1000 λέξεις για την εθνική ομάδα

Διάβασα με προσοχή τα σχόλια που κατατέθηκαν σε αυτό το blog για το θέμα της εθνικής, διάβασα απόψεις διαφόρων συναδέλφων που έγραψαν σχετικά στα έντυπα ή στο διαδίκτυο και αποφάσισα να πω και τα δικά μου όπως είχα υποσχεθεί. Συνήθως, μου αρέσει να μη βιάζομαι και να αφήνω τις καταστάσεις να ωριμάσουν οπριν γράψω και τα δικά μου...

Είναι δεδομένο ότι η εθνική απέτυχε…Δεδομένο, επίσης ότι σε κάθε αποτυχία αποτυγχάνουν όλοι μαζί και όχι μόνο ένας: Η ομοσπονδία που είναι υπεύθυνη για την εθνική, ο Ζούρος, το επιτελείο του, οι παίκτες. Είναι πολύ λογικό, για όσους δεν έχουν ζήσει ποτέ και από κοντά μια αποστολή της εθνικής ομάδας να έχουν στο μυαλό τους (δεν μιλάω για αυτούς που τοποθετούνται μόνο με γνώμονα το χρώμα της ομάδας που υποστηρίζουν) μια διαφορετική εικόνα και κατάσταση από αυτή που επικρατεί. Κατάσταση σχεδόν παγιωμένη στην εθνική ομάδα του μπάσκετ.

Πριν γράψω την ουσία να ξεκαθαρίσω κάτι: Τέλειος προπονητής δεν υπάρχει. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ… Με πρόσβαση στη γνώση και τις πληροφορίες μαζική και ισοπεδωτική όλοι μπορούν να έχουν μια συνδρομή στο synergy και την data του. Από τον Ομπράντοβιτς και τον Φιλ Τζάκσον μέχρι τον…ταδόπουλο τάδε που κοουτσάρει τη χειρότερη ομάδα της ΕΣΚΑ. Άρα, για ένα προπονητή μετράνε τα εξής: Να κάνει λιγότερα λάθη από τον αντίπαλό του, να ξέρει να διαχειρίζεται κρίσεις και χαρακτήρες και ειδικά για εθνικές ομάδες τα αυξημένα ¨¨εγώ¨¨ δώδεκα παικτών που οι περισσότεροι είναι τουλάχιστον σταρ στις ομάδες τους. Ο Ζούρος ήταν ίδιος φέτος, ίδιος και πέρσι. Απλά φέτος έκανε περισσότερα λάθη από πέρσι. Γιατί; Όλα θα εξηγηθούν στην πορεία.

Πάμε σε πιο ουσιαστικά πράγματα. Εδώ και αρκετά χρόνια, όλοι διαβάζουν ότι οι εθνικές ομάδες του μπάσκετ έχουν οικογενειακό κλίμα. Παραμύθι για μικρά παιδιά. Το 2005 στο Βελιγράδι κράτησαν με το ζόρι τον Ντικούδη που ήθελε να φύγει γιατί δεν έπαιζε στην πρώτη φάση του Ευρωμπάσκετ, το 2006 στην Ιαπωνία με το ζόρι πείστηκε ο Σχορτσανίτης να μη γυρίσει στην Ελλάδα, το 2007 έκανε κουμάντο στην ομάδα ο συνδικαλιστής Λάζαρος εν μέσω απειλών που θα έκαναν μικρά παιδιά να γελάσουν αλλά, ω του θαύματος, έπεισαν τους συμπαίκτες του να υπακούν και πάει λέγοντας. Παρόλα αυτά η ατμόσφαιρα στις εθνικές του μπάσκετ είναι πολύ καλύτερη από αντίστοιχες του ποδοσφαίρου. Φαντασθείτε για να γράφει ο Γκαγκάτσης στο βιβλίο του ότι στο τελευταίο τραπέζι πριν τον τελικό του Euro 2004 οι διεθνείς τα έσπασαν και έφυγαν γιατί δεν τους άρεσε το πριμ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΑΙΡΝΑΝ εάν νικούσαν τι άλλο έχει γίνει που δεν γράφεται…Μέσα σε αυτό το πλαίσιο και με δεδομένο ότι στην άναρχη δημοκρατία του Ιντερνετ όλοι έχουν άποψη για όλα προσπάθησαν πρόπερσι να μεταφέρουν τις συλλογικές κόντρες στην εθνική λόγω των επεισοδίων του φιλικού Ελλάδας- Σερβίας! Οι παίκτες δεν έχουν συλλογικές αντιπαραθέσεις στην εθνική μπάσκετ εκτός αν υπάρχουν όντως διαφορές μεταξύ τους. Διαφορές που ενδεχόμενα μπορούσαν να υπάρχουν σε όποια ομάδα και αν έπαιζαν. Σε κάθε γενιά διεθνών κάποιοι κάνουν κουμάντο στην ομάδα και τα αποδυτήρια. Όχι κατ΄ ανάγκη οι σταρ… Στη γενιά του 1987 και λίγο αργότερα κουμάντο έκαναν ο Γιαννάκης και ο Ιωάννου και τον δεύτερο αντικατέστησε αργότερα ο Παταβούκας. Στη γενιά της Ντιζόν τη σκυτάλη πήραν Αλβέρτης και Ράμπο Σιγάλας. Για τον συνδικαλιστή εργατοπατέρα τα είπαμε και μετά από αυτόν πήραν σειρά Σπανούλης- Ζήσης- Μπουρούσης που είναι και στενοί φίλοι. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι επιβάλλουν παίκτες ή κόβουν παίκτες διότι πολύ απλά κανείς δεν τους ρωτάει.

