Σχόλια και ρυθμίσεις

Ευτυχώς στο περιοδικό υπάρχουν μερικά τζιμάνια με το Ιντερνετ σε αντίθεση με την αφεντιά μου που είμαι στουρνάρι. Μου επεσήμαναν ότι έχω κάνει λάθος ρυθμίσεις με τα σχόλια και ουσιαστικά με αυτά που άλλαξα απαγόρευα τον σχολιασμό των αναρτήσεων. Το διαφοροποίησαν και το εναρμόνισαν με αυτό που ήθελα να κάνω και δεν τα κατάφερα αρχικά. Τα σχόλια είναι ελεύθερα και πάλι, αρκεί ένα απλό ID χωρίς άλλη διαδικασία (όχι πάντως ανώνυμα κλπ.) και ισχύει πάντοτε η πολιτική του ελεύθερου σχολιασμού με τις γνωστές παραμέτρους.
Λυπάμαι για την ταλαιπωρία αυτών των ημερών αλλά στην τεχνολογία δεν έπαιρνα ποτέ καλό βαθμό.

Καλός αλλά....ελαφρύς!

Ο Χίλτον Αρμστρονγκ πυο συμφώνησε με τον Παναθηναϊκό για πολλά χρόνια προσπάθησε να πείσει τις ομάδες του ΝΒΑ ότι είναι ένας βαρύς σέντερ/φόρογουορντ. Δεν τα κατάφερε παρότι με καλές περγαμηνές από ένα εξαιρετικό κολεγιακό πρόγραμμα δοκίμασε σε πέντε διαφορετικές ομάδες.Στα 28 του είναι φανερό πλέον ότι τα επόμενα 5-6 καλά και παραγωγικά χρόνια της καριέρας του θα τα περάσει στην Ευρώπη.
Εξι χρόνια νωρίτερα ο Αρμστρονγκ επιβεβαιώνοντας τη διαρκή πρόοδο του αναδείχθηκε καλύτερος αμυντικός στην εξαιρετικά δύσκολη και απαιτητική για ψηλούς Big East με το Κονέκτικατ. Δύο χρόνια νωρίτερα είχε πάρει και το κολεγιακό πρωτάθλημα με την ομάδα του 2004 στην οποία όμως ήταν συμπληρωματικός.
Με δεδομένο ότι ήταν πάντοτε καλός αμυντικός και μπλοκέρ επελέγη στο νούμερο 12 του ντραφτ από τη Νέα Ορλεάνη αλλά αυτά ήταν τα τελευταία καλά νέα που άκουσε στο ΝΒΑ για την επόμενη εξαετία. Οι Χόρνετς λίγο αργότερα πήραν τον Τάισον Τσάντλερ και ο Αρμστρονγκ απέκτησε για τέσσερα χρόνια μια μόνιμη θέση στην άκρη του πάγκου τους. Δεν έπαιξε ποτέ πάνω από 70 παιχνίδια και ποτέ πάνω από 15 λεπτά μέσο όρο στους Χόρνετς που τελικά στις αρχές του 2010 αποφάσισαν ότι είχαν δει όσα ήθελαν και τον έστειλαν άνευ ουσιαστικού ανταλλάγματος (ένα ντραφτ δεύτερου γύρου) στο Σακραμέντο. Από εκεί ξεκίνησε ένα οδοιπορικό πιου έληξε το περασμένο καλοκαίρι. Χωρίς πουθενά να πείσει ότι πέρα από το εντυπωσιακό κορμί του (2μ.11 μπόι αλλά ούτε 110 κιλά βάρος) μπορούσε να είναι κυρίαχος σέντερ επιπέδου ΝΒΑ. Πέρσι στη Βιλερμπάν έκανε καλή σεζόν και στο πρωτάθλημα και στο Eurocup αφού το στιλ παιχνιδιού στην Pro A ήταν ότι έπρεπε για ένα ελαφρύ ψηλό. Μπορεί να είναι μέσα στους 3-4 καλύτερους μπλοκέρ και ριμπάουντερ του ελληνικού πρωταθλήματος και μέσα στη δεκάδα της Ευρωλίγκας στις ίδιες κατηγορίες αλλά 7-8 πόντοι μέσος όρος στην επίθεση μπορεί να είναι το...ταβάνι του.
Ειρωνεία; Το επίθετο του σημαίνει ''βαρύ χέρι'' (Arm-strong) κάτι που ουδέποτε ήταν ή θα γίνει.
Και το κλασικό βιντεάκι με highlights για μια πρώτη γνωριμία

