Διαλέξαμε την Ισπανία;

Νομίζω ότι η εθνική με την εμφάνιση απέναντι στην Κροατία έπεισε για δύο βασικά πράγματα: Πρώτον, ότι είναι ΟΜΑΔΑ με όλη τη σημασία της λέξης και δεύτερον, ότι έχει προπονητή που την ''ελέγχει'' (και ας γκρινιάζουν οι....συνήθεις ύποπτοι των αποδυτηρίων) και έχει βάλει τη σφραγίδα του πάνω της. Κυρίως, γιατί έχει δίπλα του πρόσωπα εμπιστοσύνης και όχι προεδρικούς παρατρεχάμενους.
Απέναντι στην Κροατία η εθνική είχε σχέδιο, το εφάρμοσε και νίκησε ένα αντίπαλο με ρόστερ που σε ποιότητα, βάθος και ονόματα ήταν 20% καλύτερο από το δικό μας. Η πίεση στους περιφερειακούς απέδωσε καθώς εξουδετερώθηκε ο Σίμον, ο Μπογκντάνοβιτς σκόραρε μεν 20 πόντους αλλά μόνο οι οκτώ μαζεμένοι που έβαλε στην τρίτη περίοδο μας....ανησύχησαν και η μπάλα έφτανε ελάχιστα στον Τόμιτς. Η εθνική πέρα από όλα τα υπόλοιπα υλοποιεί σε μεγάλο βαθμό αυτό που είχε στο μυαλό του εξ΄αρχής ο Κατσικάρης κτυπώντας με κάθε ευκαιρία στο transition και προσφέροντας και θέαμα. Μια εθνική με λίγα λόγια που έχει στην άκρη του μυαλού της την ελληνική λογική, να καταστρέψει το παιχνίδι του αντιπάλου της αλλά παράλληλα να παίξει ανοιχτά, να τρέξει, να σουτάρει ελεύθερα και όχι να ταμπουρωθεί σε παιχνίδι μισού γηπέδου. Την ποιοτική διαφορά δεν κάνει μόνο ο Καλάθης αλλά και η εμπειρία του Ζήση που παίζει απίστευτα ώριμα και καλύπτει το θέμα ''ταχύτητα'' με την ικανότητα του να παίρνει σωστές αποφάσεις, να πασάρει καλά και γρήγορα και να εκτελεί όποτε έχει την ευκαιρία.
Με την Κροατία για ένα ακόμη παιχνίδι δεν δούλεψε το μακρινό σουτ (5/23 τρίποντα), απόλυτα λογικό αφού η ευστοχία της πρεμιέρας ήταν πρακτικά αδύνατον να έχει σταθερή διάρκεια.
Σε ατομικό επίπεδο πάντοτε υπάρχει η δυνατότητα να εμφανίζεται ένας παίκτης που κάνει ένα σπουδαίο επιθετικό παιχνίδια καλύπτοντας την έλλειψη ενός σταθερού σκόρερ-ηγέτη. Με την Κροατία ήταν ο Παπανικολάου που συμπλήρωσε το δίδυμο των ψηλών που παίζει σταθερά καλά. Ο Μπουρούσης έκανε ένα ακόμη