Η εθνική ομάδα όσον αφορά παίκτες και προπονητή μοιάζει με νησί στη μέση του πουθενά. Οι εντεταλμένοι συνοδοί της ομάδας, αυτοί που υποτίθεται ότι πρέπει να λύνουν προβλήματα και να σβήνουν φωτιές, ασχολούνται την τελευταία δεκαετία με άλλα…Να ενημερώνουν τον Βασιλακόπουλο, να καπνίζουν ευμεγέθη πούρα στα λόμπι των ξενοδοχείων, να κάνουν διαγωνισμό χαβαλέ με δημοσιογράφους που πίσω από την πλάτη τους αποκαλούν γελωτοποιούς και να μη λύνουν κανένα πρόβλημα. Όταν η ομάδα πάει καλά ουδείς θα τους ψέξει γιατί δεν πήγαν στο γήπεδο ή γιατί έσκαβαν το λάκκο του προπονητή πίσω από την πλάτη του αντίθετα θα εισπράξουν και τα συγχαρητήρια του τύπου. Αν κάτι στραβώσει η τακτική είναι δοκιμασμένη. Πετάνε το μπαλάκι στον Βασιλακόπουλο που ξέρει καλύτερα από τον καθένα τους μηχανισμούς φθοράς του προπονητή που θα φύγει ως εξιλαστήριο θύμα. Κανείς δεν γλίτωσε από αυτό τον κανόνα διότι οι επιλογές του πατερούλη σε προπονητές γίνονται με ένα συγκεκριμένο κριτήριο: Ποιος θα φύγει εύκολα και αδιαμαρτύρητα! Είτε για λόγους καθήκοντος (Γιαννάκης), είτε για λόγους χαρακτήρα (Πετρόπουλος, Ζούρος). Στη διάρκεια των μεγάλων διοργανώσεων ο Βασιλακόπουλος δεν εμφανίζεται ποτέ σε προπονήσεις, σε συγκεντρώσεις αλλά παίζει το ρόλο του παντόπτη από απόσταση. Περιστοιχίζεται συνήθως από ανθρώπους που ασχολούνται με τη διαιτησία ή από δημοσιογράφους ή από παρατρεχάμενους που του κάνουν το κέφι. Ο καθένας έχει το ρόλο του…

Με αυτές τις συνθήκες είναι ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΟ όταν κάτι δεν πάει καλά να συμβούν τα ακόλουθα:

1. Οι παίκτες να κάνουν του κεφαλιού τους, ακόμη και να μπαινοβγαίνουν στο ξενοδοχείο όποτε θέλουν.

2. Ο προπονητής να χάσει τον έλεγχο ειδικά αν έχει αυξημένο το αίσθημα της ανασφάλειας

3. Και οι γύρω-γύρω να παρατηρούν αμέριμνοι, αμήχανοι, ανίκανοι.

