Τεύχος 254

Ολα στραβά πήγαν τις τελευταίες μέρες. Η αργία της Καθαράς Δευτέρας μας απαγόρευσε σε πολλά σημεία της χώρας να πάμε κανονικά Τετάρτη, εμένα με έβγαλε νοκ άουτ μια κουρουνο-ίωση αλλά τελικά ακόμη και με αυτές τις συνθήκες το τεύχος, έστω και Πέμπτη, πήγε παντού. Αυτό για όσους εξέφρασαν απορίες ότι δεν το βρήκαν έγκαιρα και πήραν τηλέφωνα ή έστειλαν μέιλ.
Μια αλλαγή που έγινε στο περιοδικό και ελπίζουμε ότι θα βρει ανταπόκριση. Καθιερώθηκε και ειδικός χώρος με θέματα από το γυναικείο μπάσκετ ύστερα από απαίτηση των αναγνωστριών μας που θεωρούσαν ότι αυτό έπρεπε να έχει γίνει εδώ και καιρό. Τίτλος....Ladies only...Περιμένουμε απόψεις.

Τρία βιβλία για το...χιόνι

Ισως να φανεί παράξενο για μια χώρα με τόσα προβλήματα αλλά προσωπικά θεωρώ ένα από τα μεγαλύτερα την έλλειψη κουλτούρας του επονομαζόμενου νεοέλληνα! Χαίρομαι σε όσα ταξίδια έχω πάει να βλέπω μέσα στο μετρό της Νέας Υόρκης ή του Λονδίνου ξένους με ένα βιβλίο στο χέρι. Στο δικό μας μετρό άντε να διαβάζει καμιά κυρία, κανένας παράξενος αθλητική εφημερίδα και 2-3 να ξεφυλλίζουν (ούτε καν να διαβάζουν) τα free press. Μια κοινωνία απόλυτης τηλεοπτικής αποχαύνωσης. Χειρότερα και από τις ΗΠΑ όπου ισχύει ότι αν δεν το πει η τηλεόραση δεν έγινε ποτέ! Διάβαζα τις προάλλες μια έκθεση του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) σύμφωνα με την οποία μόνο δύο στους δέκα Έλληνες διάβασαν ένα βιβλίο μέσα στο 2009 (φαντάζομαι ότι το νούμερο έχει πέσει και άλλο) και μόνο ένας στους δέκα διάβασε περισσότερο από ένα βιβλίο την ίδια χρονιά. Παντού ακούω απίθανες δικαιολογίες του τύπου ’’δεν έχω ώρα, όλη μέρα τρέχω’’, ’’όταν αρχίζω να διαβάζω το βράδυ νυστάζω’’ και διάφορα άλλα τέτοια... Και μην ακούσω αηδίες για την ελληνική κουλτούρα και ότι είχαμε ταινία για τα Οσκαρ κλπ. διότι η ταινιούλα (οι κριτικοί κινηματογράφου μάλλον βλέπουν λιγότερο κινηματογράφο από τους υπόλοιπους) έμοιαζε...συμπτωματικά και πολύ με το Κάστρο της αγνότητας, Μεξικάνικη ταινία του 1973! Ο νοών νοείτο...

Κατά διαστήματα, στο μπλογκ είχα γράψει δύο κουβέντες για βιβλία που έβγαλαν φίλοι ή παλιοί συνεργάτες αλλά αποφάσισα μια και είδα θετικές αντιδράσεις να γράφω μια στο τόσο και για καλά βιβλία που διάβασα ή υπέπεσαν στην αντίληψή μου. Μήπως και αυτό το ’’ένας στους δέκα’’ βάλουμε ένα χέρι και γίνει 1,5 στους 10 (στη Σουηδία το ίδιο ποσοστό είναι 6 στους 10)... Και ανοίξουν παραπάνω και τα μάτια μας... Διάλεξα τρία βιβλία από όσα διάβασα το τελευταίο τρίμηνο και σας τα γράφω εδώ (ελπίζω μελλοντικά να μπορέσω να επεκταθώ και στον κινηματογράφο και στη μουσική αν και αυτά ως είδη δεν αντιμετωπίζουν την ίδια απαξίωση)...

