Ζήτησε τον Μολίν αλλά δεν του είπαν ούτε όχι!

Στις διαπραγματεύσεις με την ελληνική ομοσπονδία ο Τρινκέρι είχε ζητήσει τπ δικαίωμα στην επιλογή ενός βοηθού. Και το όνομα που είχε ρίξει στο τραπέζι ήταν αυτό του Εμανουέλε (Λίλο) Μολίν επί σειρά ετών βοηθού του Έτορε Μεσίνα, πρώτου προπονητή (για λίγο στη Ρεάλ) και σημερινού συνεργάτη του στην Καντού. Επίσης, είχε προτείνει στην ΕΟΚ τα ονόματα 1-2 ελλήνων προπονητών (επιπέδου Α1) για τους οποίους είχε προσωπική άποψη και τους ήθελε στο επιτελείο του (ξέρω ονόματα αλλά με δεσμεύει ένα off the record από τις πηγές μου εντός της ομοσπονδίας). ''Θα το δούμε'', ήταν η απάντηση. Και με τη γνωστή τακτική του των ''δημοκρατικών αποφάσεων'' και της αξίας που δίνει στους συνεργάτες του ο Βασιλακόπουλος προσέλαβε τους βοηθούς που ήθελε ο ίδιος. Σιγά μην επιτρέψει σε προπονητή της εθνικής να έχει τα νώτα του σίγουρα, να ελέγχει τα αποδυτήρια και όλα τα σχετικά. Οσο περνάνε οι μέρες δυστυχώς θα επιβεβαιώνονται όσα έγραφα δύο ποστ πιο κάτω... Και όσο περνάνε οι μέρες ο ανυποψίαστος Ιταλός μου γίνεται ολοένα και πιο συμπαθής! Κάθε...Ιφιγένεια άλλωστε είναι συμπαθής από την εποχή των αρχαίων ελληνικών δραμάτων. Όποτε το θυμηθώ θα κάνω άλλη μια ενδιαφέρουσα αποκάλυψη για την εθνική ομάδα, η οποία θα αποδείξει για μια ακόμη φορά όσα για μένα είναι αυτονόητα σχετικά με τις ολέθριες συνέπειες του Βασιλακοπουλισμού στο ελληνικό μπάσκετ.

Σάκοτα-Κορωνιός η...εναλλακτική!!!

Μέσα στο κατακαλόκαιρο ο Βασιλακόπουλος κάλεσε για αύριο τους γέροντες της ΕΟΚ. Τους σήκωσε άρον-άρον από τα ιαματικά λουτρά της Αιδηψού και των Καμένων Βούρλων και τους φέρνει στην Αθήνα για έκτακτο διοικητικό συμβούλιο. Αν δεν κάνει την έκπληξη να ασχοληθεί με κάτι άσχετο (έχει ξανασυμβεί για αυτό το επισημαίνω) θα τους μιλήσει για την εθνική ομάδα και το προολυμπιακό τουρνουά.
Ποσώς μας ενδιαφέρει ο τρίωρης διάρκειας λόγος του πατερούλη του ελληνικού μπάσκετ όπου κάθε πρόταση αρχίζει απαραιτήτως με το Εγώ και το κεντρικό νόημα όλης της ομιλίας συνοψίζεται σε μια φράση: Εγώ δεν κάνω ποτέ λάθος, αποθεώστε με...
Ελάχιστο, φυσικά, από τους υπόλοιπους του ΔΣ έχουν λόγο στη διάδοχη προπονητική κατάσταση. Ελάχιστοι θα ερωτηθούν, όπως συνήθως, και ακόμη λιγότεροι μπορούν να επηρρεάσουν την...αλάνθαση κρίση του αρχηγού και να την κατευθύνουν αλλού! Για παράδειγμα, τον τελευταίο καιρό κάποιος (παίρνω όρκο ότι δεν ξέρω ποιός είναι) έχει βάλει στο μυαλό του αρχηγού ότι το δίδυμο των κουμπάρων είναι η καλύτερη λύση για την εθνική ομάδα. Οχι των Ιβκοβιτς- Ομπράντοβιτς αλλά το άλλο δίδυμο: Ντράγκαν Σάκοτα- Άγγελος Κορωνιός. Θα΄θελα να ήξερα ποιός το έχει σκαρφιστεί αυτό και του το είπε...
Ο Βασιλακόπουλος είναι προβλέψιμος όσο η αυριανή ανατολή του ήλιου. Θα μοιράσει στο δημοσιογραφικό στρατό του το μεγαλεπήβολο σχέδιο: Ομπράντοβιτς στην εθνική ομάδα! Εννοείται ότι ακόμη και αν βάλει κανένα μεσάζοντα να προσεγγίσει τον Σέρβο θα φάει πόρτα διότι το μπάτζετ της ΕΟΚ για ομοσπονδιακό προπονητή είναι περίπου όσα χαλάει το χρόνο για ποτά, ξηροκάρπια και λουλούδια στον Ρέμο ο Ομπράντοβιτς. Αλλά πάντοτε πρέπει να δημιουργεί ένα παραμύθι όραμα για να κερδίζει τίτλους και πρωτοσέλιδα. Σας θυμίζω τη φοβερή επαφή (εξ΄αποστάσεως αρχικά) με τον Μεσίνα που όταν άκουσε τα λεφτά που του έδινε η ΕΟΚ ευχαρίστησε ευγενικά και είπε το γνωστό ποίημα: Έχω πρόταση από ομάδα. Ο Βασιλακόπουλος άκουσε από ¨¨ελληνική ομάδᨨ και επιστρέφοντας φρόντισε να δημιουργήσει και ένα πρόβλημα στον Ολυμπιακό αφού τότε δεν είχε τις καλές σημερινές σχέσεις με τους Αγγελόπουλους. ¨¨Κλείνει σε μεγάλη ελληνική ομάδα ο Μεσίνᨨ παπαγάλισαν αυτοί που δεν είναι στο γραφείο τύπου της ΕΟΚ αλλά περνάνε συχνά πυκνά και συνήθως 1η του μήνα (εντελώς συμπτωματικά από τα γραφεία της) για ένα καφέ! Φυσικά ο Παναθηναϊκός τότε δεν είχε θέμα προπονητή και ο Ολυμπιακός τον πάντοτε ευάλωτο Γιαννάκη!
Τότε, στην εθνική δεν ήρθε κανείς Μεσίνα (διαθέτω πλήρες αρχείο δημοσιευμάτων στο οποίο προστρέχω όταν έχω ακεφιές) αλλά ο...Καζλάουσκας. Αλλο κακό να μη μας βρει. Και φυσικά δεν έφυγε και ο Γιαννάκης από τον Ολυμπιακό!
Μετά τον Ομπράντοβιτς θα παίξει για να ¨¨καεί¨¨ το όνομα του Κατσικάρη που επίσης περιμένει τηλέφωνο εδώ και χρόνια. μπέρδεψαν τους κωδικούς Μαδρίτης και Βίλνιους
Το απραμύθι του Ομπράντοβιτς θα ξεφουσκώσει διότι έχει....Δράκο! Ο Δράκος Παναγιώτης Γιαννάκης με πλεονέκτημα πλέον και τη διεθνή καριέρα στην πρωταθλήτρια της Γαλλικής Α2 ιστορική Λιμόζ έχει ισχυρό υποστηρικτή, τον Κολοκυθά που έσπευσε να τοποθετηθεί και να υπενθυμίσει δια του τύπου στον πατερούλη ότι ο καλός προπονητής είναι ελεύθερος και διαθέσιμος. Ο Τσαγκρώνης από την άλλη πουη θέλει να δημιουργήσει το δικό του επιτελείο ποντάρει και προωθεί τη λύση Κώστα Μίσσα. ¨¨Καλός και κυρίως φτηνός αφού ούτως ή άλλως τον πληρώνει η ομοσπονδίᨨ, είναι η άποψη του Πατρινού πρώην ινστρούχτορα της ΔΕΗ εξ΄ου και το προσωνύμιο Λένιν με το οποίο είναι γνωστός στα καφέ της Κάτω Αχαγιάς. Κυρίως όμως θα χρωστάει χάρη στον Τσαγκρώνη που θέλει να γίνει Βασιλακόπουλος στη θέση του Βασιλακόπουλου αλλά δεν τολμάει να το εξομολογηθεί ούτε στον καθρέφτη του. Mirror, mirror κλπ.
Τελικά απομένει να μάθουμε ποιός είναι αυτός που έχει πείσει τον πρόεδρο ότι η λύση Σάκοτα-Κορωνιού είναι η καλύτερη. Μπορώ πάντως να του προτείνω ένα άλλο δίδυμο που επίσης το πληρώνει η ομοσπονδία για να του έρθει φτηνά: Μανουσέλης- Λημνιάτης.