Ποιός πληρώνει το....Ζάππειο;

Πριν από περίπου ένα χρόνο σε ένα διοικητικό συμβούλιο της ομοσπονδίας μπάσκετ ο Γιώργος Βασιλακόπουλος είχε αναγγείλει ότι η ΕΟΚ, παρότι δημόσια επιχορηγούμενος οργανισμός, δεν πρόκειται να ανεβάζει στο διαδίκτυο και τη Διαφάνεια ΟΠΩΣ ΕΧΕΙ ΕΚ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ τις δαπάνες της, τους διαγωνισμούς και λοιπά οικονομικά στοιχεία.
Για μια ακόμη ΄φορά ο Βασιλακόπουλος λειτούργησε όπως τον βολεύει παρότι εκείνη την εποχή δήλωνε φανατικός υπέρμαχος του μνημονίου και είχε επανακάμωει στις τάξεις του ΠΑΣΟΚ (το είχε απαρνηθεί επί Σημίτη) και είχε αποκτήσει εκ νέου προσβάσεις με την οικογένεια Παπανδρέου, υποστηρίζοντας ευθαρσώς ότι ο Γιωργάκης θα σώσει την Ελλάδα! Παρόλα αυτά και τις ρητές εντολές του Γιωργάκη ο...Γιώργαρος πραγματοποίησε την απειλή του χωρίς ποτέ να κληθεί από τους αρμόδιους φορείς όπως το Υφυπουργείο Αθλητισμού εξηγήσεις.
Το θέμα είναι ξανά στην επικαιρότητα τώρα που στήθηκε το πανηγυράκι του Ζαππείου και σε χαλεπούς οικονομικά καιρούς δέχτηκε να φιλοξενήσει το παγκόσμιο πρωτάθλημα 3Χ3. Ποιός πληρώνει τα έξοδα, τις αποστολές των ομάδων, τη διοργάνωση κλπ. Μπορεί να μας το πεί κάποιος, ειδικά σε εποχές που η ΕΟΚ γκρινιάζει γιατί οι επιχρορηγήσεις της είναι σημαντικά μειωμένες και τα σωματεία -ακόμη και της Α2- αντιμετωπίζουν άνευ προηγουμένου οικονομική ασφυξία. Δεν μιλάμε καν για τις μικρότερες εθνικές κατηγορίες που δεν πληρώνονται από την ΕΟΚ λειτουργικά έξοδα στις ερασιτεχνικές ομάδες που επιζούν από τους...εράνους των συμβουλίων τους.
Ποιά είναι η σκοπιμότητα της διεξαγωγής μιας διοργάνωσης που δεν προσφέρει τίποτε; Μας νίκησε μια ομάδα Ρώσων που οι μισοί είναι άνω των 30 ετών και το λεγόμενο παγκόσμιο πρωτάθλημα είναι μια ευκαιρία να κάνουν τζάμπα διακοπές παίκτες όπως ο Γκαρμπαχόσα που έχουν σταματήσει το μπάσκετ. Για να μη μιλήσουμε για τη σύνθεση της ελληνικής ομάδας...Μάζεψαν στην τύχη τέσσερις παίκτες που δεν είχαν ιδέα από το 3Χ3 όπως ομολόγησε μετά τον πρώτο αγώνα ο Χάρης ΄Γιαννόπουλος και τη βάφτισαν εθνική ομάδα.
Φυσικά, η ΕΡΤ έσπευσε να καλύψει άλλη μια αγωνιστική δραστηριότητα του Βασιλακόπουλου την ώρα που επικαλούμενη οικονομικά προβλήματα είχε περικόψει δραστικά τις ώρες μετάδοσης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου! Προφανώς, τα έξοδα παραγωγής (που θα μάθουμε σε εύθετο χρόνο πόσα ακριβώς ήταν) δεν είναι τίποτε για να αποθεώνεται ο άρχοντας του ελληνικού μπάσκετ και να βλέπουμε μια διοργάνωση άνευ οποιαδήποτε σημασίας. Να στέλναμε και μια ομάδα που είχε προκύψει από μια σειρά αγώνων και την αποτελούσαν πιτσιρικάδες θα δίναμε και τόπο στην οργή....
Υ.Γ. Καλό χειμώνα σε όλους, το ιστολόγιο ξανάρχισε τη....δράση του με μια μικρή διαφοροποίηση. Για να πάψουν και τα παράπονα αλλά και οι αυθαιρεσίες στο θέμα των σχολίων σκέφτηκα μια μεσοβέζικη λύση. Μπορούν πλέον να σχολιάζουν όσοι έχουν γίνει μέλη του συγκεκριμένου ιστολογίου (για την ώρα 108 άτομα). Η διαδικασία είναι απλή, μια τυπική εγγραφή αλλά έτσι ο καθένας αποκτά μια μόνιμη ''ταυτότητα'' και λύνονται τα προβλήματα με τα πολλά ανώνυμα σχόλια κλπ. Εννοείται ότι από την πλευρά μου αλλά και όποιου βοηθάει στη διαχείριση του ιστολογίου δεν αλλάζει κάτι. Κάθε σχόλιο είναι αποδεκτό, δεν λειτουργεί moderation στα σχόλια και απλά ισχύει το δικαίωμα διαγραφής όποιου ενδεχόμενα είναι υβριστικό ή προσβλητικό. Βλέπουμε πως λειτουργεί το όλο σύστημα και προχωράμε.

