Αλλάζουν οι ισορροπίες στη διαιτησία;

Με τις ανακοινώσεις για τη διαιτησία, ειδικά μετά από ντέρμπι, δεν ασχολούμαι διότι δεν είμαι αφελής. Γενικά, με τη διαιτησία και το ξέρουν οι αναγνώστες μου η στήλη ασχολείται πάντοτε και σταθερά αλλά σε επίπεδο διαφορετικό. Δεν θα αναπαράγω την αποψινή ανακοίνωση του Ολυμπιακού. Μου προξένησε χαμόγελα ειδικά με την τελευταία πρόταση που θύμιζε Αμερικάνικη προεκλογική εκστρατεία υποψήφιου πρόεδρου... ΄΄Μετά το βαθύ σκοτάδι έρχεται η χαραυγή΄΄! Τα ποιητικά πνεύματα πάντοτε με συγκινούσαν. Πιο ενδιαφέροντα είναι όσα....συνοδεύουν αυτές τις ανακοινώσεις και δίνονται under the table! Ειδικά, η αποψινή ΄΄ανεπίσημη ενημέρωση΄΄ που θα τη βρείτε με τη μορφή σχολίων στις αυριανές σελίδες τι λέει; Οτι ο Ολυμπιακός είναι φοβερά δυσαρεστημένος με τον.... Κώστα Ρήγα διότι ένα από τα αγαπημένα του παιδιά-διαιτητές, ο Αναστόπουλος αδίκησε σε ένα ακόμη ντέρμπι τον Ολυμπιακό.  Και τώρα πάμε στα....δικά μου που θα σας ανοίξουν τα μάτια (για όσους δεν παρακολουθούν όσα γράφω εδώ και 2-3 χρόνια για τα διαιτητικά), αυτά δηλαδή που δεν θα βρείτε αλλού...
Εδώ και 3-4 χρόνια ο Ολυμπιακός δεν είχε ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΑ ΚΑΚΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ ΣΤΗΝ Ευρωλίγκα. Ούτε μια, ακόμη και απέναντι σε ομάδες με καλύτερη πορεία τα τελευταία χρόνια, με πιο βαρύ όνομα κλπ. κλπ. Πολλοί το απέδωσαν στις καλές σχέσεις με τον Ρήγα και στην επανεμφάνιση στο ΣΕΦ ανθρώπων που γνωρίζουν πολύ καλά την Ευρωπαϊκή διαιτησία. Ανθρώπων που δηλώνουν απλά φίλοι των διαιτητών από τα παλιά αλλά μπορούν και μπαινοβγαίνουν στα αποδυτήρια τους. Τα έχω γράψει αυτά και όποιος θέλει περισσότερες λεπτομέρειες να πάει να βρει τα παλιά τεύχη του All Star...
Ο Παναθηναϊκός, για ένα φεγγάρι αιφνιδιάστηκε, στην αρχή δεν αντέδρασε αλλά όταν στη διαδρομή είδε άρχισε να έχει πρόβλημα με τη διαιτησία έκανε μερικές κινήσεις. Οπως η συνάντηση Παπαδόπουλου- Ρήγα στο Ιντερκοντινένταλ την οποία είχα αποκαλύψει αποκλειστικά αλλά δεν απέδωσε καρπούς. Ολα αυτά επίσης έχουν αναφερθεί κατά διαστήματα στη στήλη μου στο περιοδικό. Πάμε παρακάτω....
Πέρσι, μετά τον πρώτο αγώνα Μπαρτσελόνα- ΠΑΟ φάνηκε να αλλάζουν πολλά πράγματα στην αντιμετώπιση των διαιτητών. Μετά το σφαγείο της Βαρκελώνης αλλά και γεγονότα εντός Ελλάδος οι διαιτητές άρχισαν να βλέπουν με μεγαλύτερη συμπάθεια τον Παναθηναϊκό.  Σημειώστε το και αυτό...
Εδώ και τρία χρόνια εντός Ελλάδος ο Ολυμπιακός ξεκίνησε μια μεγάλη προσπάθεια να προωθηθούν νέα πρόσωπα στη διαιτησία. Να φύγουν οι παλιοί τύπου Ζαβλανού, Βορεάδη (μέχρι ένα σημείο γιατί από ένα σημείο και μετά δεν ενοχλούσε), Μουζάκη, Παπαδημητρίου κλπ. Εφυγαν τελικά αυτοί και προωθήθηκαν οι καινούργιοι. Όλοι διαιτητές επιπέδου Ευρωλίγκας, όλοι πουλέν του Ρήγα, στο όνομα του οποίου πίνουν νερό με μοναδική νομίζω εξαίρεση τον Γκόντα που εσχάτως δεν τα πάει καλά με τον ΄΄ραβίνο΄΄. Εσωτερικά, όμως τίποτε δεν άλλαξε. Ο Ολυμπιακός είχε μερικές καλές διαιτησίες σε δύο-τρία ντέρμπι αλλά στα....κρίσιμα, όπως στον τελικό, οι διαιτητές ξεχνάνε να σφυρίζουν και από τις δύο πλευρές με την ίδια λογική! Η ανακοίνωση λοιπόν είναι άσφαιρη όσον αφορά τις...γραμμές. Πίσω από τις γραμμές η διοίκηηση της ΚΑΕ κάτι θέλει να πει στον Ρήγα. Με αρκετά ευγενικό και πλάγιο τρόπο. Τι θα καταλάβει ο Ρήγας; Θα το αντιληφθούμε όχι από τη διαιτησία των ελληνικών πλέι οφ αλλά από τη διαιτησία στους αγώνες με τη Σιένα που προηγούνται χρονικά. Να δούμε δηλαδή που θα στείλει τον....Λαμόνικα ο Ρήγας. Στο Τελ Αβίβ ή στη Σιένα;
Υ.Γ.1 Πάντως στον Ολυμπιακό μάλλον ΄΄αθώωσαν΄΄ απόψε τον.... Βασιλακόπουλο.
ΥΓ 2 Επειδή είμαι στα κέφια μου δεν τα κράτησα όλα αυτά για το περιοδικό. Τα πρόσφερα σε όλο τον κόσμο που μπαίνει εδώ.... Αλλά όπως γνωρίζουν οι μόνιμοι αυτό συμβαίνει σπάνια διότι σέβομαι όσους πάνε την πρώτη Τετάρτη του μήνα στο περίπτερο.


