Ο παίκτης που ταιριάζει στον Παναθηναϊκό....

Τον λένε Τρόι Μέρφι και αποδεσμεύθηκε πριν  από λίγες ώρες από τους Ντάλας Μάβερικς που υπέγραψαν τον 38χρονο Ντέρεκ Φίσερ και δεν είχαν άλλη θέση στο ρόστερ τους. Βετεράνος του ΝΒΑ και ο Μέρφι στα 32 του έχει παίξει σε έξι διαφορετικές ομάδες. Με μπόι 2μ.11 είναι ένα ψηλό τεσάρι, που μοιάζει στο στιλ με τον Τσαρτσαρή. Παίζει κυρίως μακριά από το καλάθι με μεγάλα πλεονεκτήματα το εξαιρετικό σουτ από μέση και μακρινή απόσταση (ρεκόρ καριέρας 39% στα τρίποντα) και είναι πολύ καλός ριμπάουντερ (ρεκόρ καριέρας κοντά στα 8 ριμπάουντ ανά αγώνα). Στην Ευρώπη αν αντέχουν τα πόδια του μπορεί να κάνει τη διαφορά. Νομίζω ότι ταιριάζει πολύ καλύτερα στον Παναθηναϊκό από ότι ο Καπόνο. Το αν έρχεται στην Ευρώπη και πόσο ακριβώς κοστίζει δεν είμαι ο αρμόδιος να τα απαντήσω.

Το τέλος του προβληματικού θρύλου ''Μάτσο'' Καμάτσο

Με την επαγγελματική πυγμαχία δεν ασχολήθηκα ποτέ ιδιαίτερα. Σύμφωνα με όλες τις μετρήσεις ειδικών θεωρείται το πιο επίπονο σπορ για τον ανθρώπινο οργανισμό και το πιο δύσκολο τεχνικά. Σίγουρα πάντως αν κάποιος πει από μνήμης και αυτόματα δέκα ονόματα μεγάλων πυγμάχων αποκλείεται να μη συμπεριλάβει σε αυτή τη λίστα και τον Εκτορ 'Μάτσο'' Καμάτσο. Ο Ελ Μάτσο ή  Ταραξία του Χάρλεμ όπως ήταν ένα από τα παρατσούκλια που τον συνόδευσαν στην ένδοξη καριέρα του στη δεκαετία του ΄80. Με 85 νίκες στην καριέρα (οι 79 με νοκ άουτ) και μόλις τρεις ήττες ο μεγαλωμένος στη Νέα Υόρκη Πορτορικάνος καταδυνάστευσε τις κατηγορίες των ελαφρών βαρών από την εποχή που ήταν έφηβος ακόμη. Ο αγώνας του κόντρα στον Σούγκερ Ρέι Λέοναρντ που δοκίμαζε να επιστρέψει στην κορυφή σε μεγάλη ηλικία και η νίκη του εκείνο το βράδυ είναι ένα από τα μεγάλα classic του αθλήματος.
Η ζωή του που φτάνει σε ένα τραγικά και συγκλονιστικά προδιαγεγραμμένο τέλος σε λίγες ώρες ήταν εκείνη που με έκανε να τον παρακολουθήσω για πολλά χρόνια. Είμαι βέβαιος ότι κάποια στιγμή η ιστορία του θα γίνει ταινία και με την ευαισθησία που δείχνει η Ακαδημία σε παρόμοιες περιπτώσεις θα δούμε τους συντελεστές της και στα...κόκκινα χαλιά των 'Οσκαρ. Ο ''Μάτσο'' είναι ουσιαστικά κλίνικά και εγκεφαλικά νεκρός από την Πέμπτη όταν βρέθηκε μέσα στο αυτοκίνητο του πυροβολημένος από άγνωστο στο κεφάλι και στον σβέρκο. Στο ίδιο αυτοκίνητο βρέθηκε νεκρός ο συνεπιβάτης του και δέκα σακουλάκια κοκαϊνης από τα οποία το ένα ήταν ανοιχτό. Η μητέρα του αποφάσισε να αποσύρει την μηχανική υποστήριξη που κρατάει στη ζωή τον γιό της, κάτι που θα συμβεί σε μερικές ώρες από τώρα και αφού πρώτα προλάβουν να τον δουν ''ζωντανό'' τα τρία αδέλφια του που πάνε από τη Νέα Υόρκη στο Πουέρτο Ρίκο. Με την απόφαση της διαφωνεί ο μεγαλύτερος γιός του Καμάτσο αλλά και πολλοί ακόμη φίλοι και συγγενείς του που υποστηρίζουν ότι ο Εκτορ ήταν πάνοτε μαχητής και θα κατορθώσει να κερδίσει, κόντρα στις δυσοίωνες ιατρικές προβλέψεις και αυτή τη μάχη.
Η ζωή του 50χρονου Καμάτσο δεν ήταν μόνο νίκες, παγκόσμια πρωταθλήματα και δόξα. Ηταν η ταραγμένη ζωή ενός θολού αθλητικού ειδώλου. Ναρκωτικά, καταδίκες, εξάρτηση από το αλκοόλ. Οποιος ζει με το σπαθί πεθαίνει από το σπαθί, όπως λέει η παλιά Αμερικάνικη ρήση...
Μπορεί η ζωή του να μην έμοιαζε με αυτή του άλλου αθλητικού θρύλου της χώρας του Ρομπέρτο Κλεμέντε (από τους μεγαλύτερους παίκτες στην ιστορία του μπέιζμπολ που διακρίθηκε όμως και για το φιλαθρωπικό του έργο στο Πουέρτο Ρίκο) αλλά είναι βέβαιο ότι η σημερινή μέρα θα είναι μέρα εθνικού πένθους στο Σαν Χουάν.
Αξίζει να δείτε αυτό το πεντάλεπτο βιντεάκι και ειδικά το τελευταίο λεπτό του. Είναι η μάχη με τον Σούγκαρ Ρέι Λέοναρντ την 1η Μαρτίου του 1997 και ο τρόπος με τον οποίο εξοντώνει τον αντίπαλο του ο Πορτορικάνος εξαπολύοντας ένα μπαράζ από γροθιές-κεραυνούς.