Οι...αιχμάλωτοι του Καράκας και η...κοπάνα του...αρχηγού

Για μια ακόμη φορά ο εμπνευσμένος ηγέτης του ελληνικού μπάσκετ, που θέλει να κλείσει την παραγοντική του καριέρα και ως πρόεδρος όλου του ελληνικού αθλητισμού, ο αξιότιμος Γιώργος Βασιλακόπουλος αποδείχθηκε ρίψασπις και αδύναμος να αναλάβει τις ευθύνες μιας αποτυχίας. Αποδεικνύοντας ότι η εθνική ομάδα είναι περίπου το...προσωπικό όχημα του και τον βολεύει μόνο η πόζα στις κάμερες και οι συνεντεύξεις μετά τις επιτυχίες το έσκασε πρώτος και σαν....κυνηγημένος από το Καράκας. Γύρισε μέσω Νέας Υόρκης στην Ελλάδα και με το αιτιολογικό ότι δεν υπήρχαν.....φτηνά εισιτήρια άφησε στη Βενεζουέλα παίκτες και Ζούρο!!!




Τους υποχρέωσε να φύγουν Τρίτη μεσημέρι στην ουσία τιμωρώντας τους για τον....αποκλεισμό από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Θαυμάστε τον...



Επειδή όταν έγραφα για παρατρεχάμενους και μη έχοντες εργασία ορισμένοι ζητούσαν ονόματα και διευθύνσεις να τους προσφέρω μια πρώτη δόση... Ζαλβανός και Δουβής. Ποιά ήταν η δουλειά και ο σκοπός που η ομοσπονδία τους πλήρωσε έξοδα μετάβασης και διαμονής στο Καράκας; Μήπως για να τους βλέπουν οι διαιτητές δίπλα στον Βασιλακόπουλο και να μας δώσουν κανένα σφύριγμα; Σαν το τελευταίο φάουλ στον Σπανούλη και το προηγούμενο επιθετικό του Ντογκουντούρο πάνω στον Ζήση που έπνιξαν;



Για μια ακόμη φορά κάποιοι σε πολύ συγκεκριμένα ζητήματα δουλεύουν ψιλό γαζί τον Βασιλακόπουλο αλλά αν το καταλαβαίνει (ας μου επιτραπεί να αμφιβάλλω για την αντιληπτική του ικανότητα τον τελευταίο καιρό) απορώ γιατί τους ανέχεται... Ορισμένους μάλιστα εξ΄αυτών για τους οποίους γράφω τους στόλιζε με τα καλύτερα λόγια ειδικά την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Τι άλλαξε από τότε που κράδαινε φακέλλους που περιείχαν στοιχεία για παρατυπίες στην πρόληψη ατόμων στον οργανισμό του Αθήνα 2004;



Η μεγαλειώδης αποτυχία έχει φυσικά σε διοικητικό επίπεδο και άλλους αποδέκτες. Τη θέση του Κολοκυθά που δεν πάταγε στο γήπεδο στους κρίσιμους αγώνες γιατί δεν άντεχε να βλέπει ντέρμπι πήρε ο γ.γ. της ομοσπονδίας αξιότιμος κύριος Τσαγκρώνης. Προφανώς τώρα έχει τον θεσμικό ρόλο εντός εθνικών ομάδων για να κάνει κριτική στον προπονητή και τους παίκτες και να λέει όσα έλεγε κατά διαστήματα (τα έχω ακούσει με τα αυτιά μου και δεν είμαι ο μόνος δημοσιογράφος) χωρίς να τον ακούνε μετά από ήττες σε μεγάλες διοργανώσεις. Μιλάμε για ένα από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές της εθνικής ομάδας.
Υ.Γ. Χρωστάω ένα κείμενο πέρί Ζούρου κλπ. Δεν το ξεχνάω. Αλλά έμαθα την αισχρή συμπεριφορά της ομοσπονδίας στους παίκτες και δεν μπορούσα να το αφήσω ασχολίαστο. Οι...άλλοι θα φροντίσουν να ρίξουν στο πυρ το εξώτερο τον Ζούρο και να αγιοποιήσουν τον Βασιλακόπουλο. Είναι και δύσκολοι καιροί...

Οχι τόσο...εύκολα!

Πολύ πιο εύκολα από ότι περιμέναμε η εθνική νίκησε τη Σερβία και ουσιαστικά ’’έκλεισε’’ με επιτυχία το Ευρωμπάσκετ. Αν πάρει και την 5η θέση στον αγώνα κατάταξης με τη Λιθουανία θα έχει πετύχει το μάξιμουμ αφού παρά την υπερπροσπάθεια του αγώνα με τη Γαλλία δεν νομίζω ότι οι πραγματικές της δυνατότητες ήταν για παραπάνω.
Οι έλληνες παίκτες μπήκαν από την αρχή αποφασισμένοι να πιάσουν από το...λαιμό τους Σέρβους που είχαν μείνει μάλλον ξεχασμένοι (και ταλαιπωρημένοι) στον χαμένο προημιτελικό με τη Ρωσία. Το συν για την εθνική ομάδα ήταν ότι για μια ακόμη φορά κατάφερε να ξεπεράσει χωρίς παρενέργειες τα...απόνερα μιας ήττας και να ανασυγκροτηθεί σε χρόνο ρεκόρ προσφέροντας μας το καλύτερο ημίχρονο που έχουμε δει μετά την ομάδα του Τόκιο. Ο Μπουρούσης έκανε ότι ήθελε τον Κρστιτς που σίγουρα θα σκέφτηκε σε 1-2 περιπτώσεις ότι μόνο με...καρεκλιά μπορούσε να τον σταματήσει, ο Ζήσης έκανε αμυντικά και επιθετικά το πιο μεστό παιχνίδι του την τελευταία τριετία στην εθνική και η άμυνα του Ζούρου απλά εξέθεσε το εύκολο θύμα (Τεόντοσιτς). Ειδικά με την παρουσία του τελευταίου νομίζω ότι όπως και την περασμένη σεζόν στον Ολυμπιακό εκτέθηκε ανεπανόρθωτα ο Ιβκοβιτς που του παρέχει ασυλία. Ο Τεόντοσιτς επιβεβαίωσε αυτό που όσοι καταλαβαίνουν από μπάσκετ λένε από την πρώτη στιγμή. Οτι είναι παίκτης για τα playgrounds του Βελιγραδίου, παίζει μόνο για την πάρτη του και δεν είναι για οργανωμένο μπάσκετ υψηλού επιπέδου.
Στα δικά μας... Η εθνική θα πάει του χρόνου στο προολυμπιακό του Λονδίνου ελπίζοντας για μια θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Επαναλαμβάνω ότι σε μια ομάδα χωρίς αναταράξεις, με πολλά νέα πρόσωπα και χωρίς εγωισμούς έλαμψε το προπονητικό άστρο του Ζούρου που δεν χρειάστηκε να κάνει υπεροβολικά πράγματα. Έμεινε ψύχραιμος στα δύσκολα και έκανε αυτό που ξέρει καλύτερα από κάθε τι άλλο: Ασχολήθηκε με την τακτική και το μπάσκετ, σημεία που είναι άριστος. Η εθνική πέρα από κάποιους παίκτες στους οποίους μπορεί να επενδύσει απέδειξε ότι το ελληνικό μπάσκετ διαθέτει ακόμη αξιοθαύμαστο βάθος (το μέχρι πότε είναι άλλη συζήτηση) και επειδή με κάτι πρέπει να ασχολούμαστε σιγά σιγά μπορεί να ξεκινήσει η συζήτηση για το αν πρέπει του χρόνου να γίνουν δεκτοί όσοι δεν ήθελαν να παίξουν φέτος ή όχι... Επειδή δεν δημιούργησε άλλες ευκαιρίες για ίντριγκες αυτή η ομάδα σε ένα από τα πιο ήρεμα καλοκαίρια της τελευταίας δεκαετίας.