Τυχαίο είναι ότι οι δύο μεγαλύτερες σύγχρονες επιτυχίες ήρθαν όταν ρόλο ισορροπιστή έπαιζε μέσα στην ομάδα δημοσιογράφος; Άσχετα αν ο επίσημος ρόλος του ήταν άλλος… Ήταν ο μοναδικός που είχε τον κοινό νου και την εμπειρία να κουμαντάρει καταστάσεις και να παίζει (χωρίς να έχει θεσμικό ρόλο) άριστα το ρόλο της ασφαλιστικής δικλείδας μεταξύ Γιαννάκη (τότε προπονητής)-παικτών και Βασιλακόπουλου παρακάμπτοντας όλη τη θλιβερή κουστωδία των ενδιάμεσων!

Υ.Γ. Προφανώς είμαι ο τελευταίος που θα τα βάλει με ένα προπονητή επειδή έκοψε ένα παίκτη που τον θεώρησε αδιάφορο. Το λάθος ήταν ότι δεν είπε τα πράγματα με το όνομα τους και προσπάθησε να χρεώσει την επιλογή του σε αγωνιστικούς λόγους. Για αυτό και το βρήκε τελικά μπροστά του. Αλλά ο Ζούρος αυτός ήταν και αυτός θα είναι. Προσωπικά εκτιμώ και τις γνώσεις του και την αφοσίωση του στο μπάσκετ. Αλλά όταν έρχεται η ώρα της διαχείρισης κρίσης καλύτερα να μιλήσουμε για άλλο θέμα. Δυστυχώς, στην εθνική φέτος α. δεν προερχόταν από τα καψόνια του προέδρου της Ζαλγκίρις ώστε να έχει αυξημένα αντανακλαστικά και β. δεν είχε κανένα άνθρωπο να καλύψει τα νώτα του. Όλα τα υπόλοιπα είναι για λαϊκή κατανάλωση.-

Υ.Γ. 2 Επειδή αφαιρέθηκε ένα νεότερο ποστ  από το blog και χάθηκαν 4-5 σχόλια όποιος τα είχε στείλει μπορεί να τα ξαναστείλει. Δεν υπάρχει πρόβλημα με τη δημοσίευση τους για να μη βγουν λάθος συμπεράσματα

Οι...αιχμάλωτοι του Καράκας και η...κοπάνα του...αρχηγού

Για μια ακόμη φορά ο εμπνευσμένος ηγέτης του ελληνικού μπάσκετ, που θέλει να κλείσει την παραγοντική του καριέρα και ως πρόεδρος όλου του ελληνικού αθλητισμού, ο αξιότιμος Γιώργος Βασιλακόπουλος αποδείχθηκε ρίψασπις και αδύναμος να αναλάβει τις ευθύνες μιας αποτυχίας. Αποδεικνύοντας ότι η εθνική ομάδα είναι περίπου το...προσωπικό όχημα του και τον βολεύει μόνο η πόζα στις κάμερες και οι συνεντεύξεις μετά τις επιτυχίες το έσκασε πρώτος και σαν....κυνηγημένος από το Καράκας. Γύρισε μέσω Νέας Υόρκης στην Ελλάδα και με το αιτιολογικό ότι δεν υπήρχαν.....φτηνά εισιτήρια άφησε στη Βενεζουέλα παίκτες και Ζούρο!!!




Τους υποχρέωσε να φύγουν Τρίτη μεσημέρι στην ουσία τιμωρώντας τους για τον....αποκλεισμό από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Θαυμάστε τον...



Επειδή όταν έγραφα για παρατρεχάμενους και μη έχοντες εργασία ορισμένοι ζητούσαν ονόματα και διευθύνσεις να τους προσφέρω μια πρώτη δόση... Ζαλβανός και Δουβής. Ποιά ήταν η δουλειά και ο σκοπός που η ομοσπονδία τους πλήρωσε έξοδα μετάβασης και διαμονής στο Καράκας; Μήπως για να τους βλέπουν οι διαιτητές δίπλα στον Βασιλακόπουλο και να μας δώσουν κανένα σφύριγμα; Σαν το τελευταίο φάουλ στον Σπανούλη και το προηγούμενο επιθετικό του Ντογκουντούρο πάνω στον Ζήση που έπνιξαν;



