υποθέσεις και προσωπικές ματιές δεν καταλήγουμε κάπου. Κι εγώ λέω ότι η Εθνική κάθισε να χάσει και για αυτό δεν απέσυρε τον Σχορτσιανίτη και τον άφησε να του σφυρίξουν φάουλ ή κράτησε τον Κουφό εκτός. Φαύλος κύκλος.

    Κατά τα άλλα, όλοι έχουμε τις συμπάθειες και αντιπάθειές μας, γενικώς καλά τα γράφεις στο περιοδικό.

    Δημήτρης Μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Με ενόχλησε κυρίως που τον έβαλες στην κρεμάλα στα αριστερά. Τον Γιόνας καλέ.

    Κατά τα άλλα απολογούμαι αν υψώθηκαν οι τόνοι.

    ΔΜ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @μαρία
    Δεν είπα ότι θέλαμε να νικήσουμε για να παίξουμε με τους Ισπανούς. Είπα και ελάλησα ότι η εντολή της ομοσπονδίας και αυτό που μεταφέρθηκε στους παίκτες στα αποδυτήρια ήταν συγκεκριμένη: ’’Δεν διαλέγουμε αντίπαλο, παίζουμε για να νικήσουμε’’. Τώρα αν οι παίκτες είχαν στο μυαλό τους κάτι άλλο αυτό δεν το ξέρω και άπτεται της επιστήμης του Φρόυδ, όχι στις δικές μου ταπεινές ικανότητες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @museum
    Hall of famer συναγωνιστή (εγώ ένα μουσείο ξέρω τα άλλα με αφήνουν παγερά αδιάφορη)...
    Ως τακτικός αναγνώστης του περιοδικού μάλλον λανθασμένα με κατηγορείς ως υποστηρικτή του Γιαννάκη ή αυλοκόλακα! Ολο το χειμώνα ήταν τακτικός πελάτης της στήλης μου και νομίζω ότι θα είναι και τον επόμενο...
    Θα συμφωνούσε σε όλα μαζί σου αν δεν υπήρχε μια λεπτομέρεια που σου διαφεύγει. Αλλο πράγμα το ωραίο επιθετικό (a.k.a θεαματικό) μπάσκετ και άλλο το...χαρούμενο μπάσκετ. Η δική μας ομάδα παίζει πολύ απλά άναρχα στην επίθεση και χωρίς κατεύθυνση. Αν έπαιζε τα ίδια μέσα από πιεστικές άμυνες σε όλο το γήπεδο και διάφορα τέτοια κολπάκια δεν θα είχα κουβέντα να πω...
    Οσο για το...αριστερό κρέμασμα μην τα παίρνεις και όλα σοβαρά ή τοις μετρητοίς μαζί μου, έχω παράξενη αίσθηση του χιούμορ και το ακαταλόγιστο και δεν έχω συμπάθειες ή αντιπάθειες. Γράφω ότι δεν τολμάνε οι άλλοι να ακουμπήσουν, η mainstream δημοσιογραφία γιατί κάποιος είναι και για τις βρώμικες δουλειές. Μπουγάδα, σκούπισμα, μαγείρεμα ξέρεις τώρα. Μπορείς απλά να ψηφίσεις κάποιον άλλο, να μην ψηφίσεις τίποτα, κάνε ότι θέλεις αποκλείεται να παρεξηγηθώ γιατί έχω δει επιστολές σου στο περιοδικό και ξέρω ότι είσαι ’’φόλα μπασκετικός’’...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. peite oti goustarete, egw pantws eimai o neos charles barkley!!!!!!!!!!efkola...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Alitheia leei...Einai idios o sir charles!!!Mono na ton deite na karfwnei....

    ΑπάντησηΔιαγραφή