Χαμένη ευκαιρία

Η πίκρα δεν είναι ότι χάσαμε. Αυτό η πραγματικότητα είναι ότι το περιμέναμε. Η πίκρα προέρχεται από τον τρόπο που χάσαμε. Για 32 λεπτά η άριστη τακτική του Ζούρου είχε παγιδεύσει τους Γάλλους. Σωστός ρυθμός και καλά διαβασμένη άμυνα (ειδικά πάνω στον Πάρκερ), ένας κυρίαρχος Μπουρούσης κάτω από τα καλάθια και το όνειρο της υπέρβασης έμοιαζε εφικτό. Από κει και πέρα χάλασαν πολλά πράγματα...
Ο Βασιλειάδης που μπήκε για να βάλει δύο σουτ τα έχασε και στην άμυνα τα έφαγε από τον Μπατούμ. Ο Μπουρούσης είχε κουραστεί και δεν ξεκουράσυτηκε ειδικά στο διάστημα της τρίτης περιόδου που ο Νοά κάθισε αρκετή ώρα στον πάγκο. Ο Καϊμακόγλου που ήταν εξαιρετικός στο α’ μέρος φάνηκε να μην είναι στα πλάνα του Ζούρου καθόλου για τη συνέχεια. Χάθηκαν δύο κρίσιμες βολές από Μπουρούση και Φώτση που θα μπορούσαν δυνητικά να φέρουν το παιχνίδι στα ίσα στο τελευταίο δίλεπτο και να μεταφέρουν ακόμη περισσότερο άγχος στους Γάλλους. Η εθνική είχε δύο γκαρντ και ήταν υποχρεωμένη να παίζει και με τους δύο στο παρκέ γιατί όταν καθόταν στον πάγκο ο ένας μας έπνιγε η αντίπαλη άμυνα. Μικρές ή μεγάλες λεπτομέρειες που όμως είναι καθοριστικές όταν το παιχνίδι κρίνεται οριακά και σε...λεπτομέρειες. Επαναλαμβάνω ότι η τακτική της εθνικής ήταν σχεδόν άριστη αλλά το υλικό και η διαχείριση του λειψά...
Τωρα στην εθνική μένει ένα ματς αύριο για να κριθεί ο στόχος της. Μια θέση στο προολυμπιακό και όχι εγκλεισμός εντός συνόρων μέχρι το επόμενο Ευρωμπάσκετ. Σε κάθε περίπτωση ότι και αν γίνει αύριο η συγκεκριμένη εθνική κστάφερε να σταθεί με απόλυτη αξιοπρέπεια σε μια απαιτητική διοργάνωση και με δεδομένο ότι απουσιάζουν τουλάχιστον 4-5 παίκτες πρώτης γραμμής. Επίσης, ο Ζούρος απέδειξε ότι ένας σοβαρός Έλληνας νέος προπονητής μπορεί να πετύχει τα μέγιστα ακόμη και με περιορισμένης δυναμικότητας υλικό στα χέρια του.

Να φτιαχτούμε λίγο μήπως και....

Διπλή η ζημιά (Ελλάδα- Ρωσία)

Η κακή μέρα φάνηκε από το ημίχρονο... Αδυναμία στην άμυνα και μονοδιάστατη επίθεση, λάθος ρυθμός, ήταν φανερό ότι η εθνική όδευε ολοταχώς προς την ήττα. Μια ήττα που λογικά ήρθε πολύ εύκολα άσχετα αν εντελώς πλασματικά για τη μορφή του αγώνα κάποια στιγμή μειώσαμε και στους 5 πόντους. Δεν ήταν θέμα κακής προετοιμασίας ή διαβάσματος του αντιπάλου ήταν αδυναμία απέναντι σε μια ομάδα που δεν μας ταιριάζει. Τα ψηλά κορμιά, οι ζώνες του Μπλατ, τα 5/5 ΄τρίποντα στο ξεκίνημα που δεν μας έδωσαν τίποτε απολύτως (το σκορ ήταν ισόπαλο), η έλλειψη λύσεων έκαναν τη μάλλον αναμενόμενη ζημιά με μια μάλλον αντιπροσωπευτική σε βάρος μας διαφορά.
Στην ουσία ακόμη και με νίκη πολύ δύσκολα θα άλλαζε κάτι στη ζωή της εθνικής ομάδας αφού η πρωτιά στον όμιλο είχε χαθεί από τη στιγμή που οι Σκοπιανοί έκαναν δύο σερί νίκες και υπεράσπισαν το πλεονέκτημα που είχαν πάρει απέναντι μας στον πρώτο γύρο και τη διαφορά του +14. Η ουσιαστική ζημιά είναι ακριβώς αυτό που έγραφα προ ημερών. Στην πιθανή διασταύρωση για το Προολυμπιακό τουρνουά ενδέχεται να ξαναβρούμε μπροστά μας τους Ρώσους. Εκτός αν οι Σκοπιανοί τη Δευτέρα κάνουν άλλη μια υπέρβαση και κερδίσουν τους Ρώσους οπότε θα βρούμε αυτούς στην τελική διασταύρωση.
Οσον αφορά τον αντίπαλο μας για πιθανή είσοδο στην τετράδα; Θα είναι ο ηττημένος του αυριανού αγώνα Ισπανίας- Γαλλίας. Πιθανότατα, οι Γάλλοι που πάντως μέχρι εδώ έχουν εντυπωσιάσει και παραμένουν αήττητοι. Οψόμεθα...

