Αφού ο ΕΣΑΚΕ επί ημερών της μαύρης οκταετίας του Οικονομίδη βρήκε...παράθυρο (αναβολή αγώνα) να μην σφραγίζοται εισιτήρια τώρα με μια απόφαση του Αθλητικού Δικαστή ουσιαστικά καταργεί το ’’κεκελσιμένων των θυρών’’. Η ποινή ουσιαστικά είναι πλέον για τα...μάτια του κόσμου αφού κίνδυνος μηδενισμού με βάση το δεδικασμένο του ντέρμπι ’Αρη- ΠΑΟΚ δεν υπάρχει. Με ένα πρόστιμο 2.200 ευρώ που καλύπτεται από τα εισιτήρια (500 άτομα επί 5 ή 10 ευρώ) όποιος θέλει βάζει κόσμο μεσα και δημιουργεί μια μίνι εξέδρα.
Στο σκεπτικό της απόφασης του αθλητικού δικαστή αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής απίθανα: Οτι ναι μεν ο κόσμος ήταν περισσότερος των 50 ατόμων που προβλέπουν οι κανονισμοί αλλά δεν ήταν διακριτό αν ήταν φίλαθλοι αφού υπήρχαν πολλοί δημοσιογράφοι, αστυνομικοί κλπ. (όλοι αυτοί πάντως κάθονται σε συγκεκριμένους χώρους του γηπέδου η φέρου διακριτικά. Την ευθύνη την έχει ο κομισσάριος του αγώνα που επέτρεψε τη διεξαγωγή του. Και αφού, συμπληρώνω εγώ, είχε σπεύσει η ΚΕΔ να τιμωρήσει τον κομισσάριο το θέμα έληξε.
Την απόφαση την γνώριζα από τις παραμονές και μάλιστα είχα μπει στον πειρασμο να γράψω ένα σχετικό ποστ. Οχι γιατί είχα κάποιες πληροφορίες αλλά γιατί έφτασε στα χέρια μου η πολύ έξυπνη υπερασπιστική γραμμή του ΠΑΟΚ. Τακτική που θύμιζε το κλασικό ’’αμαρτία εξομολογούμενη παύει να είναι αμαρτία’’.
Δεν με απασχολεί αν τιμωρήθηκε ή όχι ο ΠΑΟΚ (και το πρόστιμο τιμωρία είναι κατά μια έννοια- άσχετα αν απ΄ ότι μαθαίνω ο ΕΣΑΚΕ εισπράττει επιλεκτικά τις χρηματικές ποινές) άλλωστε είμαι κατά της λογικής να κρίνονται τα παιχνίδια στα χαρτιά. Αλλά η αξιοπιστία και η ισονομία ενός διάτρητου πρωταθλήματος δέχτηκε ένα ακόμη κτύπημα και αυτό ειναι που ενοχλεί.
Στο σκεπτικό της απόφασης του αθλητικού δικαστή αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής απίθανα: Οτι ναι μεν ο κόσμος ήταν περισσότερος των 50 ατόμων που προβλέπουν οι κανονισμοί αλλά δεν ήταν διακριτό αν ήταν φίλαθλοι αφού υπήρχαν πολλοί δημοσιογράφοι, αστυνομικοί κλπ. (όλοι αυτοί πάντως κάθονται σε συγκεκριμένους χώρους του γηπέδου η φέρου διακριτικά. Την ευθύνη την έχει ο κομισσάριος του αγώνα που επέτρεψε τη διεξαγωγή του. Και αφού, συμπληρώνω εγώ, είχε σπεύσει η ΚΕΔ να τιμωρήσει τον κομισσάριο το θέμα έληξε.
Την απόφαση την γνώριζα από τις παραμονές και μάλιστα είχα μπει στον πειρασμο να γράψω ένα σχετικό ποστ. Οχι γιατί είχα κάποιες πληροφορίες αλλά γιατί έφτασε στα χέρια μου η πολύ έξυπνη υπερασπιστική γραμμή του ΠΑΟΚ. Τακτική που θύμιζε το κλασικό ’’αμαρτία εξομολογούμενη παύει να είναι αμαρτία’’.
Δεν με απασχολεί αν τιμωρήθηκε ή όχι ο ΠΑΟΚ (και το πρόστιμο τιμωρία είναι κατά μια έννοια- άσχετα αν απ΄ ότι μαθαίνω ο ΕΣΑΚΕ εισπράττει επιλεκτικά τις χρηματικές ποινές) άλλωστε είμαι κατά της λογικής να κρίνονται τα παιχνίδια στα χαρτιά. Αλλά η αξιοπιστία και η ισονομία ενός διάτρητου πρωταθλήματος δέχτηκε ένα ακόμη κτύπημα και αυτό ειναι που ενοχλεί.
