Εμείς θα σε θυμόμαστε διαφορετικά (νυχτερινό update)

Ακόμη και αν δεν έβαζε ποτέ ξανά καλάθι με την εθνική εμείς θα τον θυμόμαστε για αυτό που έκανε στο Βελιγράδι. Και δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ. Και αν δεν αλλάξει απόφαση και απόψε ήταν το τελευταίο του παιχνίδι εμείς θα τον θυμόμαστε γιατί εκείνο το βράδυ στο Βελιγράδι ξανάφερε το μπάσκετ στην κορυφή. Δεν θα τον θυμόμαστε σαν ηττημένο και αποκλεισμένο αλλά σαν τον παίκτη που ήταν ΕΚΕΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΠΑΡΕΑ ΣΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ ΚΑΙ ΤΗ ΣΑΊΤΑΜΑ. Αν και έχω την αίσθηση ότι για μια ακόμη φορά ο Διαμαντίδης έβαλε την ομάδα πάνω από τον εαυτό του όπως έκανε κάθε φορά που φόραγε τα λευκά-γαλάζια. Και πήρε πάνω του όλο το θόρυβο και τη φασαρία για τον άδοξο αποκλεισμό.

Παρά το ότι είναι άσχημη βραδιά πρόλαβα να κάνω και λίγο....ρεπορτάζ. Η απόφαση του Διαμαντίδη ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ με το αποτέλεσμα της προσπάθειας της εθνικής στην Τουρκία. Εδώ και δύο μήνες ΕΙΧΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ότι θα φύγει στο τέλος του παγκοσμίου πρωταθλήματος. Το ήξεραν και τουλάχιστον 2-3 ακόμη παίκτες της εθνικής στους οποίους το είχε πει εμπιστευτικά στις αρχές του καλοκαιριού. Αυτά για να μη΄γίνουν λάθος συνδυασμοί πραγμάτων και γεγονότων από το timing της ανακοίνωσης.

Να του απαγορευτεί η είσοδος στην Ελλάδα!

Αρκεί ένας θλιβερός, μίζερος, καταστροφέας με ύφος και λογική βαριεστημένου συνταξιούχου για να καταστρέψει όχι απλά μια ομάδα αλλά τις ελπίδες του ελληνικού μπάσκετ για μια μεγάλη διάκριση. Απαξιώνω να γράψω και το όνομα του...
Αν υπήρχε κοινός μπασκετικός νους μετά τα εγκλήματα του Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας που συγκυριακά δεν πληρώσαμε θα τον είχε στείλει πίσω στο Βίλνιους για...απόσυρση. Δυστυχώς τον ανεχτήκαμε και επειδή πέρσι μας ζήτησε να βγάλουμε το σκασμό και να τον κρίνουμε εκ του αποτελέσματος μπορούμε άφοβα πλέον να το γράψουμε: ΕΙΣΑΙ ΑΧΡΗΣΤΟΣ, ΑΠΟΛΙΘΩΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΙΚΗΣ...
Και για να στο γράψουμε και στη γλώσα που καταλαβαίνεις....
Grįžti į pagrindinį puslapį sir
Grįžti į pagrindinį puslapį sir
Grįžti į pagrindinį puslapį sir
Grįžti į pagrindinį puslapį sir
Grįžti į pagrindinį puslapį sir
Grįžti į pagrindinį puslapį sir
Grįžti į pagrindinį puslapį sir
Grįžti į pagrindinį puslapį sir
Grįžti į pagrindinį puslapį sir