Τώρα κλαίμε η γελάμε; (Ελλάδα- Σλοβενία)

Για την εθνική ήταν μια μεγάλη νίκη κυρίως γιατί έφερε τα πάνω κάτω μετά τη Σλοβένικη ανατροπή. Εδειξε ότι τελικά διαθέτει μεγαλύτερη προσωπικότητα από ότι πιστεύαμε ή περιμέναμε και κυρίως ότι είναι ήδη μια έτοιμη ομάδα. Ετοιμη όχι για να ανέβει στο βάθρο μιας απαιτητικής διοργάνωσης αλλά για να σταθεί με αξιοπρέπεια και να εξασφαλίσει τη συνέχεια και την επόμενη μέρα του ελληνικού μπάσκετ. Πέρα από τη δεδομένη συμμετοχή των δύο μπαρουτοκπανισμένων βετεράνων στην αποψινή νίκη (Φώτσης- Ζήσης) καθοριστική ήταν η συμμετοχή του Παπανικολάου με δύο τρεις καλές άμυνες, δύο τρίποντα και μια ασίστ, όλα αυτά μάλιστα όχι σε ’’ελεύθερο’’ παιχνίδι αλλά στο σημείο που η μπάλα είχε αρχίσει να ζυγίζει πολύ και οι υπόλοιποι έμοιαζαν να τα έχουν χαμένα. Θα επαναλάβω ότι δεν μπορούμε να έχουμε παράπονα ούτε από το συγκεκριμένο γκρουπ παικτών, ούτε από τον Ζούρο, όλοι κάνουν και με το παραπάνω ότι τους αντιστοιχεί. Αποδεικνύευται μετά τη θλιβερή περίοδο του Λιθουανού δημοδιδάσκαλου από το Βίλνιους ότι η εθνική χρειάζεται απλά ένα νέο Έλληνα προπονητή με όραμα και διάθεση για δουλειά.
Προς τι ο τίτλος του ποστ; Κανονικά έπρεπε μόνο να γελάμε. Εχοντας πλήρη εικόνα των άλλων ομάδων είναι ξεκάθαρο ότι ο όμιλος της εθνικής είναι υποδέεστερος του....απέναντι γκρουπ. Η ήττα από τα Σκόπια ενδέχεται να μας έχει κάνει μεγαλύτερη ζημιά στο κυνήγι μιας θέσης για το Προολυμπιακό τουρνουά. Αφού οι Σκοπιανοί επιβίωσαν και σήμερα κρατάνε το πλεονέκτημα για τη δεύτερη θέση και η λογική σειρά των πραγμάτων λέει ότι η εθνική πάει για τρίτη. Μιλώντας πάντοτε υποθετικά: Εάν δεν περάσουμε τη διασταύρωση τότε κινδυνεύουμε με βάση τις διασταυρώσεις να βρούμε στο τελικό καθοριστικό ματς κατάταξης απέναντι μας τους Ρώσους. Μακρινοί υπολογισμοί όλοι αυτοί αλλά σε κάθε περίπτωση αυτό που εννοώ είναι ότι με βάση τον κυρίαρχο στόχο μας (Προολυμπιακό και εξάδα) μάλλον συμφέρουν οι ζυγές θέσεις του ομίλου (2οι ή 4οι) από τις μονές. Συνήθως πάντως οι υπολογισμοί βλάπτουν εκείνους που ασχολούνται μαζί τους και όχι όσους μπαίνουν και παίζουν.
Να μην ξεχάσουμε επίσης να ευχαριστήσουμε τον Μπόζινταρ Μάλκοβιτς για το υπέροχο κοουτσάρισμα του. Φρόντισε να παίξει σε χαμηλό τέμπο το ματσάκι, τράβηξε την κατάλληλη στιγμή έξω τον Λάκοβιτς, επέμεινε στη ζώνη ακόμη και όταν προσπεράσαμε, δεν έκανε φάουλ στο τέλος και μας έδωσε την ευκαιρία να πάρουμε και το +9 που δεν αποκλείεται κάπου να μετρήσει. Μας θύμισε τον προπονητή που διέλυσε τον Παναθηναϊκό το 1997 με εκείνη την απίθανη στρατιά κοινοτικών και ένα χρόνο νωρίτερα είχε ρημάξει στο στρατιωτικό καψόνι τον Ντομινίκ. Διαχρονική...αξία ενός από τους πλέον υπερτιμημένους προπονητές της Ευρώπης. Και δεν είναι και καλός χαρακτήρας όπως οι έτεροι της λίστας (Παβλίσεβιτς, Γκέρσον, Καζαλίνι)

Το μεγάλο κέρδος (Ελλάδα- Κροατία)

Γαι την εθνική το ορατό κέρδος ήταν η πρόκριση χωρίς το άγχος της αναμονής του αποτελέσματος των Σκοπίων με τη Βοσνία. Η εμφάνιση του πρώτου μέρους επιπρόεσθτα δείχνει ότι η ομάδα στις καλές στιγμές της έχει δυνατότητες. Η αλήθεια βέβαια είναι κάπου στη μέση: Δεν είμαστε τόσο καλοί όσο δείξαμε στο πρώτο μέρος που μπήκαν όλα τα σουτ, ούτε τόσο κακοί στο δεύτερο όπου δείξαμε φοβερές αδυναμίες στο παιχνίδι μισού γηπέδου, πρόβλημα που είναι σχεδόν μόνιμο από την αρχή του τουρνουά. Νομίζω, ότι το μεγάλο κέρδος πρέπει να εντοπιστεί αλλού: Η εθνική με παίκτες ελάχιστα έμπειρους υποχρεώθηκε να παίξει δύο γρήγορους τελικούς απλά και μόνο για να προκριθεί επειδή έκανε τη ’’λάθος’’ ήττα. Κέρδισε και τους δύο με συνολικά (πέρα από τα επι μέρους προβλήματα) καλές εμφανίσεις και κυρίως με καθαρό μυαλό τόσο από τους παίκτες όσο και από το τεχνικό επιτελείο.
Εκείνο δηλαδή που φοβόμαστε ότι θα δημιουργηθεί....τρικυμία μετά την πρώτη αποτυχία δεν έγινε πραγματικότητα. Ο Ζούρος μετά την ήττα από τους Σκοπιανούς μάζεψε το ροτέισιον, ανακάτεψε σωστά την τράπουλα και δεν επέτρεψε στην ομάδα να πανικοβληθεί. Νομίζω, ότι αυτό το τουρνουά ανεξάρτητα από την τελική του κατάληξη μας επιτρέπει να πούμε ότι η εθνική έχει προπονητή για αρκετά χρόνια. Αν προχωρήσουν και οι παίκτες το μεταβατικό στάδιο και πιο μικρό θα είναι και πιο ’’ανώδυνο’’.
Στο νέο όμιλο του Βίλνιους η εθνική θα μπει όπως και να χει το πράγμα με μια νίκη. Μας βολεύει μάλλον να ηττηθούν τα Σκόπια από τη Βοσνία και νας μας ακολουθήσουν οι δύο ομάδες με μια νίκη η καθε μια. Ουσιαστικά, έτσι θα έχει σβήσει ένα μικρό μέρος από τη ζημιά που μας έχει προξενήσει η ήττα από τη Φυρομ. Διαφορετικά, τους Σκοπιανούς με μια νίκη παραπάνω και πλεονέκτημα στην ισοβαθμία (μετράει και εκεί ο αγώνας της πρώτης φάσης) δύσκολα θα τους προλάβουμε. Παρέα μας στο νέο όμιλο θα είναι η Ρωσία με δύο νίκες (νίκησε τη Σλοβενία με καλάθι στη λήξη) και η Σλοβενία με μια. Απομένει ο τρίτος αλλά όποιος και αν είναι θα μπει με μηδέν νίκες και δύσκολα θα παίξει ρόλο στη συνέχεια.

Μπλέξαμε άσχημα!

Βιαστήκαμε να προαναγγείλουμε την πρόκριση της εθνικής στον επόμενο γύρο και η νίκη της Βοσνίας επί της Κροατίας πριν από λίγο έφερε τούμπα τα δεδομένα του ομίλου. Οχι μόνο δεν προκρίθηκε από απόψε η εθνική αλλά αν ηττηθεί αύριο από την Κροατία υπάρχει σενάριο και όχι...εξωπραγματικό που την αφήνει εκτός διοργάνωσης.