νταμπλ νταμπλ, ενώ ο Καιμακόγλου συνεχίζει να έχει νούμερα all around φόργουορντ γεμίζοντας σε κάθε αγώνα τη στατιστική. Και μην ξεχνάμε ότι δίπλα του έχει -για κάθε περίπτωση και ανάγκη- τον Πρίντεζη. Ο Αντετοκούνμπο δεν ήταν καλός με την Κροατία αλλά και αυτό είναι λογικό. Σε παιχνίδια που παίζονται περισσότερο με το μυαλό και όχι με τα προσόντα ο νεαρός είναι ακόμη ώριμος. Αλλά αυτός είναι το αύριο...
Τα καλά νέα τελείωσαν. Με τη νίκη επί της Κροατίας έγινε παραπάνω από επιτακτική ανάγκη η νίκη επί της Αργεντινής απόψε ώστε να πάρουμε την πρώτη θέση του ομίλου και να αποφύγουμε στο δεύτερο νοκ άουτ της οκτάδας την Ισπανία που ακόμη παίζει στο ρελαντί και είναι πολύ καλή.
Είμαι κατά της λογικής των υπολογισμών, των μαθηματικών και των σεναρίων αφού υπήρξαν αρκετοί που έλεγαν χθες το βράδυ ότι ίσως ήταν καλύτερα να χάσουμε από την Κροατία και να πάρουμε την τρίτη θέση. Διαφωνώ κάθετα για πολλούς λόγους αλλά κυρίως για δύο απλούς: Πρώτον, μια ομάδα που παίζει καλά δεν την ''κρατάς'' και κυρίως δεν πειράζεις το μυαλό των παικτών. Δεύτερον, δεν μπορείς να κάνεις υπολογισμούς και να γράφεις σενάρια από την προτελευταία αγωνιστική.
Και σε τελική ανάλυση αν συνεχίσουν να παίζουν καλά γιατί να μην νικήσουν τον....Σκόλα που στην ουσία είναι όλη η Αργεντινή;
Στον απέναντι όμιλο η Ισπανία καπάρωσε την πρώτη θέση, η Βραζιλία τη δεύτερη και παίζει ένα πολύ παράξενο σενάριο. Οι Σέρβοι έχουν ήδη προκριθεί και περιμένουν τον αγώνα Ιράν-Γαλλίας για να μάθουν και την κατάταξη και την τέταρτη ομάδα που προκρίνεται. Το Ιράν ψάχνει μια νίκη με επτά πόντους διαφορά για να αφήσει έξω τους Γάλλους. Δύσκολο αλλά έχουμε δει και πιο απίθανα πράγματα τόσα χρόνια. Αν πάντως όλα πάνε φυσιολογικά ως πρώτοι θα παίξουμε με τη Σερβία και ως δεύτεροι με τη Γαλλία. Γενικώς, μας συμφέρει από κάθε άποψη να νικήσουμε την Αργεντινή σε ένα παιχνίδι κομβικό γιατί μπορεί να κρίνει πολλά ακόμη και να ανοίξει με νίκη τον δρόμο για την πρώτη τετράδα!