Εκλεισε ψηλό ο ΠΑΟ

Συμφώνησε πριν από λίγο με τον Σκορδίλη και ο πρώην παίκτης του Άρη φεύγει σήμερα για το Καπρενήσι.

Καλό καλοκαίρι

Για λίγες μόνο μέρες το μπλογκ θα παραμείνει ανενεργό λόγω καλοκαιρινής άδειας. Η συντακτική ομάδα του περιοδικού (Σημείωση: δεν βλάπτει να εμφανιστούν και μερικοί παραπάνω στις παραλίες κρατώντας ένα τεύχος μας για λίγη δωρεάν διαφήμιση) σας εύχεται καλό καλοκαίρι. Προσωπικά, ο δημοσιογράφος που υπογράφει ως Κουρούνα, εύχεται όταν με το καλό ξανασυναντηθούμε να είμαστε όλοι καλύτερα από ότι σήμερα και το βασικότερο να υποφέρουμε λιγότερο από τους ανάξιους πολιτικούς μας.
Με την αγάπη μου σε παλιούς, νέους και νεότερους επισκέπτες, με τις ευχαριστίες μου διότι ακόμη και με τα χειρότερα των σχολίων αποκτά ζωή αυτή η μικρή διαδικτυακή γωνιά σας αφήνω για λίγο στην...ησυχία σας. Οσο για μένα; Θα παίζω μπασκετάκι εκεί που δείχνει η φωτογραφία.... Στη Venice Beach της Καλιφόρνια (Μην το πάρει κανείς σοβαρά, ούτε μπάσκετ παίζω-ευτυχώς για το μπάσκετ-, ούτε στην Καλιφόρνια θα είμαι)...

ΥΓ. Εννοείται ότι όπως κάθε χρόνο επειδή δεν θα έχω το μυαλό μου στο μπλογκ και δεν θέλω να το φορτώσω σε κανένα έχει μόλις ενεργοποιηθεί το moderation στα σχόλια. Οποιος θέλει στέλνει σχόλια αλλά θα δημοσιευθούν με χρονική καθυστέρηση. Δεν είναι δηλαδή ότι δεν σας έχω εμπιστοσύνη....