https://twitter.com/#!/AllStar_Mag

Υπάρχει ελπίδα (και μπάσκετ)

Παρότι δεν έχω συγκεκριμένη εικόνα για την Πυλαία και διάβασα μια ανακοίνωση του Άρη με πολλά παράπονα για τη ’’φιλοξενία΄΄ του ΠΑΟΚ νομίζω ότι το μπάσκετ βγήκε κερδισμένο από τους πρώτους τελικούς. Η ατμόσφαιρα στο ΣΕΦ για πρώτη φορά σε ντέρμπι αιωνίων της Αθήνας ήταν πραγματικά πολιτισμένη χωρίς ιπτάμενα αντικείμενα και λοιπές αηδίες. Ακόμη και ο Ομπράντοβιτς στο τέλος είπε ότι ’’έτσι πρέπει να φερθούν και οι δικοί μας φίλαθλοι την Κυριακή’’.
Αποδείχθηκε περίτρανα ότι το μπάσκετ χρειάζεται ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ για να αναπνεύσει. Τώρα αν αξίζει να περιμένουμε ένα ολόκληρο χρόνο για δέκα (ή περίπου τόσα παιχνίδια) στο τέλος της σεζόν αυτό δεν μπορώ να το υποστηρίξω. Νομίζω ότι όσοι υποστηρίζουν την ιδέα ενός πιο ευέλικτου πρωταθλήματος (με 12 ομάδες για παράδειγμα) και περισσότερα ντέρμπι στην κανονική περίοδο δικαιώνονται. Το σίγουρο είναι ότι μας περιμένουν μεγαλύτερες συγκινήσεις καθώς οι δύο σειρές έχουν μεγάλο δρόμο.
Απόψε κέρδισαν οι δύο ομάδες που έπαιξαν πιο οργανωμένα και έκαναν τα λιγότερα λάθη. Στην Πυλαία, οι ανατροπές ήταν μεγαλύτερες συν το γεγονός ότι το παιχνίδι κρίθηκε ουσιαστικά στις δύο τελευταίες φάσεις. Ο ΠΑΟΚ είχε λιγότερες λύσεις αλλά καλύτερη τακτική. Στο ΣΕΦ, δικαιώθηκε η τακτική του Παναθηναϊκού για πρώτη φορά φέτος και παράλληλα για πρώτη φορά μετά από τρεις ήττες ο Παναθηναϊκός με X-Factor τον Μάριτς κέρδισε τη μάχη μέσα στις ρακέτες. Ο Ολυμπιακός είχε τεράστια αδυναμία στην πίεση της μπάλας, δεν τιμωρήθηκε από τα μακρινά σουτ που έδωσε στον αντίπαλο του αλλά από τα σουτ μέσης απόστασης και τη δυνατότητα του Παναθηναϊκού να διαβάζει σωστά τα μις-ματς.
Καλή συνέχεια...