Καλά εσένα σε ξέχασαν νωρίς

Λένε ότι δεν έχει σημασία πόσα βιβλία θα γράψει ένας συγγραφέας στη ζωή του. Ο Σάλιντζερ έγραψε τον Φύλακα στη σίκαλη, κανείς δεν θυμάται με τη μια ένα ακόμη τίτλο βιβλίου του αλλά έμεινε κλασικός. Στην ελληνική λογοτεχνία, νομίζω ότι ένα από τα 4-5 βιβλία που σημάδεψαν τη δεκαετία του '80 ήταν το ''Καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς'' του Χρόνη Μίσσιου που έφυγε πριν από λίγες μέρες. Θυμάμαι ακόμη ότι πίσω στην εφηβεία μου ήταν ένα από τα βιβλία που με σημάδεψαν για την πολιτική ματιά του. Αυτό μαζί με την Ορθοκωστά του Βαλτινού, τους Κεκαρμένους του Κάσδαγλη και μερικά ακόμη βιβλία της λεγόμενης ''στρατευμένης'' λογοτεχνίας.
Ολα αυτά με μια αναγκαία υποστημείωση: ΚΚΕ δεν έχω ψηφίσει ποτέ στη ζωή μου και δεν θα ψηφίσω ποτέ, παρότι δύο από τους καλύτερους φίλους μου ήταν μέλη της θρυλικής ομάδας Γράψα. Δεν είναι μόνο ιδεολογικό το θέμα, πολύ απλά οι άνθρωποι είναι ξεχασμένοι σε άλλο αιώνα και φροντίζουν να το αποδεικνύουν σε κάθε ευκαιρία. Ο Μίσσιος έμεινε σχεδόν 30 χρόνια στη φυλακή, ήταν από τουςε μεγαλύτερους αγωνιστές της Αριστεράς αλλά έκανε το....λάθος να ανήκει σε λάθος πλευρά της (κατά το ΚΚΕ)... Ο Ριζοσπάστης τον αποχαιρέτησε με ακριβώς 93 λέξεις κείμενο! Ούτε καν 100!!! Διότι δεν ήταν μέλος του, προφανώς δεν διάβαζε Ριζοσπάστη και δεν είχε πάει ποτέ σε αφισοκόλληση.... Καλά εσένα Χρόνη σε ξέχασαν νωρίς...
Για όσους τυχόν δεν έτυχε να τον γνωρίσουν όσο ζούσε αρκεί μια αποστροφή του που υπάρχει στην προμετωπίδα του μπλογκ του  (http://chronismissios.wordpress.com) για να αντιληφθούν την επιδραστικότητά του. Οι γενιές της δεκαετίας του '70 και του '80 μεγάλωσαν (μεγαλώσαμε γιατί κάπου εκεί μέσα ανήκω) πιστεύοντας ότι θα αλλάξουν τον κόσμο. Ο Χρόνης γράφει σε μια σπάνια στιγμή αυτογνωσίας και αυτοκριτικής: ''Δεν κατάφερα να αλλάξω το σύστημα όμως δεν θα επιτρέψω ούτε σε αυτό να με αλλάξει''. Το τήρησε και πιστεύω ότι έφυγε ευτυχισμένος. Και ας τον ξέχασαν νωρίς οι πρώην σύντροφοί του.