Που ήταν σήμερα ο Τσαρτσαρής ειδικά από τη στιγμή που ο Μπουρούσης δεν μπορούσε να παρακολουθήσει τα Ισπανικά pick'n'roll...
Που ήταν τα συστήματα εναντίον ζώνης;
Που ήταν οι παίκτες του πάγκου, οι ρολίστες της εθνικής αφού φανερά στο τελευταίο πεντάλεπτο οι έλληνες διεθνείς είχαν ’’σκάσει’’ από την υπερπροσπάθεια.
Και πόσα ακόμη που δεν είμαι καν σε θέση να γράψω!
Ξεχασμένος στον κόσμο και στη λογική του πριν το παιχνίδι ο ’’ακατανόμαστος’’ έλεγε ότι ’’δεν μετράει τι έγινε στον όμιλο από εδώ και πέρα’’. Να που μέτρησε όμως. Και η ήττα από την Τουρκία και η ήττα από τη Ρωσία και οι κακές εμφανίσεις της ομάδας. Τα πάντα μετράνε όταν θέλεις να πας ψηλά σε ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα.
Και η εθνική για πρώτη φορά μετά το 1986 βρέθηκε έξω από την πρώτη πεντάδα ενός παγκόσμιου πρωταθλήματος. Κρίμα και άδικο για μια ομάδα που σίγουρα άξιζε καλύτερης τύχης αλλά έπεσε θύμα του εχθρού εντός των τειχών.  Το μοναδικό καλό της υπόθεσης ότι παρά τον πρόωρο αποκλεισμό η Ελλάδα δεν θα υποχρεωθεί σε....εγκλεισμό εντός συνόρων αφού δεν χάνει κάποια μεγάλη διοργάνωση. Κριτήριο συμμετοχής συνεχίζουν να παραμένουν τα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Κάτι είναι και αυτό.
Για τα γερόντια που διοικούν το ελληνικό μπάσκετ δεν αξίζει τον κόπο να γραφτεί κάτι τώρα. Ούτως ή άλλως αν είχαν στοιχειώδες φιλότιμο θα είχαν αποσυρθεί στα ΚΑΠΗ της γειτονιάς τους εδώ και αρκετά χρόνια και θα μας είχαν απαλλάξει από την παρουσία τους.
Υ.Γ. Καλό θα ήταν αν ο τύπος αυτός με το σπινθηροβόλο βλέμμα βοοειδούς έχει τη στοιχειώδη τσίπα και φιλότιμο να επιστρέψει απευθείας από την Πόλη στο Βίλνιους και να βάλει αγγελία πώλησης του σπιτιού που έχει αγοράσει στην Αθήνα για να περάσει τα γεράματά του.


Τι U2 και Μπόνο τώρα... Εδώ ταιριάζει βαρύ λαϊκό και Dirty FM

Magic Bono- It's a beautiful day

Το marketing του ροκ μας έχει δημιουργήσει μια στερεοτυπική λογική: Συγκρότημα ή καλιτέχνης που χρησιμοποιεί φανταχτερά σκηνικά το κάνει για να κρύψει τις ''αδυναμίες'' του ή επειδή μετράει αντίστροφα, τον έχει πάρει η κάτω βόλτα και πουλάει απλά το όνομα του. Χθες το βράδυ στο κατάμεστο ΟΑΚΑ 70.000 άνθρωποι βιώσαμε την αντιστροιφή αυτού του δόγματος! Ο Μπόνο και οι U2 έδωσαν ένα αξέχαστο ρεσιτάλ που θα ήταν το ίδιο ακριβώς στα δικά μου μάτια χωρίς το διαστημικό σκηνικό με τα τεράστια αραχνοπόδαρα, το φωτισμένο video wall που ανεβοκατεβαίνει και αλλάζει σχήματα κάθε πέντε λεπτά ή τα στρομπ-λάιτς που έκαναν τη νύχτα μέρα.
Από το πρώτο τραγούδι ο Μπόνο γέμισε τη σκηνή με την χαρισματική προσωπικότητα ενός αληθινού rock performer, έπαιξε μια προσεκτικά επιλεγμένη play list για δύο ώρες με ότι ήθελε να ακούσει ο κόσμος που ήταν εξαιρετικά ζεστός, μίλησε για τα κοινά οικονομικά ζόρια Ελλάδας και Ιρλανδίας, για τις εθελοντικές- φιλανθρωπικές δραστηριότητές του και συνολικά μας χάρισε ένα αξέχαστο βράδυ.
Ελπίζοντας ότι και στα δικά μας (Μουντομπάσκετ, εθνική) θα είναι μια ΩΡΑΙΑ ΜΕΡΑ ένα βιντεάκι με την είσοδο των U2, το πρώτο τραγούδι της βραδιάς It's a beautiful day και καλό κουράγιο για τα δύσκολα που έρχονται κόντρα στην Ισπανία. Να πάρουν και τα φιλαράκια μου που είναι στην Πόλη μια γεύση για το τι τους περιμένει τη Δευτέρα το βράδυ...