1. Tractatus Magico- Philosophicus του Νίκου Βλαντή (εκδόσεις Μαγικό Κουτί). Ο καλύτερος Έλληνας συγγραφέας κάτω των 40 ετών με 11 (!) ήδη βιβλία στο ενεργητικό του και άλλα 11 τα οποία είναι είτε συλλογικές δουλειές, είτε βιβλία που μετέφρασε η επιμελήθηκε για λογαριασμό του εκδοτικού οίκου (Μαγικό Κουτί) που διατηρεί τα τελευταία πέντε χρόνια. Το τελευταίο του βιβλίο είναι ουσιαστικά μια φιλοσοφική πραγματεία πάνω στη λογική του δυτικού κόσμου και προσπαθεί να δώσει εξηγήσεις σε όσα σήμερα θεωρούμε λογικά και αληθινά. Βιβλίο για πολύ απαιτητικούς αναγνώστες και όχι για την παραλία και το καλοκαίρι. Αν πάντως κάποιος θέλει να γνωρίσει τον συγκεκριμένο συγγραφέα καλύτερα τότε του προτείνω ανεπιφύλακτα μια παλαιότερη δουλειά του το Writersland, το νησί των συγγραφέων ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει από έλληνα συγγραφέα. Αναφέρεται σε ένα ουτοπικό μέλλον όπου τα βιβλία και γενικά το χαρτί έχουν καταργηθεί και τα πάντα γίνονται διαδικτυακά.

2. Ιερά οδός μπλουζ του Πολυχρόνη Κουτσάκη (εκδόσεις Κέδρος). Ο κύριος Κουτσάκης είναι από την Κρήτη και αν οι πληροφορίες μου είναι σωστές για ένα φεγγάρι ήταν και μπασκετμπολίστας σε ομάδα των Χανίων. Ανεξάρτητα από το όποιο μπασκετικό παρελθόν του σήμερα είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης σε σχετικά νεαρή ηλικία. Αυτό είναι το έκτο μυθιστόρημα του με θέμα ένα...φροντιστή. Η λέξη κρύβει από πίσω της ένα πληρωμένο δολοφόνο με ’’ηθικές αρχές’’ που αναλαμβάνει υποθέσεις μόνο αν αξίζει να πεθάνει το θύμα του. Μυθιστόρημα που φλερτάρει με το νουάρ αλλά κυρίως αναδεικνύει την κοφτή, έξυπνη γραφή του Κρητικού συγγραφέα. Μεγάλο πλεονέκτημα του Κουτσάκη ότι γράφει και με χιούμορ, κάτι γενικά άγνωστο στους περισσότερους έλληνες συγγραφείς. Καλό βιβλίο αλλά όποιος επίσης θέλει να τον γνωρίσει καλύτερα μπορεί να αναζητήσει μια παλαιότερη δουλειά του, τους Ακροβάτες του χρόνου από τις εκδόσεις Μίνωα, βιβλίο που αποθέωσαν (και δίκαια) πριν από μερικά χρόνια τα βιβλιοφιλικά μπλογκ αφού είχε περάσει παντελώς απαρατήρητο από τους κριτικούς λογοτεχνίας.