Κριτήριο τα δύο επόμενα

Το πρώτο ζητούμενο για την ελληνική ομάδα επιτεύχθηκε. Ουσιαστικά, κλειδώσαμε τη θέση στους 16 αλλά ψάχνουμε πια την καλύτερη δυνατή κατάταξη. Και νομίζω ότι η καλύτερη δυνατή κατάταξη είναι η πρώτη θέση αφού αποφεύγουμε σε δύο χιαστί γύρους την Ισπανία. Στην ίδια κατεύθυνση μας οδηγεί και η τρίτη θέση αλλά εκεί ίσως χρειαστεί να μπούμε στον τελευταίο αγώνα σε κουβέντες, σενάρια κλπ. που νομίζω ότι θα χαλάσουν τη λογική μας.
Οι Πορτορικάνοι αποδείχθηκαν τόσο δύσκολοι όσο περιμέναμε. Και τόσο εύκολοι παράλληλα. Ομάδα χωρίς ιδιαίτερες αρχές, που απλά τρέχει, πυροβολεί ασύστολα και έχει μικρή σχέση με την άμυνα. Τουλάχιστον όπως μας την είχαν διδάξει ο Πικουλίν Ορτίθ, ο Τζερόμ Μίνσι και διάφοροι τύποι που είχαν κάνει την αγκωνιά και τα χαμηλά κτυπήματα επιστήμη.
Η εθνική μας πρόσφερε ένα εκπληκτικό επτάλεπτο με επικεφαλής τους δύο γκαρντ. Τον Ζήση που ήταν in the zone και δεν έχανε σουτ και τον Νικ Καλάθη που κτύπησε τους Πορτορικάνους στο ισχυρό τους θεωρητικά σημείο: Την ταχύτητα. Ο Μπουρούσης έκανε ένα από τα πληρέστερα παιχνίδια του στην εθνική με 14 πόντους, 8 ριμπάουντς και 6 ασίστ και τον ακολούθιησε από κοντά ο Κώστας Καιμακόγλου που συνεχίζει ένα εξαιρετικό τουρνουά: 9 πόντοι, 11 ριμπάουντς και 5 ασίστ. Οι δύο ψηλοί μας δίνοντας σεμινάριο συνεργασιών είχαν 11 από τις 24 ασίστ της ομάδας! Καθόλου άσχημα.
Ο Αντετοκούνμπο στο δεύτερο μέρος έδειξε πολύ απλά το...αύριο. Κάπως έτσι θα παίζει σε κάθε αγώνα, σε κάθε ημίχρονο, κάθε βράδυ σε 2-3 χρόνια από τώρα. Αρκεί να αποκτήσει και ένα σταθερό σουτ από μακριά.
Στα αρνητικά της εθνικής ότι μετά την πρεμιέρα το σουτ μας δεν είναι σε καλή κατάσταση. Αναμενόμενο μάλλον μετά τα 13/25 τρίποντα της πρεμιέρας. Με τους Πορτορικάνους ο Ζήσης είχε 4/5 και η υπόλοιπη ομάδα 1/10.
Το καλύτερο πάντως είναι ότι η συγκεκριμένη ομάδα έχει αποκτήσει (πάλι) προπονητική σφραγίδα. Ο Κατσικάρης κάνει έξυπνο rotation, απλά αλλά επιτυχημένα τρικ, δεν διστάζει να πάρει ελεγχόμενα ρίσκα.
Σε κάθε περίπτωση πάντως οι τρεις νίκες αποτελούν σημείο αναφοράς. Αλλά θα είναι μια ημιτελής προσπάθεια αν δεν τα καταφέρουμε με τους Κροάτες και τους Αργεντίνους. Και αυτά τα ματς δεν θα είναι εύκολα. Οι δύο προσεχείς αντίπαλοι μας έχουν διαφορετική λογική, μεγάλο ταλέντο και παίζουν κανονικό μπάσκετ, ειδικά όταν έχουν απέναντι τους κανονικούς ορθολογιστικούς μπασκετικά αντιπάλους και όχι τις Φιλιππίνες.

Μάθημα σοβαρότητας νούμερο 2

Με κάτι παράξενους κοντούς τύπους που δεν έλεγαν πολλά από μπάσκετ αλλά το πάλευαν μέχρις εσχάτων ήταν λογικό οι διεθνείς μας και να παραξενευτούν και να εκνευριστούν. Λογικό, ήταν να φτάσουμε και στην παρολίγο κοκορομαχία του τέλους αφού από τις κινήσεις του πάγκου ήταν φανερό ότι ο Κατσικάρης έδωσε εντολή να γίνει το τελευταίο σουτ. Δεν μπορώ να ξέρω το γιατί αλλά κάποιο λόγο θα είχε...

Η εθνική πάντως παρά το αδόκιμο του αντιπάλου τα πήγε καλά χωρίς ποτέ να αισθανθεί άνετα. Ακόμη και στις δύο περιπτώσεις που πήρε διαφορά 17 πόντων. Το βασικό δεν ήταν η νίκη που ξέραμε ότι εύκολα ή δύσκολα θα ερχόταν αλλά η καλή αντιμετώπιση των Φιλιππινέζων. 