Τώρα θα φανούν οι αληθινοί μάγκες...

Ας πούμε ότι ''της άλλης μέρας το πρωί'' μας βρίσκει νηφάλιους και πιο ήρεμους. Μια γρήγορη ματιά που πρόλαβα να ρίξω στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και σε διάφορες απόψεις δίνει διάφορες διαστάσεις του θέματος. Δεν θα ασχοληθώ με σεσημασμένα αντιμπασκετικές εφημερίδες, όπως για παράδειγμα ο ΦΙΛΑΘΛΟΣ και θα κρατήσω μια φράση από το πρωτοσέλιδο του Goal που νομίζω ότι με εκφράζει. έστω και στην....αποσπασματική της μορφή ''Το τελικό αποτέλεσμα (διεκδίκηση μεταλλίου) θα δείξει αν εξευτελίζεται ο σκοπός ή αν δικαιώνονται τα μέσα''.
Πάω ένα βήμα παρακάτω με αφετηρία αυτό το σκεπτικό: Οι παίκτες και η ομοσπονδία πήραν μια απόφαση. Προσωπικά διαφωνούσα και το έγραψα αλλά οι επι μέρους απόψεις δεν παίζουν ρόλο. Προσοχή: Παρότι θεωρώ ότι η παρουσία του είναι καταστροφική για την ομάδα και αυτός αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα οι πληροφορίες μου από την Άγκυρα λένε ότι τα όσα έγιναν στο παιχνίδι με τη Ρωσία ήταν ''επιθυμία'' της ομοσπονδίας και ΑΠΟΦΑΣΗ 100% των παικτών και δεν είχε συμμετοχή ο Καζλάουσκας. Ούτε τον ρώτησαν τον Λιθουανό, ούτε ασχολήθηκαν μαζί του.
Το βάρος της απόφασης είναι πλέον στις πλάτες των παικτών. Αυτοί έχουν το μαχαίρι, αυτοί έχουν και το καρπούζι αύριο εναντίον της Ισπανίας. Ο στόχος τους ήταν να αποφύγουν τις ΗΠΑ και ουσιαστικά τον πέτυχαν. Διάλεξαν το δρόμο τους και οφείλουμε να τους αφήσουμε στην ησυχία τους και να παίξουν με τη μεγαλύτερη δυνατή ηρεμία κόντρα στην Ισπανία. Ακριβώς γιατί ανεξάρτητα μεθοδεύσεων και λογικής, ανεξάρτητα του εντελώς άκομψου της υπόθεσης δεν υπάρχει ούτε ένας (θέλω να πιστεύω) που να ασχολείται με το μπάσκετ και να επιθυμεί την αποτυχία της εθνικής. Πολύ περισσότερο οι ίδιοι οι παίκτες. Αφού ΕΚΕΙΝΟΙ διάλεξαν το μονοπάτι που ήθελαν είναι στο χέρι τους να φανούν ΣΥΝΕΠΕΙΣ. Τελεία και παύλα ή όπως λέει ο στίχος του Κώστα Τριπολίτη ''σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσανε, τώρα δημόσια μικρόφωνο θα έχουν μόνο οι γνωρίζοντες''. Και οι γνωρίζοντες είναι οι διεθνείς.