Μισό εκατομμύριο επισκέπτες

Το είδα τυχαία ρίχνοντας μια ματιά στον μετρητή επισκέψεων που υπάρχει κάτω αριστερά στο μπλογκ. Κάποια στιγμή σήμερα το μπλογκ που ξεκίνησε ως μια προσπάθεια επικοινωνίας (ιδέα κυριολεκτικά της στιγμής ένα πρωινό που βρεθήκαμε στο περιοδικό) ξεπέρασε τους 500.000 επισκέπτες. Δεν είναι μικρό πράγμα για ένα μπλογκ που στην ουσία τρέχει ένας άνθρωπος όποτε προλαβαίνει...
Κυρίως, όμως και αυτό είναι το πιοσημαντικό: Φτιάχτηκε μια διαδικτυακή παρέα με αληθινή αγάπη για το μπάσκετ και άποψη όπως μαρτυράνε τα χιλιάδες σχόλια που συνόδευσαν τα 567 προηγούμενα θέματα που αναρτήθηκαν εδώ σε μια τριετία. Το έχω ξαναγράψει και επιμένω σε αυτό. Μπλογκ χωρίς σχόλια και ενεργό συμμετοχή είναι απλά μια κουκίδα στο άυλο του κυβερνοχώρου (πω πω με έπιασε διάθεση για νυχτερινή φιλοσοφία)...
Βέβαια και εγώ και οι υπόλοιποι συντελεστές του περιοδικού θα προτιμούσαμε να είχε το περιοδικό μερικές χιλιάδες αναγνωστών παραπάνω και ας έφτανε τις 500.000 επισκέψεις ο συγκεκριμένος χώρος σε τρία χρόνια από τώρα. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία...
Ευκαιρίας δοθείσης: Μην ξεχνάτε ότι ετοιμάζουμε ένα σπέσιαλ συλλεκτικό τεύχος το τελευταίο της χρονιάς. Με ένα ουσιαστικά θέμα και μια προσπάθεια που δεν έχει ξαναγίνει από μπασκετικό περιοδικό.

Τέλος ο Σκουρτόπουλος, αναλαμβάνει ο Τριφούνοβιτς

Πριν από δύο μήνες έγραφα στο περιοδικό ότι αν επρόκειτο για άλλο προπονητή δύσκολα θα έκανε...παρέλαση και θα ήταν ο πρώτος που θα έχανε τη δουλειά του. Δεν έπεσα πολύ έξω...Έκανε παρέλαση και σήμερα θα γίνει ο τρίτος προπονητής που χάνει τη δουλειά του μετά από μόλις έξι εβδομάδες πρωταθλήματος.
Μέχρι το μεσημέρι θα δείτε παντού την είδηση της απόλυσης του Θανάση Σκουρτόπουλο από την τεχνική ηγεσία του Πανιωνίου μετά τις δύο συντριβές από την άσημη Πολωνική ομάδα στο Eurocup (δεν θυμάμαι καν πως της λένε) και την Κυριακάτικη από το Ρέθυμνο για το πρωτάθλημα. Στον Σκουρτόπουλο χρεώνεται ότι έχασε τα αποδυτήρια και έδωσε τα κλειδιά της ομάδας στην...ατίθαση νεολαία του Πανιωνίου που όπως έγκαιρα είχα προβλέψει τον πήρε στο...λαιμό της.
Από την ελληνική αγορά προπονητών ο Λιανός είχε κατά νου τρεις επιλογές. Τον Γιάννη Σφαιρόπουλο (δεν τα είχαν βρει όταν είχαν ξαναμιλήσει το καλοκαίρι την εποχή που ήταν ο μοναδικός υποψήφιος διάδοχος του Μπαρτζώκα), τον Κώστα Μίσσα (λόγω ιστορικού παρελθόντος στην ομάδα αλλά χωρίς σοβαρές πιθανότητες να είναι η τελική επιλογή) και τον Ιτούδη με τον οποίο θα έχει μια επαφή κάποια στιγμή σήμερα. Νομίζω όμως με βάση τις βραδυνές πληροφορίες μου ότι αν ο Ιτούδης πει όχι (εξαιρετικά πιθανό, αφού λέγεται ότι περιμένει να ανοίξει η δουλειά στο Μιλάνο για να πάει πακέτο με τον Ομπράντοβιτς!) θα έχουμε τον πρώτο ξένο προπονητή στην Α1. Δεν θα είναι άλλος από τον Σέρβο Αλεξάνταρ Τριφούνοβιτς που μετά το διαζύγιο του με την Ζαλγκίρις (είχε διαδεχθεί τον Ζούρο) δεν έχει ξαναδουλέψει! Ο ''Τρίφα'' ήταν προπονητής του Πανιωνίου και το 2008 τη χρονιά που η ομάδα έπαιζε Ευρωλίγκα.