Σε αντίθεση με τους Κροάτες που ήταν μια κλάση ανώτεροι μια μέρα νωρίτερα αλλά τους βγήκε η ψυχή να κερδίσουν η εθνική έφτασε πιο άνετα στο 82-70. Στην επίθεση έγινε ακριβώς αυτό που έπρεπε. Η μπάλα στο low post που είτε με την υπεροχή του Μπουρούση, είτε με τα συνεχή ποσταρίσματα του Πρίντεζη τα πράγματα έγιναν εύκολα. Τα σουτ αυτή τη φορά δεν μπήκαν και ήταν λογικό μετά τα 13/25 τρίποντα στην πρεμιέρα να υπάρξει πτώση σε αυτό τον τομέα. 

Η αλήθεια είναι ότι περίμενα περισσότερο ποστ παιχνίδι από τους περιφερειακούς μας αλλά μετά τον αγώνα αντιλαμβάνεσαι ότι δεν έχουμε τέτοια γκαρντ. Συνεπώς ότι πήραμε από τους κοντούς ήταν κυρίως προϊόν σουτ και διεισδύσεων.
Ο παλιός καλός Διαμαντίδης θα είχε κάνει πάρτι απέναντι στους περιφερειακούς των Φιλιππινέζων που ορισμένοι δεν έφταναν ούτε το 1μ.80. Εδώ, ακόμη και ο Καλάθης έκανε το (πιθανώς μοναδικό) μπλοκ του στη διοργάνωση.

Στην άμυνα υπήρχαν δεδομένες δυσκολίες. Δεν είναι μόνο η δυσκολία στα μαρκαρίσματα αλλά και η υποχρέωση να κυνηγάς κάθε δευτερόλεπτο τύπους που βγάζουν τη μπάλα από τη φανέλα και σουτάρουν με δαιμονισμένους ρυθμούς. Ο Κατσικάρης κατέφυγε και σε κάποιες ζώνες ενώ γενικά απέφυγε τα πολύ βαριά σχήματα και πάνοτε η λογική των πεντάδων ήταν να έχουμε το πλεονέκτημα σε ύψος αλλά να μη χάνουμε πολλά σε ταχύτητα. 

Κρατάμε τη νίκη και τη σοβαρότητα της ομάδας και προχωράμε για τον αποψινό αγώνα. Μας περιμένει άλλη μια παρά;ξενη ομάδα. Το Πουέρτο Ρίκο που για ορισμένες διοργανώσεις είχε αφήσει στο Σαν Χουάν τις παιδικές του ασθένεις έχει ξαναγίνει το παλιό....καλό Πουέρτο Ρίκο. Ο καθένας παίζει όπως του καπνίσει. Αν καταφέρουμε να αποκόψουμε τον Μπαρέα από το επιθετικό τους παιχνίδι και να μετατρέψουμε την άμυνα μας σε κατάσταση 4 εναντίον 4 λογικά θα κερδίσουμε και στην ουσία θα κλειδώσουμε την πρόκριση με τρεις νίκες και θα βλέπουμε πια τα δύο τελευταία παιχνίδια με Κροατία και Αργεντινή ως τελικούς για την καλύτερη δυναστή κατάταξη. 

Οι Πορτορικάνοι σκόρπισαν με την Αργεντινή και έχασαν από τη Σενεγάλη που απέδειξε ότι δεν είναι κακή ομάδα απλά εμείς τους αντιμετωπίσαμε πολύ σοβαρά στην πρεμιέρα. Αυτό σημαίνει δύο πράγματα σε συνδυασμό με την απουσία του τραυματία Αρόγιο: Η θα συσπειρωθούν και θα παίξουν για τη ζωή τους απόψε ή θα τους βρούμε εντελώς κομματιασμένους από προβλήματα και γκρίνια. 

Στον απέναντι όμιλο που πάντοτε μας ενδιαφέρει για τις διασταυρώσεις οι Γάλλοι που πέρασαν από διαιτητικό ''λεπίδι'' τους Σέρβους (δεν είναι πια η δεκαετία του '90) απέκτησαν πλεονέκτημα για την τρίτη θέση. Οι Βραζιλιάνοι λογικά πάνε για δεύτεροι εκτός αν την πάθουν από τους Σέρβους και μπερδευτεί η κατάταξη με τριπλή ισοβαθμία. Οι Ισπανοί δύσκολα θα χάσουν την πρώτη θέση αν και τα δύο πρώτα παιχνίδια με τους πιο εύκολους αντιπάλους του ομίλου δεν αποτελούν απόλυτο κριτήριο για την κατάσταση τους. 