Σήμερα το πρωί στο περιοδικό άκουσα και μια άποψη που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο: ''Ολα ξεκινούν και τελειώνουν από το γεγονός ότι δεν παίζουμε καλά και δεν έχουμε εμπιστοσύνη στον προπονητή της ομάδας.Ας παίζαμε καλά και δεν θα συζητάγαμε τίποτε από όλα αυτά τώρα''!
Υ.Γ. 1 Σπάνια το έχω πει και σπανιότερα το έχω γράψει για κείμενο συναδέλφου. Αλλά νομίζω ότι η μακράν καλύτερη προσέγγιση του θέματος που συνδυάζει και το ρεαλισμό και τον ρομαντισμό της υπόθεσης είναι αυτή που έχει καταθέσει στο site sport24 ο Γιάννης Φιλέρης στο άρθρο του με τίτλο ''Μη γίνουμε Total Vlaks''. Σας παραπέμπω μέσω του link στο άρθρο του γιατί νομίζω ότι έχει πιάσει το θέμα σφαιρικά σε ένα κείμενο που με κάθε ειλικρίνεια θα ήθελα να το έχω γράψει εγώ....
http://sport24.gr/Columns/Fileris/mh_ginoyme_total_vlaks.504678.html
Υ.Γ. 2 Μέσα στον ορυμαγδό της χθεσινής παράξενης νύχτας και ανοίγοντας ένα από τα πολλά μέιλ που μου ήρθαν ξανασυνάντησα τον.... ''Μάκη'' τον κατά δήλωση του δημοσιογράφο των 800 ευρώ από τη Θεσσαλονίκη του οποίου διέγραψα ένα σχόλιο προχτές γιατί καταφερόταν εναντίον ορισμένων δημοσιογράφων (Συρίγο, Σκουντή, Παπαδογιάννη, Ιωάννου) με ιταμό -κατά την άποψή μου τρόπο. Δεν θα αναπαράγω τις απόψεις του τις οποίες στο μέιλ εκφράζει με πιο κομψό τρόπο αλλά θα του απαντήσω από εδώ σε κάτι που μου γράφει επί προσωπικού: Τα εισιτήρια και τα ξενοδοχεία της Πόλης που ακύρωσα δεν θα μου τα πλήρωνε καμία ομοσπονδία και κανείς Βασιλακόπουλος αλλά η δική μου τσέπη! Αυτό σου δείχνει ''Μάκη'' ότι δεν με ενοχλεί ότι είμαι εκτός κυκλωμάτων και συστήματος όπως γράφεις. Αυτά και εννοείται ότι δεν μπαίνω σε διάλογο μαζί σου.
Υ.Γ. 3 Επίσης θεωρώ αυτονόητο να μην ασχοληθώ με διάφορους μικρονοϊκούς που παριστάνουν τους αρθρογράφους και υποστηρίζουν ότι όποιος εκφράζει αντίθετες απόψεις δεν θέλει την επιτυχία της εθνικής. Τα θεωρώ ηλθιότητες και πολύ απλά δεν ασχολούμαι. Σε περιοδικό μπάσκετ δουλεύω και όχι σε περιοδικό life style ή αυτοκινήτου.