Ο νικητής του....πολέμου!

Συμπεράσματα βιαστικά και γρήγορα λίγο μετά το ντέρμπι...
1. Μπάσκετ δεν είδαμε. Αντάξιο τουλάχιστον των ονομάτων. Είδαμε ένα ντέρμπι φτιαγμένο και καλουπαρισμένο στη λογική δύο Σέρβων προπονητών! Ξύλο και να κερδίσει ο πιο....δυνατός.
2. Η προπονητική επίδραση (για όσους καταλαβαίνουν τι βλέπουν) ήταν μικρότερη από κάθε άλλη φορά σε ένα ντέρμπι, ειδικά από την πλευρά του Ομπράντοβιτς. Ο Ιβκοβιτς κέρδισε σε δύο βασικούς τομείς. Ενα αγωνιστικό και ένα εξωαγωνιστικό: Είχε δημιουργήσει την κατάλληλη ψυχολογία όλη την εβδομάδα και πήγε το παιχνίδι στο ρυθμό που βόλευε χάρη στην πολύ καλή άμυνα που έκοψε πολλές από τις συνηθισμένες επιθετικές επιλογές του Παναθηναϊκού.
3. Αποδείχθηκε αυτό που έχει υποστηριχτεί από το καλοκαίρι σε επώνυμες στήλες του περιοδικού: Ο Ιβκοβιτς έφτιαξε ομάδα που κτίσθηκε πάνω στις αδυναμίες ενός συγκεκριμένου αντιπάλου: Του Παναθηναϊκού. Αυτόν είχε στην άκρη του μυαλού του.
4. Αποδείχθηκε ότι από τον Παναθηναϊκό λείπουν παίκτες. Η περιφέρεια με το πρόβλημα του Διαμαντίδη άντεξε όσο άντεχε ο Νίκολας και οι ψηλοί ήταν χειρότεροι από κάθε άλλη φορά. Απόδειξη ότι πρώτος σκόρερ του ντέρμπι ήταν ο Νεστέροβιτς με 17 πόντους. Επιπρόσθετα, τη μεγάλη διαφορά έκανε η ενέργεια του Έρτσεγκ! Αντιληπτό τι εννοώ...
5. Ο Παπαλουκάς έμοιαζε να είναι κουρασμένος βετεράνος για το μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα αλλά η προσωπικότητα του αποδείχθηκε καθοριστική σε ένα παιχνίδι που ο ένας προσπαθούσε να εξοντώσει τον άλλο και μέτρησε περισσότερο ποιός μπορούσε να παίξει ένας εναντίον ενός.
6. Ο Σπανούλης γνώρισε λιγότερη πιέση από όσοι περιμέναμε και περίμενε ο ίδιος. Ηθελε προφανώς να αποδείξει περισσότερα, δεν του βγήκε το ματς αλλά οι πάσες του ήταν ιδανικές για να σπάσει τις περιστροφές της άμυνας του Παναθηναϊκού και να αξιοποιηθούν οι ψηλοί του Ολυμπιακού.
7. Η διαιτησία είχε τη διάθεση να παίξει έδρα ειδικά στο πρώτο μέρος. Αποδείχθηκε όμως ότι πάντοτε οι διαιτητές έχουν καλύτερη...διαίσθηση ενός παιχνιδιού και καταλαβαίνουν καλύτερα που πάει το πράγμα. Μπορεί να διαφωνώ με πολλά από τα σφυρίγματα του αλλά ο Σχοινάς έδειξε χαρακτήρα τη στιγμή της διακοπής. Ηταν μαγκιά του και μακάρι να το ακολουθήσουν ως παράδειγμα και άλλοι διαιτητές σε ανάλογες περιπτώσεις. Ο Παναθηναϊκός ας ψάξει να βρει τον....εξυπνάκια που πέταξε τη φωτοβολίδα και τον έτερο που με το λέιζερ χάρισε ένα πόντο από επανάληψη βολής στον Νεστέροβιτς.
8. Ο δρόμος είναι μακρύς. Η απόσταση των δύο ομάδων αποδείχθηκε ότι δεν είναι πια κοντινή (κοντινή ήταν και τα προηγούμενα 3-4 χρόνια) είναι πλέον μηδενική. Και τα επόμενα ντέρμπι θα είναι ανάλογου περιεχομένου, αντίστοιχων...χασαποσέρβικων και απρόβλεπτης εξέλιξης.