Κάνει πίσω ο Κατσικάρης; Και η Ρεάλ ζητάει φουλ ασφάλιση για Μπουρούση

Μαύρα μαντάτα από το στρατόπεδο της εθνικής αφού οι λάθος χειρισμοί του Γιώργου Βασιλακόπουλου θα φέρουν το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα στην τραγική κατάσταση να μην έχει προπονητή! Σύμφωνα με πληροφορίες ο Φώτσης Κατσικάρης σκέφτεται πλέον πολύ σοβαρά να μην αναλάβει την εθνική ομάδα βλέποντας ότι κινδυνεύει να εκτεθεί ανεπανόρθωτα και μια καριέρα καλά δομημένη να καταστραφεί! Ο λόγος δεν έχει να κάνει με τη σχεδόν βέβαια αποχή των παικτών του Ολυμπιακού αλλά κυρίως με το γεγονός ότι ούτε στις επαφές με τον Τρινκέρι έχει βρεθεί άκρη! Ο Ιταλός που ήρθε στην Ελλάδα ζήτησε τα δεδουλευμένα του και ένα μικρό μέρος από το κλειστό δεύτερο χρόνο του συμβολαίου του και η απάντηση που πήρε ήταν ''Πήγαινε στη ΦΙΜΠΑ΄΄.
Παράλληλα, από την Ισπανία έρχεται η πληροφορία ότι και η Ρεάλ θα ζητήσει το συμβόλαιο της φουλ ασφάλισης του Γιάννη Μπουρούση για να του δώσει πράσινο φως να παίξει με την εθνική μας το καλοκαίρι. Καλά ξεμπερδέματα Γιώργο....

Βουλιάξαμε στα ρηχά και στα εύκολα

Μια ομάδα με δώδεκα μέτριους μαχητές που όμως έδωσε την ψυχή της στην άμυνα υποχρέωσε την εθνική στη δεύτερη συνεχόμενη ήττα της και ουσιαστικά της έβαλε ένα αξεπέραστο φράγμα στην προσπάθεια της. Η οκτάδα και κατά πάσα πιθανότητα η συμμετοχή στο επόμενο παγκόσμιο πρωτάθλημα γίνονται όνειρα Σλοβένικης θερινής νύχτας αφού η εθνική ομάδα πρέπει στη δεύτερη φάση να επιβιώσει σε ένα όμιλο που θα αντιμετωπίσει τη γηπεδούχο Σλοβενία και την Ισπανία. Μπαίνει με μηδέν νίκες και οι πιθανότητες είναι μηδαμινές αφού εκτός όλων των άλλων κανείς χθες από τον πάγκο της δεν σκέφθηκε και τη διαφορά της ήττας από τους Φινλανδούς για την περίπτωση κάποιας τελικής ισοβαθμίας.
Αυτό που φοβόμαστε έγινε και μάλιστα με το χειρότερο δυνατό τρόπο: Η πρώτη ήττα χθες από την Ιταλία διέλυσε μια ομάδα με πολύ μικρή συνοχή και ένα προπονητή που ''θόλωσε''. Χωρίς στηρίγματα εξ΄αρχής δίπλα του ο Τρινκιέρι (αυτοί που κάθονται στον πάγκο πλην λιγοστών εξαιρέσεων είναι εκεί για να ενημερώνουν τον πατερούλη του ελληνικού μπάσκετ ή για να ονειρεύονται τη θέση του) θα κρινόταν στα δύσκολα και όχι στα εύκολα!
Ανεξήγητη παραμένει η λογική του Τρινκιέρι με τον Μπουρούση που βρέθηκε σε όλη την πρώτη φάση σε δαιμονιώδη φόρμα και τον άφησε επιδεικτικά σχεδόν και στον αγώνα με την Ιταλία και στον αποψινό με τη Φινλανδία στον πάγκο για πολύ ώρα...Φυσικά όλα αυτά και πολλά ακόμη θα τα....θυμηθούν οι έλληνες δημοσιογράφοι μόνο αν τους δοθεί εντολή άνωθεν πράγμα που σημαίνει ότι θα έχει ''προγραφεί'' ο Ιταλός κόουτς. Μέχρι τότε θα διαβάζουμε άλλα αντί άλλων από όσα πραγματικά συμβαίνουν στην εθνική ομάδα.
Y.Γ. Ενα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για τον Γιώργο Βασιλακόπουλο που μου το έστειλαν πριν από λίγο στο μέιλ μου....Προσοχή στο δεύτερο υστερόγραφο και στην  υποσημείωση του δημοσιογράφου τον οποίο δεν γνωρίζω προσωπικά....
http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.athlitismos&id=27459