Γιατί ΠΡΕΠΕΙ να κερδίσουμε τους Ρώσους... (update)

ΓΙΑΤΙ...
η κατάκτηση ενός μεταλλίου πρέπει να είναι προϊόν μαγκιάς, αθλητικής υπέρβασης και υποεροχής και όχι αποτέλεσμα παγαποντιάς, λαμογιάς, φτηνών τρικ
η ίδια ομάδα μας έχει κάνει περήφανους για τα κατορθώματά της και όχι γιατί κάθεται να χάνει
οι μεγάλες ομάδες δεν επιλέγουν αντίπαλο. Παίζουν παντού και πάντοτε για να κερδίζουν
οι διεθνείς πρέπει να αποδείξουν ότι στη χώρα της διαφθοράς, των πολιτικών λαμόγιων, της Siemens , του Βατοπεδίου κάποιοι ξεχωρίζουν
τα παιδιά μου που θα δουν το παιχνίδι θέλω να κλαίνε όταν η εθνική χάνει αληθινά και να πανηγυρίζουν όταν κερδίζει με την αξία της. Και δεν θα ξέρω τι να τους πω και πως να τους εξηγήσω τα ανεξήγητα
η δουλειά του προπονητή είναι να μπαίνει στα αποδυτήρια και να ζητάει από τους παίκτες του ΠΑΝΤΟΤΕ να κερδίζουν και όχι να κερδίζουν κατ΄επιλογή
η μαγκιά των μεγάλων παικτών είναι να μη φοβούνται κανένα αντίπαλο
αγαπάω την εθνική που με έχει κάνει περήφανο που είμαι έλληνας και ασχολούμαι με το μπάσκετ και τη χειροκροτάω ακόμη και όταν χάνει
ακόμη και αν γίνουμε συνένοχοι σε ένα παιχνίδι παρωδία κανείς δεν μας εγγυάται ότι με ’’εύκολους’’ αντιπάλους θα πάρουμε το μετάλλιο και φοβάμαι τον διπλό εξευτελισμό
ένα μετάλλιο δεν είναι αυτοσκοπός και δεν θα αλλάξει την τύχη του ελληνικού μπάσκετ είτε το πάρουμε, είτε όχι
σε αντίθεση με την απλοϊκή λογική ’’μετράει μόνο το αποτέλεσμα’’ ακόμη θυμόμαστε τις μεγάλες αθλητικές απάτες και κλοπές όπως τον τελικό του 1972. Και στην εποχή του διαδικτύου κείμενα όπως αυτό εδώ θα μείνουν για να θυμούνται όλοι τι έγινε ή τι δεν έγινε
θέλω να παραμείνω κάποιος που πιστεύει στην αξιοκρατία
θέλω για μια φορά η φτηνή υποκριτική και δημαγωγική ρητορική του Βασιλακόπουλου για τις αξίες του αθλητισμού να βρει εφαρμογή και στην πράξη
είμαι Έλληνας και όχι ραγιάς, γιουσουφάκι και Yunan
Υ.Γ. Πείτε με ρομαντικό, αιθεροβάμονα και ότι άλλο κάνετε κέφι. Αλλά γουστάρω τους Ρώσους που θα μπουν επίσης για να χάσουν να τους τιμωρήσουμε, να τους διασύρουμε, να τους νικήσουμε με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διαφορά και για μια και μοναδική φορά στον ελληνικό αθλητισμό να θυμόμαστε μια ομάδα όχι για μια μεγάλη αθλητική επιτυχία αλλά για ένα μάθημα ζωής. Και αν στο τέλος του δρόμου μας περιμένει και ένα μετάλλιο να το χαρούμε διπλά και τριπλά και όχι παριστάνοντας ότι ξεχάσαμε όσα θα έχουν προηγηθεί.

Και τώρα που πετύχαμε το στόχο μας εύχομαι από καρδιάς μόνο ένα πράγμα. Να κάνω λάθος σε όσα γράφω και σε όσα πιστεύω,  να έχουν δίκιο οι παίκτες και να γυρίσουν πίσω όχι απλά με ένα μετάλλιο αλλά με το χρυσό μετάλλιο. Για να αξίζει τουλάχιστον τον κόπο αυτό που έγινε απόψε και να μην υποστούμε και τον εξευτελισμό ενός αποκλεισμού από αντίπαλο που ΔΙΑΛΕΞΑΜΕ. Πάντως, το εισιτήριο και το ξενοδοχείο μου για την Πόλη σκοπεύω να τα ακυρώσω αύριο πρωί πρωί.
Φυσικά δεν σκοπεύω να περιμένω τις αντιδράσεις και τις δηλώσεις του Μπλατ που στο τέλος του αγώνα ’’κάτι έλεγε’’ προς τον ελληνικό πάγκο και όσο τουλάχιστον υπήρχε τηλεοπτική μετάδοση δεν τον είδαμε να πηγαίνει προς τον Καζλάουσκας για να δώσει το χέρι του. Προτιμώ να πάω κινηματογράφο να δω μια δεύτερη κωμωδία!