Αυτή τη στιγμή Ελλάδα και Σκόπια έχουν από 7 βαθμούς και ακολουθούν Κροατία και Βοσνία με 6. Εάν αύριο εμείς ηττηθούμε από την Κροατία και οι Βόσνιοι νικήσουν στον αγώνα που κλείνει τον όμιλο τα Σκόπια υπάρχει τετραπλή ισοβαθμία στους 8 βαθμούς. Σε αυτή την περίπτωση επειδή πρώτο κριτήριο πρόκρισης είναι οι νίκες περνάνε στην επόμενη φάση Βοσνία και Σκόπια! Και μάλιστα με τους Βόσνιους να παίρνουν και την πρώτη θέση του ομίλου σε βάρος των Σκοπιανών. Αυτό τουλάχιστον μας σιγουρεύει ότι αποκλείεται (ή είναι δύσκολο τέλος πάντων) να δούμε τίποτε περίεργες συμπαιγνίες... Η εθνική με νίκη περνάει στην επόμενη φάση αλλά η τύχη της δεν αλλάζει ανεξάρτητα με το ποιός θα προκριθεί μαζί της. Θα κουβαλάει ή τη νίκη επί της Βοσνίας ή τη νίκη επί της Κροατίας (κατά περίσταση και περίπτωση) αλλά και την ήττα από τα Σκόπια. Με νίκες δικές μας και των Σκοπιανών το πράγμα μπλέκει αφού μπαίνει στο κόλπο με τριπλή ισοβαθμία στην τρίτη θέση και ο νικητής του αγώνα Φινλανδίας- Μαυροβουνίου που ανοίγει την αυριανή ημέρα. Πάλι δεν αλλάζει η τύχη μας (παρότι δεν πρόλαβα να κοιτάξω και αυτές τις ισοβαθμίες) αφού ακόμη και αν προλάβει κάποιος από Φινλανδία ή Μαυροβούνιο πάλι με μια νίκη πάμε στην άλλη φάση. Η ήττα όμως μας μπλέκει και τελικά όπως έγραφα προχτές ο αγώνας με την Κροατία έγινε ματς επιβίωσης δια της...τεθλασμένης.

Το πιο βολικό σενάριο πάντως για την εθνική είναι να περάσουμε παρέα με Βόσνιους και Σκοπιανούς οπότε όλοι θα πάμε στην επόμενη φάση με 1 νίκη ο καθένας και θα εκμηδενιστεί το πλεονέκτημα της Fyrom. Στην πιο δεινή θέση μετά την ήττα τους οι Κροάτες που αν ηττηθούν μπορεί να ελπίζουν μόνο σε κάποια τριπλή ισοβαθμία (επαναλαμβάνω ότι δεν πρόλαβα να δω τι γίνεται) για να περάσουν.

Οσο για τη συνέχεια...Η εθνική πάει στον όμιλο του Βίλνιους με 1 νίκη (εφόσον προκριθεί) και θα βρει εκεί τη Ρωσία ή τη Σλοβενία με 2 νίκες (ανάλογα ποιός θα κερδίσει το μεταξύ τους παιχνίδι αύριο) και την τρίτη ομάδα που θα προκριθεί με 0 νίκες.

Έδειξαν χαρακτήρα (Ελλάδα- Μαυροβούνιο)

Το βασικό δεν είναι ότι η εθνική νίκησε το Μαυροβούνιο αλλά ότι έδειξε χαρακτήρα μετά από μια ’’κακή ήττα’’. Αυτό είναι το πλέον ελπιδοφόρο για τη συνέχεια αφού ότι φοβόμαστε περισσότερο δεν είναι οι ήττες αλλά οι...κρίσεις μετά τις ήττες.

Το Μαυροβούνιο δεν ήταν αντίπαλος άξιος αναφοράς. Με τον Πέκοβιτς σε μαύρα χάλια σε όλο σχεδόν το τουρνουά δεν είχε ελπίδες για κάτι καλύτερο από τη μια νίκη που έχει πετύχει. Και στο πρώτο μέρος άντεξε όχι γιατί έπαιζε μπάσκετ της προκοπής αλλά γιατί η εθνική μας είχε εγκλωβιστεί σε παιχνίδι μισού γηπέδου στην επίθεση. Το 3ο φάουλ του Πέκοβιτς ελευθέρωσε την ελληνική άμυνα που πλέον μπόρεσε να γίνει πιο επιθετική, ήρθαν τα κλεψίματα, οι αιφνιδιασμοί και βρέθηκε ρυθμός που οδήγησε την πολύ εύκολη νίκη. Τώρα πλέον η εθνική ξέρει ότι συνεχίζει και θα παίξει απόψε με τους Κροάτες για να μάθει αν θα πάει στην επόμενη φάση μεταφέροντας την...αυριανή νίκη ή θα πάει χωρίς νίκες και με περιορισμένες σαφώς πιθανότητες στον όμιλο του β΄γύρου. Το δεύτερο ημίχρονο ήταν πολύ καλό αλλά μην ξεγελαστούμε και πάλι. Η πραγματική εθνική είναι πιο κοντά στο πρόσωπο του α΄μέρους και του αγώνα με τα Σκόπια παρά σε εμφανίσεις όπως αυτή του δεύτερου εικοσάλεπτου.

- Τι να πουν βέβαια και οι Τούρκοι που για μια ακόμη φορά σε διοργάνωση μακριά από τα σύνορα τους αποτυγχάνουν παταγωδώς... Οταν πηγαίνεις σε μια διοργάνωση με βασικούς γκαρντ τον Ονάν και τον Αρσλάν τι να περιμένεις βέβαια...

Αγώνας επιβίωσης με την Κροατία!!!

Ετσι όπως τα κάναμε και μετά τη νίκη της Κροατίας επί του Μαυροβούνιου πριν από λίγο φτάσαμε στο...όριο! Την Τρίτη θα παίξουμε αγώνα ζωής ή θανάτου, ουσιαστικά τελικό με την Κροατία και αν χάσουμε Ευρωμπάσκετ τέλος. Πάντοτε με δεδομένο ότι δύσκολα οι Σκοπιανοί θα χάσουν ένα από τα δύο εναπομείναντα παιχνίδια τους με Φινλανδία αύριο και τη σκόρπια Βοσνία την Τρίτη. Εάν αύριο εμείς χάσουμε από το Μαυροβούνιο και οι Κροάτες τη Βοσνία πάμε για τελικό πρόκρισης την Τρίτη! Ακόμη όμως και με δύο νίκες αν δεν χάσουν ματς οι Σκοπιανοί στην καλύτερη περίπτωση θα περάσουμε δεύτεροι και κουβαλώντας την αποψινή ήττα στις βαλίτσες μας... Ζόρισε άσχημα το πράγμα.

Υ.Γ. Συγνώμη για το μπέρδεμα με τα σχόλια. Δεν άλλαξε σε τίποτε η πολιτική αλλά για κάποιο λόγο ή δεν είχα δώσει τη σχετική εντολή όταν γύρισα από τις διακοπές ή δεν την ’’πήρε’’ ο blogger. Απαντήσεις σε σχόλια παλαιότερων δημοσιεύσεων προσπάθησα να γράψω πριν από λίγο όταν με ειδοποίησαν από το περιοδικό παραξενεμένοι και μου είπαν ’’τι γίνεται με το μπλογκ και έχει μηδέν σχόλια εδώ και μέρες’’... Όποιος δει τις απαντήσεις θα καταλάβει ότι ακόμη και τα δικά μου σχόλια πέρναγαν τόσες μέρες από...moderation χωρίς να το έχω αντιληφθεί. Τα μεταξωτά στρινγκ της τεχνολογίας θέλουν ότι και ο ΠΑΟΚ για να πάρει τον Μαγκέτι!