Εκτακτη συνεργασία λόγω ντέρμπι!

Πριν από λίγο πήρα στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μου ένα μέιλ που έγραφε... ''Για ανέβασε αυτό το κείμενο στο blog, είναι πολύ καλό''. Το κείμενο το έστειλε ο αναγνώστης του περιοδικού Δημήτρης Πετρίδης που έχει δύο θετικά: α. Αρθρογραφεί σε έντυπα της Θεσσαλονίκης και β. είναι η αδυναμία (λόγω ταλέντου) των υψηλών κλιμακίων του περιοδικού. Το κείμενο είναι όντως καλό και πολύ έξυπνο, το προσυπογράφω και το ανεβάζω, παρά το ''χαρτάκι με τις εντολές'' με μεγάλη μου ευχαρίστηση.

ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ- ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ

ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ

 

Το επιτάσσει η παράδοση: όταν το 1993 ο Παναγιώτης Γιαννάκης επέστρεφε στο Αλεξάνδρειο ως αντίπαλος του Άρη, οι παλιοί του υποστηρικτές τον υποδέχτηκαν με μια… κρεμάλα και είχαν την πνευματική διαύγεια να του υπενθυμίσουν πόσο αγνώμων υπήρξε (αυτό το τελευταίο το επέτυχαν με τη χρήση πολλών λέξεων που ξεκινούσαν από τα ακόλουθα γράμματα: Μ, Γ, Π).

            Την  ίδια σεζόν, ο Φασούλας ανηφόριζε στη Θεσσαλονίκη για να βρεθεί αντιμέτωπος με τον ΠΑΟΚ. Οι ΠΑΟΚτσήδες κατέθεσαν για ακόμη μια φορά τα διαπιστευτήριά τους όσον αφορά στην ευρηματικότητα, κρεμώντας ένα μεγαλειώδες πανό στις εξέδρες, στο οποίο ο Μέγας Αλέξανδρος κατακεραύνωνε την «Αράχνη» και ο ίδιος ο Φασούλας έτρωγε μια μπανάνα!

            Την ίδια τύχη με τους προαναφερθέντες είχαν ο Ζάρκο Πάσπαλι, ο Νίκος Οικονόμου  ακόμα και ο Νίκος Γκάλης, που όταν φόρεσε τη φανέλα του Παναθηναϊκού οι Αρειανοί του ζήτησαν να τη βγάλει, καθότι αποτελούσε αδιάσειστο στοιχείο των πράσινων συναισθημάτων του (“Γκάλη βαζέλα, βγάλε τη φανέλα”).

            Η ανωτέρω ιστορική αναδρομή έρχεται να προσθέσει επιπλέον βάρος στους ώμους των οπαδών του Παναθηναϊκού, οι οποίοι αύριο καλούνται να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αποδείξουν πως υπάρχει κόλαση. Ο λόγος, προφανής: ο Βασίλης Σπανούλης, φορώντας τα κόκκινα, θα βρεθεί αντιμέτωπος για πρώτη φορά με την ομάδα που τον καθιέρωσε στο ευρωπαϊκό στερέωμα.

