Δεν θέλει ούτε να τον δει....

Την ώρα που ο πρόεδρος της ΕΟΚ είχε εξαπολύσει το δημοσιογραφικό στρατό του με την αποστολή της αποδόμησης του Ιταλού προπονητή ο ίδιος κρύβεται και από τον Τρινκιέρι. Ο Ιταλός, σύμφωνα με πληροφορίες, ζήτησε επειγόντως συνάντηση με τον πατερούλη του ελληνικού μπάσκετ και αυτός αρνήθηκε να τον δεχτεί. Συνεπώς έχει αποφασίσει την απομάκρυνσή του παρότι ο Τρινκιέρι έχει διετές συμβόλαιο. Και θα αφήσει τον δημοσιογραφικό στρατό να τον ξεφτιλίσει πριν προχωρήσει στη δική του δημόσια εμφάνιση που θα γίνει σε φιλικά προσκείμενο μέσο, σε δημοσιογράφο χωρίς άποψη και με συγκεκριμένη ατζέντα ερωτήσεων. Να προτείνω μια ερώτηση; ''Με ποιά διαδικασία προσλήφθηκε ο Τρινκιέρι; Πότε ενημερώθηκε -αν ενημερώθηκε- το ΔΣ της ομοσπονδίας για την πρόσληψή του; Και ποιός θα αποφασίσει το οικονομικό κόστος που συνεπάγεται η απόλυσή του;''. Επειδή οι απαντήσεις στο τριπλό ερώτημα δείχνουν το ίδιο πρόσωπο αποδεικνύουν περίτρανα και τον δημοκρατικό τρόπο που διοικείται η ελληνική ομοσπονδία μπάσκετ.
ΥΓ Δεν σταμάτησα να γράφω στο περιοδικό όταν με ιταμό τρόπο υποδείχθηκε στον εκδότη (προς τιμή του έκλεισε το τηλέφωνο) να με....κόψει. Δεν σταματάω να γράφω όταν διάφοροι στέλνουν υπογραμμισμένα με κόκκινο τα κείμενα μου και προσπαθούν να μου δημιουργήσουν προβλήματα. Δεν θα σταματήσω να γράφω ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ. Ενημερώνω για να μη χαλάνε ορισμένοι τζάμπα το χρόνο τους. Και όσο βλέπω ''πολεμικές κινήσεις'' σε βάρος του περιοδικού γίνομαι χειρότερος και δεν σέβομαι τίποτα...Επίσης, έχω πράσινο φως να γράφω ότι θέλω και για όποιον θέλω, δεν απολύομαι και δεν σκοπεύω -φυσικά- να παραιτηθώ. Αυτό αφορά ορισμένα περιστατικά των τελευταίων ημερών-εβδομάδων. Οσα χρόνια κάνω αυτή τη δουλειά δεν σκέφτηκα ποιός ήταν απέναντι μου, προχώρησα μόνο μπροστά και ποτέ δεν μετάνιωσα.

Βουλιάξαμε στα ρηχά και στα εύκολα

Μια ομάδα με δώδεκα μέτριους μαχητές που όμως έδωσε την ψυχή της στην άμυνα υποχρέωσε την εθνική στη δεύτερη συνεχόμενη ήττα της και ουσιαστικά της έβαλε ένα αξεπέραστο φράγμα στην προσπάθεια της. Η οκτάδα και κατά πάσα πιθανότητα η συμμετοχή στο επόμενο παγκόσμιο πρωτάθλημα γίνονται όνειρα Σλοβένικης θερινής νύχτας αφού η εθνική ομάδα πρέπει στη δεύτερη φάση να επιβιώσει σε ένα όμιλο που θα αντιμετωπίσει τη γηπεδούχο Σλοβενία και την Ισπανία. Μπαίνει με μηδέν νίκες και οι πιθανότητες είναι μηδαμινές αφού εκτός όλων των άλλων κανείς χθες από τον πάγκο της δεν σκέφθηκε και τη διαφορά της ήττας από τους Φινλανδούς για την περίπτωση κάποιας τελικής ισοβαθμίας.
Αυτό που φοβόμαστε έγινε και μάλιστα με το χειρότερο δυνατό τρόπο: Η πρώτη ήττα χθες από την Ιταλία διέλυσε μια ομάδα με πολύ μικρή συνοχή και ένα προπονητή που ''θόλωσε''. Χωρίς στηρίγματα εξ΄αρχής δίπλα του ο Τρινκιέρι (αυτοί που κάθονται στον πάγκο πλην λιγοστών εξαιρέσεων είναι εκεί για να ενημερώνουν τον πατερούλη του ελληνικού μπάσκετ ή για να ονειρεύονται τη θέση του) θα κρινόταν στα δύσκολα και όχι στα εύκολα!
Ανεξήγητη παραμένει η λογική του Τρινκιέρι με τον Μπουρούση που βρέθηκε σε όλη την πρώτη φάση σε δαιμονιώδη φόρμα και τον άφησε επιδεικτικά σχεδόν και στον αγώνα με την Ιταλία και στον αποψινό με τη Φινλανδία στον πάγκο για πολύ ώρα...Φυσικά όλα αυτά και πολλά ακόμη θα τα....θυμηθούν οι έλληνες δημοσιογράφοι μόνο αν τους δοθεί εντολή άνωθεν πράγμα που σημαίνει ότι θα έχει ''προγραφεί'' ο Ιταλός κόουτς. Μέχρι τότε θα διαβάζουμε άλλα αντί άλλων από όσα πραγματικά συμβαίνουν στην εθνική ομάδα.
Y.Γ. Ενα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για τον Γιώργο Βασιλακόπουλο που μου το έστειλαν πριν από λίγο στο μέιλ μου....Προσοχή στο δεύτερο υστερόγραφο και στην  υποσημείωση του δημοσιογράφου τον οποίο δεν γνωρίζω προσωπικά....
http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.athlitismos&id=27459