Έσβησε η εθνική και κινδυνεύει (Ελλάδα-Σκόπια)

Καθαρή ήττα της εθνικής ομάδας. Αναμενόμενο ότι θα συνέβαινε κάποια στιγμή και από δω και πέρα αρχίζει η ακροβασία σε τεντωμένο σχοινί... Η εθνική κινδυνεύει με όχι απίθανους συνδυασμούς να μείνει ακόμη και έξω από την τριάδα του ομίλου και η προσπάθεια της στη Λιθουανία να τερματιστεί άδοξα και πρόωρα. Το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι μόνο η ήττα από τους Σκοπιανούς αλλά και η τελική διαφορά (-14) που δεν βοηθάει σε ισοβαθμίες. Δεν αποκλείεται τη Δευτέρα η εθνική να δώσει αγώνα επιβίωσης με την Κροατία. Εννοείται ότι ο αυριανός αγώνας με το Μαυροβούνιο είναι must win...
Η εθνική πλήρωσε την πολύ άσχημη επιθετική παρουσία της, ειδικά των ψηλών που αδυνατούσαν να πασάρουν ή να λειτουργήσουν σωστά στις αντίπαλες διπλές καλύψεις αλλά και το γεγονός ότι δεν μπόρεσε να πιέσει στην άμυνα, ειδικά στο β΄μέρος τον Μακάλεμπ και να τρέξει.
Το σημαντικό πλέον για την εθνική ομάδα είναι το επόμενο διήμερο η εθνική να κρατήσει την ηρεμία και τη συνοχή της και να μη ζαλιστούν παίκτες και τεχνικό επιτελείο.

Η άμυνα θα την πάει εκεί που...πρέπει (Ελλάδα- Φινλανδία)

Το run  and gun ομάδων όπως η Φινλανδία είναι επικίνδυνο για αφελείς αντιπάλους. Η για ομάδες με αυτοκαταστροφικές τάσεις όπως η Κροατία που οι παίκτες της συνήθως πλακώνονται στα αποδυτήρια στα μισά των μεγάλων διοργανώσεων. Αυτή τη φορά πρωτοτύπησαν και έπαιξαν σφαλιάρες παραμονές του Ευρωμπάσκετ.
Στη δική μας εθνική τέτοια φαινόμενα έχουν εκλείψει από το αλήστου μνήμης καλοκαίρι του 2007 όταν ο αρχισυνδικαλιστής διεθνής απειλούσε στα αποδυτήρια τους συμπαίκτες του. Και εκείνοι απλά τον άκουγαν. Στη σημερινή εθνική, το παιδομάζωμα του Ζούρου, οι βετεράνοι δεν τραβάνε τέτοια ζόρια άλλωστε ποτέ δεν διακρίθηκαν για τις συνδικαλιστικές τους τάσεις. Η εθνική ήταν έτοιμη για τους Φιναλνδούς τους αντιμετώπισε αμυντικά τουλάχιστον με όσο σοβαρότητα μπορεί να δείξει μια κανονική ομάδα απέναντι σε ένα μονοδιάστατο αντίπαλο και η μπουγάδα ξεπλύθηκε νωρίς. Το μάλλον  αναμενόμενο 2/2 προσφέρει στην πιτσιρικαρία της εθνικής ή τους λίγο μεγαλύτερους αλλά άπειρους από διεθνείς διοργανώσεις αυξημένη αυτοπεποίθηση και κυρίως τους πείθει ότι η άμυνα θα τους πάει όσο μακριά είναι γραφτό να πάνε. Θετικό ότι η εθνική παραμένει με στόφα μεγάλης ομάδας που κερδίζει άνετα παιχνίδια με υποδεέστερους αντιπάλους ακόμη και όταν δεν παίζει με φουλ γκάζια ή με φουλ κέφια. Σε κάθε περίπτωση αυτή η εθνική θα κριθεί στις δυσκολίες, μετά την πρώτη ήττα και πόσο δυνατή θα αποδειχθεί, τόσο σε επίπεδο παικτών όσο και τεχνικού επιτελείου στους ’’τριγμούς’’. Εκείνο που μου άρεσε και στην προετοιμασία αλλά και στα επίσημα είναι ένα: Η ομάδα έχει αρχή και τέλος, έχει φιλοσοφία και καθοδήγηση από τον πάγκο.

Ψυχολογικό το άθλημα... (Ελλάδα- Βοσνία)

Τελικά, τους Βόσνιους και τους κινδύνους της πρεμιέρας η εθνική τους φοβήθηκε περισσότερο από όσο το άξιζαν... Αμφότεροι... Η πρώτη νίκη στο Ευρωμπάσκετ ήρθε τελικά εύκολα από τη στιγμή που οι διεθνείς ξεπέρασαν όχι τις παγίδες των Βόσνιων αλλά τις παγίδες του μυαλού τους. Άτιμη ψυχολογία! Για ένα ημίχρονο βλέπαμε κάποιον Κικάνοβιτς να κρατάει όρθιους τους Βόσνιους, τον Ζούρο να επιμένει στους βετεράνους και να κρατάει σφικτό το rotation και το πράγμα να μοιάζει ζόρικο. Στο δεύτερο ημίχρονο, η εμπειρία του Ζήση, η κυριαρχίυο Κουφού απέναντι σε μετριότατους ψηλούς και η συνολικά καλή άμυνα απλούστευσαν την εξίσωση της πρεμιέρας. Ειδικά, από τη στιγμή που η εθνική προσπέρασε μετά από 25 λεπτά για πρώτη φορά στο σκορ και ουσιαστικά δεν ξανακοίταξε πίσω. Ο χρόνος, είναι σίγουρο ότι λειτουργεί υπέρ αυτής της ομάδας που δεν έχει να χάσει τίποτε και πολλά να κερδίσει. Το σίγουρο είναι ότι αποτελεί ΟΜΑΔΑ με σοβαρό προπονητή που έχει βάλει τη σφραγίδα του στην κατεύθυνση του παιχνιδιού και δεν μοιάζει με τη σκόρπια διαδήλωση του Καζλάουσκας που βασιζόταν στο ταλέντο και την αναρχία.

Τα 0/9 τρίποντα του Τελέτοβιτς (πιο εύστοχος παίκτης τα τελευταία χρόνια στην Ευρωλίγκα με ποσοστά που ξεπερνάνε το 50% τη σεζόν) ήταν ένα πρόσθετο καλοδεχούμενο δώρο που έκανε λίγο πιο εύκολη τη ζωή μας. Αφού δεν έβαζε ο Τελέτοβιτς σιγά μη χάναμε από τον...Κικάνοβιτς.

Ξεκίνησε κανονικά προετοιμασία...

...με τη Μακάμπι ο Σοφοκλής Σχορτσανίτης. Προφανώς, τα προσωπικά προβλήματα που αντιμετώπιζε και τον εμπόδισαν να παίξει με την εθνική λύθηκαν ακριβώς στην ώρα που έπρεπε. Παραφράζοντας τον τύπο που έγινε εκατομμυριούχος γράφοντας ατάκες ημερολογίου με λογοτεχνικό μανδύα ’’οι δυνάμεις του σύμπαντος συνωμότησαν θετικά αυτή τη φορά’’.