Update 2 Το ότι θα αντιδράσει ο Μπλατ ήταν φανερό και το έγραψα βλέποντας το τέλος του αγώνα. Διότι ο κουτοπόνηρος μίζερος καταστροφέας υποψήφιος συνταξιούχος πρόπονητής από το Βίλνιους του πήρε και τάιμ άουτ στα....4 δευτερόλεπτα! Για νας μας πείσει ότι ήθελε να κερδίσει...
Και ένα τραγουδάκι που σήμερα παραείναι επίκαιρο. Αφιερωμένο στον Καζλάουσκας και τον Βασιλακόπουλο!

Οι μεγαλύτερες παρωδίες (ή παρολίγο παρωδίες) στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ

Δεν θα υποστηρίξω ότι η επιλογή αντιπάλου είναι ’’ελληνική πατέντα’’ ή ελληνική συνήθεια. Είναι διεθνής πρακτική, ειδικά σε διοργανώσεις συλλογικού επιπέδου (Ευρωλίγκα κλπ.) και όχι ασυνήθιστη και σε εθνικό επίπεδο. Το θέμα δεν είναι αν θεωρείται ηθικά και αθλητικά σωστό να καθίσουν να χάσουν αύριο οι διεθνείς με τη Ρωσία (το ίδιο προφανώς θέλει και ο Μπλατ οπότε πάμε ματς κωμωδία!) αλλά αν τέτοιου είδους αποφάσεις οδηγούν πάντα στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Θα γράψω μερικές ιστορικές...παρωδίες που άλλες όντως οδήγησαν στο επιθυμητό αποτέλεσμα και άλλες στα ακριβώς αντίθετα!
1. Κύπελλο Πρωταθλητριών περιόδου 1988-89. Ο ’Αρης έχει εξασφαλίσει την πρόκριση του στο φάιναλ φορ του Μονάχου και την τελευταία αγωνιστική παίζει στην Ιταλία (αν θυμάμαι καλά στο Πέζαρο). Με ήττα αντιμετωπίζει στον ημιτελικό του Μονάχου τη Μακάμπι, ενώ αν κερδίσει αλλάζει αντίπαλο και παίζει με τη Μπαρτσελόνα από την οποία έχει ηττηθεί δύο φορές και μάλιστα εύκολα στη διάρκεια της σεζόν. Τα μίντια της εποχής βουίζουν για σύσκεψη των παικτών πριν τον αγώνα όπου διάλεξαν για αντίπαλο τους Ισραηλινούς αλλά λάβρος ο Ιωαννίδης το διαψεύδει λέγοντας ότι ’’απλά δεν μπορέσαμε να κερδίσουμε’’. Αλήθεια ή μύθος, το θέμα θα παραμείνει μυστήριο μέχρι σήμερα αφού κανείς δεν το επιβεβαίωσε, κανείς δεν το διαψεύδει και θεωρείται άλλη μια....προπαγανδιστική και δημαγωγική ’’νίκη’’ του Ιωαννίδη. Για την ιστορία: Ο Άρης έπαιξε στον ημιτελικό με τη Μακάμπι και ηττήθηκε, ενώ στον μικρό τελικό κέρδισε εύκολα τη Μπαρτσελόνα που πήγε στο Μόναχο μισοτσακισμένη από τραυματισμούς και προβλήματα!
2. Παγκόσμιο πρωτάθλημα Τορόντο το 1994. Η εθνική στο τέλος της πρώτης φάσης πρέπει να ηττηθεί με 9 πόντους διαφορά από το Πουέρτο Ρίκο για να αποφύγει ένα όμιλο φωτιά στην επόμενη φάση (παρέα με Ισπανία, Καναδά και Κροατία). Ο Γιωργάκης Ράμπο Σιγάλας δεν κατορθιώνει να αστοχήσει στην τελευταία βολή και η εθνική χάνει με οκτώ πόντους διαφορά! Πέντε λεπτά αργότερα μαθαίνουμε ότι η Κίνα έχει νικήσει την Ισπανία και παίρνει τη θέση της στον όμιλο. Αν είχε αστοχήσει ο Σιγάλας η εθνική θα άλλαζε θέση και όμιλο και το πιθανότερο είναι ότι δεν θα κατόρθωνε να φτάσει ποτέ στην τετράδα της διοργάνωσης.
3. Κύπελλο Πρωταθλητριών περιόδου 1994-95. Τελευταίο παιχνίδι του ομίλου πριν τα πλέι οφ στη Μαδρίτη με αντιπάλους Ρεάλ και Παναθηναϊκό. Οι αγώνες στους άλλους ομίλους έχουν τελειώσει και ο Πναθηναϊκός μπορεί να αποφύγει την πανίσχυρη Μπάκλερ Μπολόνια στα πλέι οφ αν χάσει. Στο τελευταίο τάιμ άουτ ο μάνατζερ της ομάδας Παύλος Κορκίδης πληροφορεί Κιουμουρτζόγλου και παίκτες για τα αποτελέσματα. Ο Γιαννάκης, τότε παίκτης του Παναθηναϊκού, ακούει να μιλάνε για ήττα και λέει στους υπόλοιπους παίκτες ’’πάμε να κερδίσουμε’’. Ο Παναθηναϊκός κερδίζει 68-66 με καλάθι και φάουλ του Πετσάρσκι και παρότι χάνει στον πρώτο αγώνα με τη Μπάκλερ κερδίζει τους δύο επόμενους και πάει στο φάιναλ φορ της Σαραγόσα!
4. Και φυσικά το πολύ πρόσφατο παιχνίδι με τη Γαλλία στο προηγούμενο Ευρωμπάσκετ. Νομίζω ότι κάτι ανάλογο θα δούμε και απόψε κόντρα στην ομάδα του Μπλατ.

