Περιμένουμε πια ένα μικρό θαύμα που δύσκολα θα γίνει. Να νικήσουμε αύριο τους Κροάτες, κάτι που θεωρητικά δεν είναι δύσκολο αλλά ταυτόχρονα να κερδίσουν οι Ιταλοί τους Ισπανούς για να περάσουμε στους οκτώ του Ευρωμπάσκετ. Το δεύτερο σκέλος του σεναρίου είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί αφού οι Ιταλοί απέδειξαν στη δεύτερη φάση αυτό που όλοι βλέπαμε: Οτι είναι μια μέτρια ομάδα χωρίς ουσιαστικές προοπτικές.
Στην ουσία η εθνική οδεύει προς μια τέταρτη στη σειρά αποτυχημένη εμφάνιση σε μεγάλη διοργάνωση μετά τη 10η θέση στο Παγκόσμιο της Πόλης, τον αποκλεισμό του 2012 από τους Ολυμπιακούς του Λονδίνου και την 6η θέση στο ενδιάμεσο Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας που εκτιμήθηκε -όχι άδικα- ως απλά μια θετική εμφάνιση λόγω των πολλών προβλημάτων της εθνικής. Η ουσία όμως (με δικαιολογίες ή χωρίς) δεν αλλάζει: Η εθνική έχει βγει από τον χάρτη των πρωταγωνιστών εδώ και μια τετραετία. Στην ουσία κλείνει άδοξα ο κύκλος των τελευταίων παικτών που συνδέουν το ελληνικό μπάσκετ με τη γενιά του Βελιγραδίου και της Ιαπωνίας. Μένοντας κατά πάσα πιθανότητα εκτός παγκοσμίου το 2015 στην Ουκρανία αρκετοί παίκτες από τη σημερινή ομάδα λόγω ηλικίας θα είναι εκτός εθνικής. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχω μαζέψει ένας ή δύο παίκτες σκοπεύουν ήδη στο τέλος της τρέχουσας διοργάνωσης να ανακοινώσουν ότι δεν θα ξαναπαίξουν στην εθνική ομάδα.
Πιθανώς και με δεδομένο ότι για την εθνική ομάδα θα υπάρξει ένα ουσιαστικό κενό δύο χρόνων μάλλον θα κλείσει και ο κύκλος του Αντρέα Τρινκιέρι στον πάγκο της εθνικής. Θα φανεί αυτό μέσα στα επόμενα 24ωρα από τη ''γραμμή'' που θα περάσει η ομοσπονδία στους καλεσμένους της δημοσιογράφους στη Σλοβενία. Για την ώρα από όσα διαβάζω και ακούω υπάρχει ένα ''μούδιασμα'' αφού είναι ζωντανή για ένα 24ωρο ακόμη η ελπίδα του θαύματος αλλά στην πραγματικότητα μετά τη χθεσινή ήττα η εθνική κρατιέται στη ζωή με ''τεχνητή υποστήριξη''. Επίσης, για την ώρα αναζητούνται οι....εσωτερικοί εχθροί επειδή δημοσιοποιήθηκε το θέμα Φώτση και δημιουργήθηκε αναστάτωση στην εθνική ομάδα. Το θέμα βεβαίως είχε δημοσιοποιηθεί πολύ-πολύ νωρίτερα από τον χθεσινό αγώνα και είναι υπαρκτό 100%.
Στην ουσία η εθνική οδεύει προς μια τέταρτη στη σειρά αποτυχημένη εμφάνιση σε μεγάλη διοργάνωση μετά τη 10η θέση στο Παγκόσμιο της Πόλης, τον αποκλεισμό του 2012 από τους Ολυμπιακούς του Λονδίνου και την 6η θέση στο ενδιάμεσο Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας που εκτιμήθηκε -όχι άδικα- ως απλά μια θετική εμφάνιση λόγω των πολλών προβλημάτων της εθνικής. Η ουσία όμως (με δικαιολογίες ή χωρίς) δεν αλλάζει: Η εθνική έχει βγει από τον χάρτη των πρωταγωνιστών εδώ και μια τετραετία. Στην ουσία κλείνει άδοξα ο κύκλος των τελευταίων παικτών που συνδέουν το ελληνικό μπάσκετ με τη γενιά του Βελιγραδίου και της Ιαπωνίας. Μένοντας κατά πάσα πιθανότητα εκτός παγκοσμίου το 2015 στην Ουκρανία αρκετοί παίκτες από τη σημερινή ομάδα λόγω ηλικίας θα είναι εκτός εθνικής. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχω μαζέψει ένας ή δύο παίκτες σκοπεύουν ήδη στο τέλος της τρέχουσας διοργάνωσης να ανακοινώσουν ότι δεν θα ξαναπαίξουν στην εθνική ομάδα.
Πιθανώς και με δεδομένο ότι για την εθνική ομάδα θα υπάρξει ένα ουσιαστικό κενό δύο χρόνων μάλλον θα κλείσει και ο κύκλος του Αντρέα Τρινκιέρι στον πάγκο της εθνικής. Θα φανεί αυτό μέσα στα επόμενα 24ωρα από τη ''γραμμή'' που θα περάσει η ομοσπονδία στους καλεσμένους της δημοσιογράφους στη Σλοβενία. Για την ώρα από όσα διαβάζω και ακούω υπάρχει ένα ''μούδιασμα'' αφού είναι ζωντανή για ένα 24ωρο ακόμη η ελπίδα του θαύματος αλλά στην πραγματικότητα μετά τη χθεσινή ήττα η εθνική κρατιέται στη ζωή με ''τεχνητή υποστήριξη''. Επίσης, για την ώρα αναζητούνται οι....εσωτερικοί εχθροί επειδή δημοσιοποιήθηκε το θέμα Φώτση και δημιουργήθηκε αναστάτωση στην εθνική ομάδα. Το θέμα βεβαίως είχε δημοσιοποιηθεί πολύ-πολύ νωρίτερα από τον χθεσινό αγώνα και είναι υπαρκτό 100%.