Απορώ που οι συνήθως λαλίστατοι δεν το αντιλήφθηκαν για να σχολιάσουν. Ο καθένας με τον τρόπο του... Ο Γιώργος Βασιλακόπουλος και ο νεόκοπος πρόεδρος του ΠΣΑΚ κ. Παυλίδης...

Υ.Γ. Να επαναλάβω επειδή δεν διαβάζουν όλοι το περιοδικό ότι στο τελευταίο τεύχος είχα προβλέψει μέρες πριν συμβεί το περιστατικό ότι ο επόμενος που θα έφευγε από την εθνική θα ήταν ο Σοφοκλής.

Σοβαρό το πρόβλημα Καλάθη

Χωρίς τον Νικ Καλάθη ενδέχεται να αγωνιστεί στο Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας η εθνική ομάδα. Οι νεότερες πληροφορίες λένε ότι ο παίκτης έχει υποστεί κάταγμα στον αστράγαλο (και όχι στο δάχτυλο του ποδιού του) και το διάστημα αποθεραπείας του είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό των 3-4 εβδομάδων όπως έλεγαν οι αρχικές εκτιμήσεις. Εάν το αρνητικό σενάριο επαληθευτεί η εθνική μένει με τρεις καθαρόαιμους πλέι μέικερ (Ξανθόπουλος, Σλούκας, Μάντζαρης) των οποίων οι διεθνείς εμφανίσεις με την ανδρών μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού!

Εμείς θα σε θυμόμαστε διαφορετικά (νυχτερινό update)

Ακόμη και αν δεν έβαζε ποτέ ξανά καλάθι με την εθνική εμείς θα τον θυμόμαστε για αυτό που έκανε στο Βελιγράδι. Και δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ. Και αν δεν αλλάξει απόφαση και απόψε ήταν το τελευταίο του παιχνίδι εμείς θα τον θυμόμαστε γιατί εκείνο το βράδυ στο Βελιγράδι ξανάφερε το μπάσκετ στην κορυφή. Δεν θα τον θυμόμαστε σαν ηττημένο και αποκλεισμένο αλλά σαν τον παίκτη που ήταν ΕΚΕΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΠΑΡΕΑ ΣΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ ΚΑΙ ΤΗ ΣΑΊΤΑΜΑ. Αν και έχω την αίσθηση ότι για μια ακόμη φορά ο Διαμαντίδης έβαλε την ομάδα πάνω από τον εαυτό του όπως έκανε κάθε φορά που φόραγε τα λευκά-γαλάζια. Και πήρε πάνω του όλο το θόρυβο και τη φασαρία για τον άδοξο αποκλεισμό.

Παρά το ότι είναι άσχημη βραδιά πρόλαβα να κάνω και λίγο....ρεπορτάζ. Η απόφαση του Διαμαντίδη ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ με το αποτέλεσμα της προσπάθειας της εθνικής στην Τουρκία. Εδώ και δύο μήνες ΕΙΧΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ότι θα φύγει στο τέλος του παγκοσμίου πρωταθλήματος. Το ήξεραν και τουλάχιστον 2-3 ακόμη παίκτες της εθνικής στους οποίους το είχε πει εμπιστευτικά στις αρχές του καλοκαιριού. Αυτά για να μη΄γίνουν λάθος συνδυασμοί πραγμάτων και γεγονότων από το timing της ανακοίνωσης.

Τώρα θα φανούν οι αληθινοί μάγκες...

Ας πούμε ότι ''της άλλης μέρας το πρωί'' μας βρίσκει νηφάλιους και πιο ήρεμους. Μια γρήγορη ματιά που πρόλαβα να ρίξω στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και σε διάφορες απόψεις δίνει διάφορες διαστάσεις του θέματος. Δεν θα ασχοληθώ με σεσημασμένα αντιμπασκετικές εφημερίδες, όπως για παράδειγμα ο ΦΙΛΑΘΛΟΣ και θα κρατήσω μια φράση από το πρωτοσέλιδο του Goal που νομίζω ότι με εκφράζει. έστω και στην....αποσπασματική της μορφή ''Το τελικό αποτέλεσμα (διεκδίκηση μεταλλίου) θα δείξει αν εξευτελίζεται ο σκοπός ή αν δικαιώνονται τα μέσα''.
Πάω ένα βήμα παρακάτω με αφετηρία αυτό το σκεπτικό: Οι παίκτες και η ομοσπονδία πήραν μια απόφαση. Προσωπικά διαφωνούσα και το έγραψα αλλά οι επι μέρους απόψεις δεν παίζουν ρόλο. Προσοχή: Παρότι θεωρώ ότι η παρουσία του είναι καταστροφική για την ομάδα και αυτός αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα οι πληροφορίες μου από την Άγκυρα λένε ότι τα όσα έγιναν στο παιχνίδι με τη Ρωσία ήταν ''επιθυμία'' της ομοσπονδίας και ΑΠΟΦΑΣΗ 100% των παικτών και δεν είχε συμμετοχή ο Καζλάουσκας. Ούτε τον ρώτησαν τον Λιθουανό, ούτε ασχολήθηκαν μαζί του.
Το βάρος της απόφασης είναι πλέον στις πλάτες των παικτών. Αυτοί έχουν το μαχαίρι, αυτοί έχουν και το καρπούζι αύριο εναντίον της Ισπανίας. Ο στόχος τους ήταν να αποφύγουν τις ΗΠΑ και ουσιαστικά τον πέτυχαν. Διάλεξαν το δρόμο τους και οφείλουμε να τους αφήσουμε στην ησυχία τους και να παίξουν με τη μεγαλύτερη δυνατή ηρεμία κόντρα στην Ισπανία. Ακριβώς γιατί ανεξάρτητα μεθοδεύσεων και λογικής, ανεξάρτητα του εντελώς άκομψου της υπόθεσης δεν υπάρχει ούτε ένας (θέλω να πιστεύω) που να ασχολείται με το μπάσκετ και να επιθυμεί την αποτυχία της εθνικής. Πολύ περισσότερο οι ίδιοι οι παίκτες. Αφού ΕΚΕΙΝΟΙ διάλεξαν το μονοπάτι που ήθελαν είναι στο χέρι τους να φανούν ΣΥΝΕΠΕΙΣ. Τελεία και παύλα ή όπως λέει ο στίχος του Κώστα Τριπολίτη ''σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσανε, τώρα δημόσια μικρόφωνο θα έχουν μόνο οι γνωρίζοντες''. Και οι γνωρίζοντες είναι οι διεθνείς.
Σήμερα το πρωί στο περιοδικό άκουσα και μια άποψη που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο: ''Ολα ξεκινούν και τελειώνουν από το γεγονός ότι δεν παίζουμε καλά και δεν έχουμε εμπιστοσύνη στον προπονητή της ομάδας.Ας παίζαμε καλά και δεν θα συζητάγαμε τίποτε από όλα αυτά τώρα''!
Υ.Γ. 1 Σπάνια το έχω πει και σπανιότερα το έχω γράψει για κείμενο συναδέλφου. Αλλά νομίζω ότι η μακράν καλύτερη προσέγγιση του θέματος που συνδυάζει και το ρεαλισμό και τον ρομαντισμό της υπόθεσης είναι αυτή που έχει καταθέσει στο site sport24 ο Γιάννης Φιλέρης στο άρθρο του με τίτλο ''Μη γίνουμε Total Vlaks''. Σας παραπέμπω μέσω του link στο άρθρο του γιατί νομίζω ότι έχει πιάσει το θέμα σφαιρικά σε ένα κείμενο που με κάθε ειλικρίνεια θα ήθελα να το έχω γράψει εγώ....
http://sport24.gr/Columns/Fileris/mh_ginoyme_total_vlaks.504678.html
Υ.Γ. 2 Μέσα στον ορυμαγδό της χθεσινής παράξενης νύχτας και ανοίγοντας ένα από τα πολλά μέιλ που μου ήρθαν ξανασυνάντησα τον.... ''Μάκη'' τον κατά δήλωση του δημοσιογράφο των 800 ευρώ από τη Θεσσαλονίκη του οποίου διέγραψα ένα σχόλιο προχτές γιατί καταφερόταν εναντίον ορισμένων δημοσιογράφων (Συρίγο, Σκουντή, Παπαδογιάννη, Ιωάννου) με ιταμό -κατά την άποψή μου τρόπο. Δεν θα αναπαράγω τις απόψεις του τις οποίες στο μέιλ εκφράζει με πιο κομψό τρόπο αλλά θα του απαντήσω από εδώ σε κάτι που μου γράφει επί προσωπικού: Τα εισιτήρια και τα ξενοδοχεία της Πόλης που ακύρωσα δεν θα μου τα πλήρωνε καμία ομοσπονδία και κανείς Βασιλακόπουλος αλλά η δική μου τσέπη! Αυτό σου δείχνει ''Μάκη'' ότι δεν με ενοχλεί ότι είμαι εκτός κυκλωμάτων και συστήματος όπως γράφεις. Αυτά και εννοείται ότι δεν μπαίνω σε διάλογο μαζί σου.
Υ.Γ. 3 Επίσης θεωρώ αυτονόητο να μην ασχοληθώ με διάφορους μικρονοϊκούς που παριστάνουν τους αρθρογράφους και υποστηρίζουν ότι όποιος εκφράζει αντίθετες απόψεις δεν θέλει την επιτυχία της εθνικής. Τα θεωρώ ηλθιότητες και πολύ απλά δεν ασχολούμαι. Σε περιοδικό μπάσκετ δουλεύω και όχι σε περιοδικό life style ή αυτοκινήτου.