Δέκα βιβλία για την παραλία (όχι για...παραλίες)

Αυτό είναι το τελευταίο ποστ πριν από τις διακοπές μου εκτός αν προκύψει λόγος να ξαναγράψω. Λόγω καλοκαιριού έφτιαξα μια λίστα (με τυχαία και όχι αξιολογική σειρά) των δέκα -κατά προσωπικό τεκμήριο- καλύτερων βιβλίων που διάβασα τους τελευταίους μήνες. Σας τα προτείνω με μια μικρή περίληψη της θεματολογίας για να δείτε τις σας ταιριάζει στα αναγνωστικά σας γούστα…

1. Τοπαιχνίδι του αγγέλου, Χουάν Κάρλος Θαφόν (εκδόσεις Ψυχογιός): Όταν βλέπω το Ψ των εκδόσεων Ψυχογιός αυτόματα μου έρχονται στο μυαλό Μαντά, Δημουλίδου και οι λοιπές ευπώλητες κυρίες που έχουν κάνει….λογοτεχνία τα Άρλεκιν. Οπότε πάω παρακάτω. Το συγκεκριμένο βιβλίο μου είχε κινήσει το ενδιαφέρον λόγω θεματολογίας: Συγγραφέας που ζει απομονωμένος στο κέντρο της Βαρκελώνης του μεσοπολέμου μπλέκει σε μια σειρά από φόνους και σε ένα παράξενο ¨¨αφεντικό¨¨ που του ζητάει έναντι αδρότατης αμοιβής να γράψει ένα βιβλίο με το οποίο θα εγκαινιάζει μια καινούργια θρησκεία! Μετά από 600 απολαυστικές σελίδες το συμπέρασμα είναι ένα: Ο Θαφόν έχει το σπάνιο συγγραφικό χάρισμα να συνδυάζει πλοκή, δράση, ιδέες και καλή γραφή. Ατμόσφαιρα νουάρ σε ένα βιβλιοφιλικό θρίλερ. Απλά υπέροχο.

2. Η γενιά του μπλακ άουτ, Σπύρος Παλούκης (εκδόσεις Μαγικό Κουτί). Ο νεαρός κύριος είναι εξαιρετικός φωτογράφος από την Έδεσσα και ουσιαστικά εδώ και μερικούς μήνες ιδιοκτήτης του συγκεκριμένου εκδοτικού οίκου. Είναι η πρώτη του προσπάθεια στο μυθιστόρημα και κρίνεται επιτυχημένη. Τι θα συμβεί αν μια μέρα κοπεί παντού το ηλεκτρικό ρεύμα και δεν επιστρέψει για…301 μέρες; Μην το σκεφθείτε. Απλά διαβάστε την ιστορία μια ιστορία καταστροφής, παρακμής και έρωτα σε μια σκοτεινή μεγαλούπολη.

3. Ο οίκος του μεταξιού, Άντονι Χόροβιτς (εκδόσεις Anubis). Νέος Σέρλοκ Χολμς, το πρώτο μυθιστόρημα με πρωταγωνιστή τον θρυλικό ντεντέκτιβ που κυκλοφορεί μετά το θάνατο του δημιουργού Άρθουρ Κόναν Ντόιλ. Ο Χόροβιτς πετυχαίνει άριστα το ύφος του ορίτιζιναλ δημιουργού, τους χαρακτήρες του θρυλικού ντεντέκτιβ αλλά και του γιατρού Ουότσον που είναι ο αφηγητής της ιστορίας. Οι γρίφοι είναι έξυπνοι και καλοδουλεμένοι αλλά προσωπικά το τέλος δεν με…συγκλόνισε. Περίμενα σαφώς καλύτερο φινάλε αλλά παρόλα αυτά το βιβλίο διαβάζεται άνετα.