Για μια ακόμη φορά κάποιοι σε πολύ συγκεκριμένα ζητήματα δουλεύουν ψιλό γαζί τον Βασιλακόπουλο αλλά αν το καταλαβαίνει (ας μου επιτραπεί να αμφιβάλλω για την αντιληπτική του ικανότητα τον τελευταίο καιρό) απορώ γιατί τους ανέχεται... Ορισμένους μάλιστα εξ΄αυτών για τους οποίους γράφω τους στόλιζε με τα καλύτερα λόγια ειδικά την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Τι άλλαξε από τότε που κράδαινε φακέλλους που περιείχαν στοιχεία για παρατυπίες στην πρόληψη ατόμων στον οργανισμό του Αθήνα 2004;



Η μεγαλειώδης αποτυχία έχει φυσικά σε διοικητικό επίπεδο και άλλους αποδέκτες. Τη θέση του Κολοκυθά που δεν πάταγε στο γήπεδο στους κρίσιμους αγώνες γιατί δεν άντεχε να βλέπει ντέρμπι πήρε ο γ.γ. της ομοσπονδίας αξιότιμος κύριος Τσαγκρώνης. Προφανώς τώρα έχει τον θεσμικό ρόλο εντός εθνικών ομάδων για να κάνει κριτική στον προπονητή και τους παίκτες και να λέει όσα έλεγε κατά διαστήματα (τα έχω ακούσει με τα αυτιά μου και δεν είμαι ο μόνος δημοσιογράφος) χωρίς να τον ακούνε μετά από ήττες σε μεγάλες διοργανώσεις. Μιλάμε για ένα από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές της εθνικής ομάδας.
Υ.Γ. Χρωστάω ένα κείμενο πέρί Ζούρου κλπ. Δεν το ξεχνάω. Αλλά έμαθα την αισχρή συμπεριφορά της ομοσπονδίας στους παίκτες και δεν μπορούσα να το αφήσω ασχολίαστο. Οι...άλλοι θα φροντίσουν να ρίξουν στο πυρ το εξώτερο τον Ζούρο και να αγιοποιήσουν τον Βασιλακόπουλο. Είναι και δύσκολοι καιροί...

Λεφτά υπάρχουν μόνο για τους...παρατρεχάμενους!

Εξαιρετική είναι η συμπεριφορά των δεινόσαυρων της ΕΟΚ στην εθνική ομάδα που βρίσκεται στη Βενεζουέλα για το προολυμπιακό τουρνουά. Οπως ανακοινώθηκε επιστρέφουν στην Ελλάδα Καββαδάς και Σλούκας που κόπηκαν από τη 12άδα του προολυμπιακού τουρνουά. Δεν ανακοινώθηκε το γιατί επιστρέφουν ενώ μόλις η υπόλοιπη ομάδα γυρίσει Ελλάδα εφόσον έχει προκριθεί θα ενσωματωθούν ξανά στην προετοιμασία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μπαίνουν ή μπήκαν στο αεροπλάνο για την Αθήνα επειδή οι διοργανωτές του προολυμπιακού δεν καλύπτουν τη διαμονή 14 παικτών αλλά 12 και η ΕΟΚ που εξ΄αρχής δεν ήθελε να ικανοποιήσει το αίτημα του Ζούρου δεν καλύπτει το έξτρα δωμάτιο για μερικές μέρες!!!
Φυσικά δεν είναι μόνο αυτό: Οι δύο συνεργάτες του Ζούρου, προπονητές που είναι επιφορτισμένοι με το σκάουτινγκ αλλά και άλλα καθήκοντα δεν μένουν στο ξενοδοχείο της εθνικής!!! Αλλά σε άλλο τρίτης κατηγορίας διότι η ΕΟΚ δεν θέλει να πληρώσει τη διαφορά.
Στο πνεύμα της εποχής θα μπορούσαμε να δώσουμε συγχαρητήρια στην ΕΟΚ για τη...λιτότητα αν δεν υπήρχε η εντελώς υποκριτική πολιτική του Βασιλακόπουλου που...
1.... Συντηρεί δαπανηρά πρωταθλήματα όπως τους τέσσερις ομίλους της Γ΄ εθνικής για να κάνει ¨¨αγροτική πολιτική¨¨ και να βρίσκει διασκορπισμένους σε όλη την επικράτεια πρόθυμους χειροκροτητές των Φιντελικής διάρκειας λόγων του.
2... Κομπάζει για το γεγονός ότι η ΕΟΚ ζει από τη χορηγεία της Eurobank και όχι από την κρατική επιχορήγηση αλλά κάνει περικοπές μόνο στην εθνική ομάδα.
3...Δεν αναρτά στη Διαφάνεια όπως έχει υποχρέωση διαγωνισμούς ή λοιπά έξοδα της ομοσπονδίας και διαχειρίζεται ΚΑΙ δημόσιο χρήμα χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα εδώ και 25 χρόνια.
Φυσικά, εάν η εθνική προκριθεί θα κομπάζει δια μέσου του δημοσιογραφικού στρατου που συντηρεί στους κόλπους της ομοσπονδίας για τη....συμβολή του στην επιτυχία. Ολα στο όνομα του μοναδικού στόχου που του έχει μείνει για να διασώσει τον παραγοντικό εγωισμό του. Την καρέκλα του προέδρου της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων που ονειρεύεται να διεκδικήσει.
Εννοείται ότι ισχύουν όσα έγραψα προ ημερών. Η ΕΟΚ που έχει κάνει τη ζωή μαρτύριο στον Ζούρο και τους διεθνείς δεν δίνει την κατάσταση των ατόμων που έχουν ταξιδέψει με πληρωμένα τα έξοδα στη Βραζιλία και τη Βενεζουέλα.