3.  Κυριακή του Αλέξη Σταμάτη (εκδόσεις Καστανιώτη). Οποιος δεν γνωρίζει τον Αλέξη Σταμάτη προφανώς έχει παντελή άγνοια για τα λογοτεχνικά θέματα και ΚΥΡΙΩΣ δεν διαβάζει καν το All Star Basket. Πριν από μερικούς μήνες ο καλός φίλος και φίλαθλος (του Ολυμπιακού) Αλέξης Σταμάτης είχε κυκλοφορήσει το βιβλίο ’’Θρυλικές Ιστορίες’’ και μας είχε εμπιστευθεί σε προδημοσίευση ένα από τα διηγήματα εκείνης της δουλειάς. Το θέμα του διηγήματος είναι τι συμβαίνει όταν ένας φανατικός Ολυμπιακός κάνει σεξ με μια γυναίκα που μόλις γνώρισε και απέναντι του στην ανοικτή τηλεόραση ο....Παπαλουκάς ετοιμάζεται να βάλει το λει απ που θα ξαναδώσει τίτλο στον Ολυμπιακό στον 5ο τελικό των πλέι οφ κόντρα στον ΠΑΟ. Απόλαυση!!! Ο Αλέξης επιστρέφει φέτος με καινούργιο βιβλίο, όχι αθλητικού περιεχόμενου αλλά στο κλασικό του ύφος. Το θέμα σε δύο γραμμές: Ένας 19χρονος που μιλάει με «πεντε» λέξεις και σκεφτεται με χιλιάδες και ένας 45χρονος δημοσιογράφος σε κρίση συναντώνται τη μέρα των εκλογών (4/10/09) και εμπλέκονται σε μια περιπέτεια που αλλάζει τη ζωη τους ενώ ταυτόχρονα αρχίζουν να αλλάζουν και οι ζωές όλων μας. Καλή ευκαιρία για όποιον δεν τον ξέρει να μάθει ένα από τους καλύτερους σύγχρονους Έλληνες συγγραφείς.

To be continued....

Ο...άλλος Ουίντερς και ο Μπάσντεν

Δεν ξέρω από που προέκυψε η πληροφορία ότι ο νέος ξένος του Άρη Μπρένταν Ουίντερς είναι γιος του θρυλικού Τεξ Ουίντερ (για χρόνια ασίσταντ του Φιλ Τζάκσον σε Μπουλς και Λέικερς αλλά ακόμη πιο γνωστός ως ο προπονητής που επινόησε στη δεκαετία του ’40 την τριγωνική επίθεση). Ο Ουίντερς είναι όντως παιδί προπονητή και μάλιστα πολύ γνωστού αλλά του Μπράιαν Ουίντερς που το 1974 ήταν νούμερο 12 στο ντραφτ και έπαιξε σε Λέικερς και Μιλγουόκι Μπακς (ήταν ένας από τους παίκτες που έφυγαν από το Λος Αντζελες για να αποκτηθεί ο Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ). Στην καριέρα του στο ΝΒΑ είχε μέσο όρο 16 πόντους και 4 ασίστ νούμερα που ο Ουίντερς ο νεότερος δεν μπορεί ούτε να...ονειρευτεί. Ο πατήρ Ουίντερς δούλεψε και τρία χρόνια στο ΝΒΑ σαν πρώτος προπονητής σε Βανκούβερ Γκρίζλις και Γκόλντεν Στέιτ ενώ από το 2004 μέχρι το 2007 ήταν πρώτος προπονητής στις Ιντιάνα Φίβερ του γυναικείου ΝΒΑ.
Την ίδια πάνω κάτω εποχή ο Ουίντερς ο νεότερος έπαιζε σπουδαίο κολεγιακό μπάσκετ με το Ντέιβιντσον και ήταν από τους κορυφαίους γκαρντ της Σαουδίστερν Κόνφερενς. Βγαίνοντας από το κολέγιο το καλοκαίρι του 2006 δεν μπόρεσε να ακολουθήσει τα χνάρια του πατέρα του και έπαιξε τρεις σεζόν στη Γερμανία και περίπου τη μισή φετινή (την υπόλοιπη ήταν τραυματίας και για ένα διάστημα είχε αντικατασταθεί) στην Ατομερόμου Πεκς της Ουγγαρίας με μέσο όρο 14 πόντους, 3 ριμπάουντ και 1 κλέψιμο. Και ένα πεντάλεπτο βιντεάκι με τα κατορθώματα του στο κολέγιο για να υπάρχει μια πρώτη εικόνα....