4. Έμφυτο ελάττωμα, Τόμας Πίντσον (εκδόσεις Καστανιώτη). Η επιστροφή του συγγραφέα φάντασμα που δεν έχει φωτογραφηθεί ποτέ και δεν έχει δώσει ποτέ του συνέντευξη. Ο Πίντσον στα καλύτερα του αφού αυτή τη φορά μας μεταφέρει στα τέλη της δεκαετίας του ¨60. Προτείνω το βιβλίο μόνο στους….μυημένους για το τι εστί Πίντσον και όσους έχουν κατορθώσει να τελειώσουν ένα από τα προηγούμενα βιβλία του. Οι υπόλοιποι να μη λάβουν σοβαρά τη συγκεκριμένη πρόταση και να προχωρήσουν στα….ενδότερα.

5. Ο κόσμος στα μέτρα του, Χρήστος Χωμενίδης (εκδόσεις Πατάκη). Ο Χωμενίδης είναι από τους αγαπημένους μου Έλληνες συγγραφείς αλλά στα τελευταία τρία βιβλία του με είχε απογοητεύσει. Περισσότερο από κεκτημένη ταχύτητα αγόρασα το τελευταίο του βιβλίο αλλά ξαναβρήκα τον χαμένο Χωμενίδη. Χιούμορ που κόβει σαν ξυράφι, ανελέητη κριτική της νεοελληνικής κοινωνίας χωρίς στείρους διδακτισμούς και έξυπνα δομημένες ιστορίες. Αυτή τη φορά σε αντίθεση με τους ομότεχνούς του που προσπαθούν να εμπνευστούν από την οικονομική κρίση ο Χωμενίδης δημιουργεί μια ελληνική αποικία στον Ατλαντικό την οποία κατοικούν Μανιάτες και έχουν παραχωρήσει στην Ελλάδα οι Ηνωμένες Πολιτείες. Κύρια πηγή εισοδημάτων του νησιού η καλλιέργεια χασίς. Ο νέος Έλληνας κυβερνήτης, διορισμένος από τον Ανδρέα Παπανδρέου αυτοπροσώπως, όμως, έχει διαφορετικά σχέδια στο μυαλό του για το νησί.

6. Η Τρίτη ψήφος, Τζίμης Κορίνης (εκδόσεις Γαβριηλίδη). Στα 74 του ο Τζίμης Κορίνης διεκδικεί άνετα τον τίτλο του πολυγραφότερου Έλληνα. Αν δεν σας λέει κάτι το όνομα να σας θυμίσω ότι πρόκειται για τον παλιό διευθυντή των ιστορικών παραλογετχνικών εκδόσεων Μάσκα και Μυστήριο στη δεκαετία του ΄60. Σχεδόν 20 χρόνια μετά το τελευταίο του μυθιστόρημα επιστρέφει δριμύτερος με μια καθαρόαιμη αστυνομική ιστορία ίντριγκας, μυστηρίου και βίας. Μην ψάξετε λογοτεχνικές αρετές στη γραφή του αλλά βυθιστείτε άφοβα στην ¨¨ένοχ稨 απόλαυση ενός καλού pulp fiction που η ιστορία του συμβαίνει στην Αθήνα της οικονομικής κρίσης και της πολιτικής διαπλοκής.

7. Γλυκιά αιωνιότητα, Τζορτζ Πελεκάνος (εκδόσεις Οξύ). Αν έπρεπε να διαλέξω ένα και μόνο ένα βιβλίο για να προτείνω στους αναγνώστες του συγκεκριμένου μπλογκ θα ήταν το συγκεκριμένο. Η Ουάσινγκτον στα τέλη της δεκαετίας του ¨80 και ένας ανελέητος πόλεμος συμμοριών με φόντο τα αγαπημένα θέματα του ελληνοαμερικάνου συγγραφέα. Μπάσκετ και ροκ εν ρολ. Το βιβλίο αρχίζει με ένα αγώνα μπάσκετ για το τελικό τουρνουά του NCAA το 1987 και τελειώνει με το θάνατο του Λεν Μπάιας, άσου του κολεγίου Μέριλαντ από ναρκωτικά. Στο ενδιάμεσο ξετυλίγεται μια πολύ δυνατή αστυνομική ιστορία. Ότι πιο μοντέρνο υπάρχει στην αμερικάνικη αστυνομική λογοτεχνία και το τρίτο μέρος μιας τετραλογίας που αφορά την αμερικάνικη πρωτεύουσα.