Πόσους παρατρεχάμενους θα πάρει μαζί;

Το αίτημα του επιτελείου των ομοσπονδιακών προπονητών είναι στην αποστολή που θα φύγει σε λίγες μέρες για τη Βενεζουέλα να συμπεριληφθούν 14 παίκτες ώστε να μην πάρει ρίσκα η ομάδα από τυχόν προβλήματα τραυματισμών πριν την έναρξη του τουρνουά. Η ΕΟΚ απαντάει: ¨¨Δώδεκα και ούτε ένας παραπάνω¨¨.
Προφανώς για λόγους οικονομίας. Πάντως μια και η ΕΟΚ διαχειρίζεται δημόσιο χρήμα και πλέον η εποχή που κάναμε πλάκα πέρασε οφείλει να μας δώσει τη λίστα των ατόμων για τα οποία θα πληρώσει τα έξοδα τους. Την αληθινή λίστα και όχι τη μικρή λίστα με τα μέλη της εθνικής. Την άλλη... Με τους ευνοούμενους δημοσιογράφους του προέδρου, τους προσωπικούς του φίλους, τους αυλικούς κλπ. Να μάθουμε δηλαδή για χάρη ποιών κόβονται δύο παίκτες.
Εννοείται, ότι για μια ακόμη φορά η ΕΟΚ τα έκανε μούσκεμα στο θέμα Βουγιούκα. Χωρίς να ρωτήσει κανείς το λόγο που κόπηκε τον αρμόδιο που είναι ο Ζούρος ανακοινώθηκε ότι έχει πρόβλημα στο πέλμα! Δημιουργήθηκε αναταραχή για πολλούς λόγους αφού η απόλυτη αλήθεια είναι αυτή που σας γράφω και ουσιαστικά επικαλέστηκε και στις σημερινές του δηλώσεις ο Ζούρος. Ηθελε πιο ευέλικτους και γρήγορους ψηλούς λόγω των αντιπάλων που θα αντιμετωπίσει η εθνική στη Βενεζουέλα. Μάλιστα, ο Ζούρος σε κατ΄ιδίαν συνομιλία ρώτησε τον Βουγιούκα αν θέλει να τον υπολογίζει για τους Ολυμπιακούς σε περίπτωση πρόκρισης και ο παίκτης απάντησε αρνητικά.
Ο Βουγιούκας έχει και πρόβλημα στην ανανέωση του συμβολαίου του με τον ΠΑΟ. Παρότι του προτάθηκε ίδιο ποσό με τις περσινές αποδοχές του αρνήθηκε και ο Παναθηναϊκός δημόσια πιέζει με την πληροφορία ότι έχει κλείσει τον Σχορτσανίτη. Δεν αποκλείεται να τον κλείσει και τον Σόφο αλλά σε πρώτη φάση τα περί επαφών και προτάσεων ανήκουν στη σφαίρα της....παραπληροφόρησης για πολύ συγκεκριμένους λόγους!