Κλείνει και Καπόνο

Μπορεί στο μεσοδιάστημα να γράφτηκαν ή να ακούστηκαν διάφορα πιθανά ή απίθανα ονόματα αλλά οι επισκέπτες του συγκεκριμένου blog είναι πάντοτε καλύτερα ενημερωμένοι. Οπως έγραφα από τις 5 Νοεμβρίου ο Παναθηναϊκός ενδιαφερόταν μόνο για ένα παίκτη από το ΝΒΑ. Τον σουτέρ Τζέισον Καπόνο. Αν οι δύο πλευρές δεν έχουν ήδη συμφωνήσει είναι πλέον, όπως γράφουν όλοι τώρα, θέμα χρόνου η συμφωνία. Περισσότερα για τους δύο νέους ξένους του Παναθηναϊκού από αύριο...
Πάντως η προσπάθεια πρόκρισης του Παναθηναϊκού στο ΤΟΠ-16 έγινε ακόμη πιο δύσκολη αφού πριν από λίγο η Χίμκι νίκησε με καλάθι του Ρίβερς στην εκπνοή τη Φενερμπαχτσέ!

All Star Basket 287

Νέο τεύχος στα περίπτερα εδώ και μερικές μέρες. 'Οσοι το πήρατε φαντάζομαι ότι ήδη έχετε διαβάσει το μεγαλύτερο μέρος του. Για τους υπόλοιπους το σχετικό promo...
1. Τα love/hate του ΝΒΑ για τη νέα σεζόν σε ένα οδηγό-αφιέρωμα για το επαγγελματικό πρωτάθλημα.
2. Δύο μεγάλες έρευνες για το αύριο του μπάσκετ. Πέντε μπασκετάνθρωποι που ο καθένας υπηρετεί το άθλημα από διαφορετικό μετερίζι καταθέτουν τις απόψεις τους για το πως θα σωθεί το άθλημα στην παρατεταμένη περίοδο οικονομικής κρίσης αλλά και κρίσης αξιών που διανύει. Ακόμη, μια έρευνα για τα οικονομικά των μεγαλύτερων τοπικών ενώσεων που βιώνουν το δικό τους...μνημόνιο!
3. Ο Δαμιανός Παπαχατζής αναλύει το φαινόμενο των πάγκων της Α1 στους οποίους κάθονται πλέον μόνο Έλληνες προπονητές και κάνει μια σύγκριση με το παρελθόν όσον αφορά τις αποδοχές τους.
4. Συνέντευξη του Λένο Ρόκο Ούκιτς που δηλώνει ότι ήρθε στον Παναθηναϊκό για να γίνει νικητής και να πάρει τίτλους.
5. Ολο το παρασκήνιο που οδήγησε στην αποπομπή του Τζόι Ντόρσεϊ από τον Ολυμπιακό αλλά και μια μίνι παρουσίαση του αντικαταταστάτη του Τζος Πάουελ.
6. Ξένοι παίκτες. Ο Γιάννης Ψαράκης κάνει μια πρώτη εκτίμηση της καινούργιας φουρνιάς των ξένων παικτών που θα αγωνιστούν στη φετινή Α1.
7. Παρουσίαση του Απόλλωνα Πατρών.
Με το περιοδικό να κλείνει επτά χρόνια ζωής και να μπαίνει από αυτό το μήνα στον όγδοο γιορτάζουμε τη μακροζωία μας με ένα φωτογραφικό αφιέρωμα των καλύτερων εξωφύλλων από τα προηγούμενα 285. Μερικά ήταν όντως πολύ ωραία τώρα που τα ξαναείδα μαζεμένα...
Για το επόμενο τεύχος: Ετοιμάζουμε μια σπέσιαλ συλλεκτική έκδοση για το τέλος της χρονιάς. 'Ενα μονοθεματικό ουσιαστικά τεύχος για το οποίο δουλεύει αυτές τις μέρες πολύ συντονισμένα και με...ρυθμό όλη η συντακτική ομάδα του περιοδικού. Θα σας ενημερώσουμε έγκαιρα γιατί είναι ένα τεύχος που απαγορεύεται να χάσει οποιοσδήποτε αληθινός μπασκετόφιλος.