8. Χοσέ Κάρλος Σομόθα…. Εδώ προτείνω συγγραφέα και όχι κάποια συγκεκριμένη δουλειά του. Ο Σομόθα ήταν αυτός που με έπεισε ότι η κορυφαία σχολή δημιουργών στη σύγχρονη λογοτεχνία είναι η Ισπανική. Ένας μαέστρος της γραφής που ξέρει να συνδυάζει διάφορα λογοτεχνικά είδη και ανακατεύει επιστήμη, ψυχολογία και μυστήριο με μοναδικό στιλ και τρόπο. Προτείνω από τα βιβλία του τη ¨¨Θεωρία των χορδών¨¨ (εκδόσεις Πατάκη), Η Κλάρα στο μισοσκόταδο (από τον ίδιο εκδοτικό οίκο) και το Σπήλαιο των ιδεών από τις εκδόσεις Κέδρος. Θα τον λατρέψετε....

9. Isla Boa, Χρήστος Αστερίου (εκδόσεις Πόλις). Ένα σκληρό reality παιχνίδι επιβίωσης δέκα ανθρώπων απομονωμένων σε ένα νησί. Ο καθένας κουβαλάει ένοχο παρελθόν και πολλά μυστικά. Η ελληνική διασταύρωση του Lost και των Hunger Game. Από τα καλύτερα βιβλία της φετινής ελληνικής σοδιάς.

10. Marvel masterworks, The Amazing Spider-Man Volume 1. Κάτι εντελώς διαφορετικό. Η τελευταία ταινία του Spider Man ήταν από τις καλύτερες που έχουν γυριστεί με ήρωα από το σύμπαν της Marvel. Στο συγκεκριμένο τόμο που κυκλοφορεί μόνο στα Αγγλικά και δύσκολα μπορεί να τον βρει κάποιος σε ελληνικό βιβλιοπωλείο υπάρχουν συγκεντρωμένα τα δέκα πρώτα τεύχη του ομώνυμου περιοδικού αλλά και του Amazing fantasy όπου έκανε την παρθενική του εμφάνιση ο ¨¨αραχνάκιας¨¨ πίσω στο 1963. Αριστουργηματικό σενάριο του ¨¨γκουρού¨¨ των κόμικς Σταν Λι που έδωσε μεγάλη έμφαση στην ανθρώπινη υπόσταση του Πίτερ Πάρκερ-Spidey και υπέροχο σχέδιο από τον Στιβ Ντίτκο. Για τους κομικσόφιλους είναι κάτι σαν το…άγιο δισκοπότηρο. Μια καλή φίλη μου το έφερε δώρο από την Αμερική και μου κόστισε ένα….ξενύχτι αφού δεν πήγαινα για ύπνο αν δεν το τελείωνα.

Εννοείται ότι θα διαβάσω άλλα βιβλία φέτος το καλοκαίρι. Θα σας τα προτείνω τα Χριστούγεννα. Επίσης, κάθε άλλη πρόταση στα σχόλια καλοδεχούμενη. Εκτός θέματος σχόλια δεν θα προλάβω να απαντήσω.…..

O Γκέκος στη Ρόδο, ο Τσάμης για πλατεία

Η τελευταία κενή προπονητική θέση στην Α1 έκλεισε απόψε. Ο νέος προπονητής του Κολοσσού Ρόδου θα είναι ο Μηνάς Γκέκος που κέρδισε στο φίνς το φαβορί Θανάση Παπαχατζή και το αουτσάιντερ που ήταν με τις ευλογίες του Γιώργου Βασιλακόπουλου και λόγω των καλών σχέσεων του με την οικογένεια Κουγιού ο Γιώργος Λημνιάτης.

Ο Κολοσσός βρήκε προπονητή αλλά μάλλον χάνει τον Άγγελο Τσάμη που οδεύει ολοταχώς προς Πανιώνιο σε μια μεταγραφή που είχε προαναγγελθεί και πέρσι αλλά δεν έκλεισε μια και ο παίκτης έμεινε στη Ρόδο.