Καλύτερο όνομα και με μεγαλύτερες περγαμηνές ο παίκτης που θα αντικαταστήσει τον Πορτορικάνο Χουέρτας στο Μαρούσι. Πρόκειται για τον Εντουαρντ (Εντι) Μπάσντεν που έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στη Σάρλοτ και ήταν παίκτης της χρονιάς στην πολύ απαιτητική USA Conference το 2005. Επίσης άφησε μερικά σπουδαία ρεκόρ κυρίως σε αμυντικές κατηγορίες (κλεψίματα) στην ιστορία της περιφέρειας και του κολεγίου του. Παρότι δεν έγινε ποτέ ντραφτ κατάφερε να εντυπωσιάσει τους Μπουλς και υπέγραψε μαζί τους διετές συμβόλαιο παίζοντας για μια σεζόν στο ΝΒΑ (16 ματς, 2 πόντοι μέσος όρος). Την επόμενη σεζόν  και αφού ενδιάμεσα είχε γίνει ανταλλαγή με κατάληξη το Κλίβελαντ όπου δεν έπαιξε ποτέ εμφανίσθηκε στην Ευρώπη και έκανε εξαιρετικές εμφανίσεις στην Ευρωλίγκα με τη Φενερμπαχτσέ (8,5 πόντοι-5,5 ριμπάουντς- 3,3 ασίστ σε 26 λεπτά). Συνέχισε στην Ευρώπη παίζοντας στη Σολέ, τη Βόνη, την Τουρκική Αντάλια, στο Οστιν της D-League του ΝΒΑ και δεν μπόρεσε να παίξει στις....Φιλιππίνες γιατί στο συγκεκριμένο πρωτάθλημα υπάρχει όριο ύψους (απαγορεύονται οι παίκτες πάνω από 1μ.93) και ήταν δύο πόντους ψηλότερος!!!
Δείτε και τα κολεγιακά κατορθώματα του Μπάσντεν στη Σάρλοτ

Φαρισαϊσμός

Αντιγράφω μερικές φράσεις από τη σημερινή συνέντευξη τύπου του προέδρου της ομοσπονδίας μπάσκετ Γιώργου Βασιλακόπουλου....

’’Τζόγος και αθλητισμός δεν πάνε μαζί. Υπάρχει πλήρης εμπορευματοποίηση των πάντων. Κύρια πηγή χρηματοδότησης του ευρωπαϊκού αθλητισμού είναι πλέον ο τζόγος. Ακόμη και σε φανέλες ομάδων-θρύλων διαφημίζεται ο τζόγος’’.

Οι ομάδες ήταν και παραμένουν ιδιωτικές επιχειρήσεις που μπορούν να διαφημίζουν ότι θέλουν και όπως το θέλουν! Η ΕΟΚ που κόπτεται για την ’’εντιμότητα’’ και την καθαρότητα του αθλητισμού γιατί κάθε χρόνο στο Τουρνουά Ακρόπολις πουλάει πινακίδες σε στοιχηματικές εταιρείες;  Τυχαία διάλεξα μια φωτογραφία από αγώνα του τουρνουά (ιδιοκτησία της Action Images του Θωμά Χρυσοχοϊδη για να μη με κυνηγάνε και για τα....δικαιώματα) και δείτε την ταμπέλα στο...βάθος. Προφανώς, ο πρόεδρος της ομοσπονδίας εννοεί ότι όταν η ΕΟΚ παίρνει χρήματα από το στοίχημα δεν τρέχει τίποτα, ενώ όταν τα παίρνουν οι ομάδες υπάρχει πρόβλημα.
Και αν προτάξει ως επιχείρημα ότι οι πινακίδες πουλιούνται πακέτο σε διαφημιστικά γραφεία θα του απαντήσω το αυτονόητο... Και οι φανέλες των ομάδων μέσω διαφημιστικών πακέτων διακινούνται και από την ίδια οδό. Σε τελική ανάλυση αν του φέρει η διαφημιστική εταιρεία διαφημίσεις καπνού, ποτών ή πορνογραφικών σάιτ θα τις δεχθεί;
Αυτά γιατί είναι εποχή που σε αυτή τη χώρα πρέπει να ασχολούμαστε και με το τι λέει ο καθένας. Και αργήσαμε να το κάνουμε παρέχοντας ασυλία....