Η συνήθης προβοκάτσια (Μπλέξε και λίγο το μπάσκετ)

Το θέμα του ’’καραστημένου’’ πρωταθλήματος ποδοσφαίρου με 41 στημένα παιχνίδια και εκατομμύρια ευρώ να παίζονται στη βρώμικη αγορά της Μαλαισίας το χειρίζονται αποκλειστικά ρεπόρτερ του ποδοσφαίρου. Η μπόχα του ποδοσφαίρου έπνιξε την Ελλάδα και τι βρήκαν να διαρρεύσουν από 130 σελίδες συνομιλιών ως πρώτη και καλύτερη; Οχι κάποια ζουμερή για ένα στημένο ματσάκι του ποδοσφαίρου.... Αλλά αυτή του Γιάννη Μπουρούση με τον Μάκη Ψωμιάδη (ο Μπουρούσης βγαίνει εδώ και κάτι μήνες με την κόρη του Big Mak).... Αφού όλο το πρωί τα έγκυρα σάιτ μας ζάλισαν με τη φημολογία ότι ο παίκτης εμπλεκόταν στα στημένα παιχνίδια και στο στοίχημα αφού δεν προέκυψε ούτε κατηγορία, ούτε σύλληψη εμφάνισαν μια συνομιλία που δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα και στην καριέρα του παίκτη στον Ολυμπιακό! Ολοι οι υπόλοιποι θα....αθωωθούν στο τέλος γιατί στις κασέτες κάνουν παράπονα για διαιτητές, κάνουν παρεμβάσεις σε ορισμούς αλλά τίποτε από αυτά δεν στοιχειοθετεί στήσιμο αγώνων. Στο τέλος όλοι αυτοί που έχουν κάνει τον τζόγο επάγγελμα θα τη βγάλουν καθαρή και θα την πληρώσει όπως συνήθως ένα εξιλαστήριο θύμα!  Παράλληλα, θα πάει η....μπάλα και στα...μνήματα σε μέρες που δεν είναι και...άσχημα να αποπροσαντολιστούν οι αγανακτισμένοι από την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου... Η προπαγάνδα σε όλο της το μεγαλείο. Τύφλα να έχει ο Γκέμπελς...
Υ.Γ. 1: Ο Γιάννης είχε πάντοτε την....ικανότητα να τραβάει τους μπελάδες σαν μαγνήτης! Το κακό δεν είναι η κουβέντα για το....φάρμακο στην κασέτα αλλά τα όσα ουσιαστικά αφήνει να εννοηθούν για τα αφεντικά του. Τον τελευταίο καιρό οι Αγγελόπουλοι ήταν αυτοί που έβαζαν πλάτη στο αίτημα του Ιβκοβιτς να φύγει ο Μπουρούσης. Τώρα πια καταλαβαίνουμε όλοι τη συνέχεια... Είναι και βαρύ το άτιμο το συμβόλαιο του 1,7 εκατομμυρίου.
Υ.Γ. 2: Από όσα διάβασα μέχρι τώρα και από όσα έφτασαν στα χέρια μου κρατάω ως πλέον σοβαρό το γεγονός ότι ο Βασίλης Οικονομίδης και ο ΕΣΑΚΕ έκαναν ένα ακόμη θαύμα. Δεν πλήρωσαν 37 χιλιάδες ευρώ που χρωστούσαν στο Εργομετρικό Κέντρο και έπαψαν μέσα στη σεζόν οι έλεγχοι ντόπινγκ. Ποιός φταίει στην ουσία; Οι παίκτες που ενδεχόμενα έδειξαν παραβατική συμπεριφορά ή η διοργανώτρια αρχή που δεν φρόντισε για μια ακόμη φορά να θωρακίσει το πρωτάθλημα; Ως πότε θα τον ανεχόσαστε τέλος πάντων;