Γιατί ΠΡΕΠΕΙ να κερδίσουμε τους Ρώσους... (update)

ΓΙΑΤΙ...
η κατάκτηση ενός μεταλλίου πρέπει να είναι προϊόν μαγκιάς, αθλητικής υπέρβασης και υποεροχής και όχι αποτέλεσμα παγαποντιάς, λαμογιάς, φτηνών τρικ
η ίδια ομάδα μας έχει κάνει περήφανους για τα κατορθώματά της και όχι γιατί κάθεται να χάνει
οι μεγάλες ομάδες δεν επιλέγουν αντίπαλο. Παίζουν παντού και πάντοτε για να κερδίζουν
οι διεθνείς πρέπει να αποδείξουν ότι στη χώρα της διαφθοράς, των πολιτικών λαμόγιων, της Siemens , του Βατοπεδίου κάποιοι ξεχωρίζουν
τα παιδιά μου που θα δουν το παιχνίδι θέλω να κλαίνε όταν η εθνική χάνει αληθινά και να πανηγυρίζουν όταν κερδίζει με την αξία της. Και δεν θα ξέρω τι να τους πω και πως να τους εξηγήσω τα ανεξήγητα
η δουλειά του προπονητή είναι να μπαίνει στα αποδυτήρια και να ζητάει από τους παίκτες του ΠΑΝΤΟΤΕ να κερδίζουν και όχι να κερδίζουν κατ΄επιλογή
η μαγκιά των μεγάλων παικτών είναι να μη φοβούνται κανένα αντίπαλο
αγαπάω την εθνική που με έχει κάνει περήφανο που είμαι έλληνας και ασχολούμαι με το μπάσκετ και τη χειροκροτάω ακόμη και όταν χάνει
ακόμη και αν γίνουμε συνένοχοι σε ένα παιχνίδι παρωδία κανείς δεν μας εγγυάται ότι με ’’εύκολους’’ αντιπάλους θα πάρουμε το μετάλλιο και φοβάμαι τον διπλό εξευτελισμό
ένα μετάλλιο δεν είναι αυτοσκοπός και δεν θα αλλάξει την τύχη του ελληνικού μπάσκετ είτε το πάρουμε, είτε όχι
σε αντίθεση με την απλοϊκή λογική ’’μετράει μόνο το αποτέλεσμα’’ ακόμη θυμόμαστε τις μεγάλες αθλητικές απάτες και κλοπές όπως τον τελικό του 1972. Και στην εποχή του διαδικτύου κείμενα όπως αυτό εδώ θα μείνουν για να θυμούνται όλοι τι έγινε ή τι δεν έγινε
θέλω να παραμείνω κάποιος που πιστεύει στην αξιοκρατία
θέλω για μια φορά η φτηνή υποκριτική και δημαγωγική ρητορική του Βασιλακόπουλου για τις αξίες του αθλητισμού να βρει εφαρμογή και στην πράξη
είμαι Έλληνας και όχι ραγιάς, γιουσουφάκι και Yunan
Υ.Γ. Πείτε με ρομαντικό, αιθεροβάμονα και ότι άλλο κάνετε κέφι. Αλλά γουστάρω τους Ρώσους που θα μπουν επίσης για να χάσουν να τους τιμωρήσουμε, να τους διασύρουμε, να τους νικήσουμε με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διαφορά και για μια και μοναδική φορά στον ελληνικό αθλητισμό να θυμόμαστε μια ομάδα όχι για μια μεγάλη αθλητική επιτυχία αλλά για ένα μάθημα ζωής. Και αν στο τέλος του δρόμου μας περιμένει και ένα μετάλλιο να το χαρούμε διπλά και τριπλά και όχι παριστάνοντας ότι ξεχάσαμε όσα θα έχουν προηγηθεί.

Και τώρα που πετύχαμε το στόχο μας εύχομαι από καρδιάς μόνο ένα πράγμα. Να κάνω λάθος σε όσα γράφω και σε όσα πιστεύω,  να έχουν δίκιο οι παίκτες και να γυρίσουν πίσω όχι απλά με ένα μετάλλιο αλλά με το χρυσό μετάλλιο. Για να αξίζει τουλάχιστον τον κόπο αυτό που έγινε απόψε και να μην υποστούμε και τον εξευτελισμό ενός αποκλεισμού από αντίπαλο που ΔΙΑΛΕΞΑΜΕ. Πάντως, το εισιτήριο και το ξενοδοχείο μου για την Πόλη σκοπεύω να τα ακυρώσω αύριο πρωί πρωί.
Φυσικά δεν σκοπεύω να περιμένω τις αντιδράσεις και τις δηλώσεις του Μπλατ που στο τέλος του αγώνα ’’κάτι έλεγε’’ προς τον ελληνικό πάγκο και όσο τουλάχιστον υπήρχε τηλεοπτική μετάδοση δεν τον είδαμε να πηγαίνει προς τον Καζλάουσκας για να δώσει το χέρι του. Προτιμώ να πάω κινηματογράφο να δω μια δεύτερη κωμωδία!

Update 2 Το ότι θα αντιδράσει ο Μπλατ ήταν φανερό και το έγραψα βλέποντας το τέλος του αγώνα. Διότι ο κουτοπόνηρος μίζερος καταστροφέας υποψήφιος συνταξιούχος πρόπονητής από το Βίλνιους του πήρε και τάιμ άουτ στα....4 δευτερόλεπτα! Για νας μας πείσει ότι ήθελε να κερδίσει...
Και ένα τραγουδάκι που σήμερα παραείναι επίκαιρο. Αφιερωμένο στον Καζλάουσκας και τον Βασιλακόπουλο!