Να δεις στο τέλος που θα μας πει και μαλάκες!

Δεν φταίει αυτός. Μια χαρά τον βρίσκω. Αντιμετώπισε πέρσι με τα εγκλήματα της Πολωνίας τη μίνιμουμ κριτική από 2-3, άντε 4 το πολύ δημοσιογράφους. Οι υπόλοιποι νόμιζαν είτε ότι προσφέρουν υπηρεσία στο ελληνικό μπάσκετ με το να του παρέχουν ''κάλυψη'', είτε ότι προσφέρουν υπηρεσία στον εμπνευστή του δημοσιογραφικού στρατού που δίκην θιάσου μετακινείται με πληρωμένα έξοδα! Είπαμε, ο επικίνδυνος και ο αδαής πολλές φορές μπαίνουν στο ίδιο ακριβώς τσουβάλι και ας έχουν εντελώς διαφορετικές προθέσεις.
Και τώρα ο Καζλάουσκας μας δουλεύει και ψιλό γαζί. Χθες το βράδυ από το ''σιχτίρι'' των όσων έβλεπα δεν είχα όρεξη να ασχοληθώ με δηλώσεις κλπ. Διαβάζω σήμερα ότι είπε στις δηλώσεις του πως ''έφταιγε ότι σε δύο ματς δεν έπαιξαν Φώτσης και Σχορτσανίτης και χάλασε η χημεία της ομάδας''. Στο πρώτο ματς μας έλεγε ότι του λείπουν οι δύο παίκτες και τώρα που γύρισαν ότι φταίει πως έλλειπαν για δύο ματς! Φυσικά ο ηθικός αυτουργός δεν είναι ο ίδιος αλλά ο άνθρωπος που τον προσέλαβε με το σκεπτικό ''είναι καλός και φτηνός''! Τα υπόλοιπα αργότερα γιατί αν συνεχίσω θα δω το υπόλοιπο Μουντομπάσκετ πίσω από τα....κάγκελα του ιδρύματος Σινούρη!