Μπουρουσιάδα

Οι πρώτες πληροφορίες για την υπόθεση Μπουρούση και τον μηνιαίο αποκλεισμό του με αποκλειστική απόφαση Ίβκοβιτς είναι οι εξής:
- Δεν έγινε κάποιο επεισόδιο ή κάτι πολύ χοντρό αλλά όπως κυκλοφορεί στους κύκλους της ομάδας ο Μπουρούσης ’’κάτι είπε’’ στα αποδυτήρια μετά τον αγώνα με τη Βαλένθια αλλά και στην πτήση τσάρτερ της αποστολής. Τυπική συμπεριφορά Μπουρούση δηλαδή για όσους γνωρίζουν τι γίνεται στην ομάδα. Να σημειώσω ότι είναι γνωστό σε όσους ακολουθούν τις αποστολές του Ολυμπιακού ότι ο Μπουρούσης στις πτήσεις τσάρτερ δεν κάθεται στις μπροστινές θέσεις μαζί με την υπόλοιπη ομάδα αλλά είναι περίπου παράδοση να κάθεται στην τελευταία! Δεν ξέρω αν έγινε το ίδιο και αυτή τη φορά αλλά το θεωρώ εξαιρετικά πιθανό.
- Είναι επίσης γνωστό ότι ο Μπουρούσης δεν κρατάει το στόμα του κλειστό και λέει αυτά που πιστεύει. Στην Ισπανία αν δεν κάνω λάθος ο χρόνος συμμετοχής του ήταν μικρότερος των είκοσι λεπτών (γύρω στα 16 λεπτά).
- Οι ιατρικές αιτιάσεις που αναφέρονται στην αανακοίνωση του Ολυμπιακού είναι αβάσιμες. Ο Μπουρούσης παίζει από την αρχή της σεζόν με πρόβλημα στο χέρι και οι δείκτες των εξετάσεων του δεν είναι χειρότεροι από άλλων παικτών. Κοινοποιούνται δημόσια ώστε να μην υπάρχει πιθανότητα προσφυγής ή κάποιας άλλης αντίδρασης από τον παίκτη για αδικαιολόγητη τιμωρία κλπ. επειδή όπως μαθαίνω υπάρχει και οικονομική τιμωρία και ο Μπουρούσης δεν θα πληρωθεί τον ένα μήνα του...τραυματισμού του.
- Για το θέμα πέρα από τον Ιβκοβιτς και τον Αγγέλου δεν ήταν ενημερωμένος κανείς άλλος που κινείται γύρω από την ομάδα. Οι πληροφορίες μου λένε ότι μόλις ενημερώθηκε ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος και ο ίδιος ο παίκτης δόθηκε στη δημοσιότητα η ανακοίνωση, την οποία σύμφωνα πάντοτε με πληροφορίες μου είχε συντάξει ο συνεργάτης του Ιβκοβιτς και όχι το γραφείο τύπου της ομάδας το οποία απλά την επεξεργάστηκε και τη μοίρασε -χωρίς σχόλια- στους δημοσιογράφους.