            Ο ίδιος, αναλύοντας τα αμυντικά του πλάνα για το ματς, δήλωσε πως ετοιμάζεται να φορέσει κράνος. Η τακτική του μπορεί να χαρακτηριστεί εκ των προτέρων ως λανθασμένη, μιας και το κράνος αφήνει πολλά μέρη του σώματος ακάλυπτα. Επιπρόσθετα, οι οπαδοί του Παναθηναϊκού έχουν αποδείξει πολλάκις ότι διαθέτουν εξαίρετο σημάδι, ικανότητα κομβικής σημασίας όταν είσαι στις εξέδρες και επιθυμείς διακαώς να πετύχεις τον αμφιβληστροειδή του Σπανούλη. Η ενδεδειγμένη λύση για την περίσταση είναι η πανοπλία.

            Ωστόσο, πέραν του μεγάλου γεγονότος της επιστροφής Σπανούλη- που μονοπωλεί, είναι η αλήθεια, το ενδιαφέρον των μπασκετόφιλων- θα υπάρξει και αγώνας. Και, μάλιστα, ανάμεσα σε δύο εκ των κορυφαίων ομάδων της Γηραιάς Ηπείρου.

            Το προβάδισμα, λόγω της έδρας και της, διαμορφωθείσας τα τελευταία χρόνια, παράδοσης, το έχει ο Παναθηναϊκός. Μπορεί να του λείπει ο Μάριτς, ωστόσο ο Νίκολας ανέρρωσε και θα παίξει κανονικά. Το μεγάλο στοίχημα για τον Ομπράντοβιτς θα είναι να βρει μερικά ποιοτικά λεπτά από τους Καλάθη και Τέπιτς, ούτως ώστε να δοθούν οι απαραίτητες ανάσες στο Διαμαντίδη.

            Στην αντίπερα όχθη, ο Ίβκοβιτς θα πρέπει να βρει μια λύση για τα συνεχή πικ-εν-ρολ του Παναθηναϊκού, ειδικά όταν βρίσκεται στο παρκέ ο Νεστέροβιτς, ο οποίος αδυνατεί ν’ αναπτύξει ταχύτητα μεγαλύτερη των 2 χλμ/μέρα. Εξυπακούεται ότι μεγάλο ρόλο θα παίξει το αν ο Σπανούλης θα επηρεαστεί από τις πρώτες 6-7 σφαίρες που θα τον βρουν στο στήθος και αν ο Τεόντοσιτς θ’ ακούσει το ξυπνητήρι που χτυπάει από τον Οκτώβριο και θα ξυπνήσει επιτέλους.

            Το ιδεατό σενάριο για τους Παναθηναϊκούς θα ήταν η νίκη της ομάδας τους με 89 πόντους και η δημόσια παραδοχή του Σπανούλη πως έκανε λάθος το καλοκαίρι που έφυγε, επιλέγοντας ως τιμωρία τον οικειοθελή λιθοβολισμό του. Στο ρόλο του αναμάρτητου ο Θανάσης Γιαννακόπουλος, που κάτι μας λέει ότι δε θα δυσκολευτεί καθόλου να “βαλέτω το λίθο”.

            Η ονειρική κατάληξη για τους Ολυμπιακούς περιλαμβάνει νίκη με τρίποντο του Σπανούλη στην εκπνοή και η ακόλουθη δήλωση στο κέντρο του γηπέδου, μπροστά στα μάτια των αποσβολωμένων γηπεδούχων: «τόσα χρόνια που φορούσα το τριφύλλι, από κάτω πάντα είχα μια φανέλα του Ολυμπιακού- της ομάδας της καρδιάς μου».

             Όσο για το ευτυχές φινάλε που οραματίζονται όσοι αρνούνται να πιουν το δηλητήριο της αντιπαλότητας, αυτό περιλαμβάνει μια πορτοκαλί μπάλα: μπάσκετ, μπάσκετ, μπάσκετ.

Καλό παιχνίδι.