Επίσης, μέσα στην κουβέντα του ο Βασιλακόπουλος ανακάτεψε μέχρι και τους Πελαργούς! Τον σύνδεσμο φιλάθλων της εθνικής ομάδας τον οποίο στελεχώνουν απλοί φίλοι του μπάσκετ ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ τους για να πηγαίνουν όπου παίζει η εθνική. Η αντιπάθεια του προς τους Πελαργούς είναι δεδομένη γιατί πολύ απλά τα μέλη τους δεν προσκυνάνε το μεγαλείο του και είναι αυτόνομοι. Εξ΄ άλλου κάθε φορά που κλήθηκε η ομοσπονδία να τους βοηθήσει στην εξεύρεση εισιτηρίων κινδύνευσαν να βρεθούν έξω από τα γήπεδα που έπαιζε η εθνική ομάδα, όπως παρολίγο να γίνει στην Ισπανία το 2007. Φυσικά στη διαστρεβλωμένη λογική του Γ.Β. ισχύει σταθερά το ’’πας μη Έλλην βάρβαρος’’ και όποιος δεν του φιλάει το χέρι αλλά έχει τη δύναμη της γνώμης του και άποψη διαφορετική είναι αυτόματα εχθρός του.

Τεύχος 253 (με εξώφυλλο)

Ένα αποκλειστικό ρεπορτάζ του Δαμιανού Παπαχατζή λύνει τον ’’γόρδιο δεσμό’’ της εθνικής ομάδας μπάσκετ. Μας αποκαλύπτει ποιός θα είναι ο προπονητής και πότε θα συμφωνήσει αλλά και ποιοί από τους πρωτοκλασάτους παίκτες θέλουν ή δεν θέλουν να παίξουν το επόμενο καλοκαίρι στο Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας.
Για λόγους...ασφάλειας και για να μην δούμε το εξώφυλλο μας να γίνεται φύλλο και φτερό σε σάιτ και αθλητικές εφημερίδες αύριο το πρωί χωρίς καν να μνημονεύεται η πηγή (όπως κατ΄ επανάληψη έχει συμβεί) δεν δίνω άλλες πληροφορίες απόψε και δεν εμφανίζω το εξώφυλλο.
Στο ίδιο τεύχος που κυκλοφορεί αύριο θα βρείτε ακόμη:
- Ενα απολαυστικό χρονικό του Νίκου Μπουρλάκη για τις μεγάλες κόντρες του Ντούσαν Ίβκοβιτς με αφορμή την πιο πράφατη (Μπουρούσης) και την απέχθεια τους προς τις...βεντέτες. Από τις πρώτες που έχουν καταγραφεί πίσω στη δεκαετία του ’80 μέχρι τις πιο πρόσφατες.
- Πολυσέλιδη ανάλυση των μεγάλων ανταλλαγών που συγκλόνισαν τον κόσμο του ΝΒΑ, την επίδραση που πιθανώς θα έχουν στις ομάδες αλλά και ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα του Χάρη Γεωργούλα στα midseason trades που άλλαξαν τις ισορροπίες του ΝΒΑ τα προηγούμενα χρόνια.
- Μια εξαιρετική συνέντευξη του Νίκου Ζήση που μιλάει για τους επικείμενους αγώνες Ολυμπιακού- Σιένα και αποκαλύπτει γιατί σήμερα παίζει στην Ιταλική ομάδα και όχι σε κάποιο ελληνικό σύλλογο.

Y.Γ. Ευτυχώς είχαμε την πρόνοια και δεν χαραμίσαμε παραπάνω από 1,5 σελιδούλα του τεύχους στον τελικό του Κυπέλλου, επειδή μέχρι τη Δευτέρα η διεξαγωγή του ήταν στον αέρα! Την ώρα που θα κυκλοφορεί αύριο το περιοδικό ο τελικός θα έχει αναβληθεί και επίσημα και ο ένας θα τα ρίχνει στον άλλο: Ο Μπιτσαξής στο Υπουργείο Παιδείας, η Αστυνομία στη ΓΓΑ, ο Βασιλακόπουλος (όπως συνήθως) σε όλους τους υπόλοιπους... Το περιοδικό ζητάει συγνώμη που οι αναγνώστες του θα υποχρεωθούν να μη διαβάσουν γύρω στους 1000 λέξεις του συγκεκριμένου τεύχους.

Ενα παραλίγο μοιραίο λάθος!

Όλα μπορεί να συμβούν στις ΗΠΑ αλλά αυτό που έγινε στον αγώνα του κολεγιακού πρωταθλήματος Πίτσμπουργκ- Λούιβιλ είναι μάλλον από τα...άγραφα! Ενα λάθος από άντρα τσιρλίντερ που παραλίγο να βοηθήσει το Πίτσμπουργκ να καλύψει διαφορά πέντε πόντων στα τελευταία δευτερόλεπτα και να πετύχει μια πραγματικά ασύλληπτη ανατροπή. Αμέσως μετά από το κάρφωμα ενός παίκτη του Λούιβιλ που ουσιαστικά έκρινε τον αγώνα ο συγκεκριμένος χορευτής μπήκε στο γήπεδο και πέταξε ψηλά τη μπάλα πανηγυρίζοντας τη νίκη της ομάδας. Μόνο που δεν είχε προσέξει μια σημαντική λεπτομέρεια: Ο αγώνας δεν είχε λήξει και απέμεναν πέντε δέκατα του δευτερολέπτου για να ολοκληρωθεί η παράταση! Οι διαιτητές του αγώνα χρέωσαν με τεχνική ποινή το Λούιβιλ για σκόπιμη καθυστέρηση του αγώνα, το Πιτσμπουργκ έβαλε δύο βολές και αστόχησε στο τελευταίο σουτ που θα οδηγούσε τον αγώνα σε νέα παράταση...Ο κόουτς του Λούιβιλ Ρικ Πιτίνο στη συνέντευξη τύπου δήλωσε μισοαστεία μισοσοβαρά ότι ο συγκεκριμένος φοιτητής θα απομακρυνθεί από την ομάδα και ότι ’’είναι ευκαιρία να μάθει κάποιο άλλο σπορ’’! Αμέσως μετά διευκρίνισε ότι δεν πρόκειται να του επιβληθεί κάποια τιμωρία παρότι αρκετοί φίλαθλοι του κολεγίου ζητούσαν την αποβολή του από το σχολείο και όχι μόνο από την ομάδα χορευτών!!! Δείτε όλο το απίθανο περιστατικό στο βιντεάκι....

Γιώργο κλείσε το Facebook!

Πάνω που βρήκε τον εμίρη....πετρελαιά για να κάνει τη λίγκα της Μεσοποταμίας και να ενώσει όλη την Αραβία ο Βασιλακόπουλος βλέπει το όνειρο του έτοιμο να καταρρεύσει. Είδηση σοκ τσίμπησα από την ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής....

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_24/02/2011_380019

Στην Αίγυπτο η εξέγερση κατά του Μουμπάρακ ξεκίνησε από το ’’φατσοβιβλίο’’. Εντάξει, 1600 έτομα δεν είναι πολλά για να πέσει η δυναστεία των Αλ Τάνι αλλά είναι ένα κάποιο ξεκίνημα. Οπως αποκάλυψα στο τελευταίο τεύχος μετά από ρεπορτάζ στα Εμιράτα ο εμίρης που συνάντησε ο Βασιλακόπουλος είναι ένας από τους 200-250 Αλ Τανίδες που κυβερνούν τη χώρα. Ο οίκος των Αλ Τανί ελέγχει τη χώρα εδώ και διακόσια περίπου χρόνια.  Ο συγκεκριμένος Αλ Τάνι είναι μακρινός ξάδελφος του σημερινού κυβερνήτη της χώρας.
Προτείνω στον Γιώργο στο αμέσως επόμενο συμβούλιο της ομοσπονδίας τη Δευτέρα να βγάλει στα γρήγορα ένα λόγο κατά του Facebook που απειλεί το όραμα της Μεσοποταμιακής λίγκας και την κατάργησή του με συνοπτικές διαδικασίες. Διότι αν μαζευτούν πολλοί Γιώργο μου βλέπω τον εμίρη να γίνεται....κακομοίρης σαν τον Μουμπάρακ και έτσι όπως ετοιμάζεται σιγά σιγά και ο Καντάφι.